อ๋องพิการผู้โปรดปรานชายาแพทย์หยิ่งยโส นิยาย บท 1098

ฟู่จาวหนิงมองๆ เสิ่นเสวียน "ท่านลุง ข้าจะเข้าไปดูพวกเขาก่อน จะอย่างไรต้องทำให้คนฟื้นขึ้นมาก่อน"

"เจ้าไปเถอะ ข้าจะคุยกับอ๋องเจวี้ยนเสียหน่อย" เสิ่นเสวียนขวางเซียวหลันยวนไว้

ผู้อาวุโสจี้กับชิ่งอวิ๋นเซียวตอนนี้เพิ่งจะตามขึ้นมาทัน ยังไม่ทันได้เห็นฟู่จาวหนิง นางก็เข้าห้องไปแล้ว

"ผู้อาวุโสจี้กับผู้นำน้อยตระกูลชิ่งก็อยู่ด้วยหรือ? เช่นนั้นมาดื่มชากันก่อนเถิด"

เสิ่นเสวียนพาพวกเขามายังศาลาด้านนอก เสี่ยวชิ่นยกน้ำชาเข้ามา แต่ยังไม่กล้ามองเซียวหลันยวน

แต่ตอนนี้นางเองก็นิ่งขึ้นมากแล้ว เพราะพอไม่เห็นเขาสวมหน้ากาก พันผ้าเอาไว้ นั่นคือคุณหนูจาวหนิงสามารถรักษาเขาได้แน่นอน

นางเมื่อครู่ตอนที่นำชาเข้าไปส่ง สืออียังบอกกับนางคำหนึ่ง ให้เหลือบมองอ๋องเจวี้ยนเสียหน่อย

เสี่ยวชิ่นเห็นใบหน้าด้านนั้นที่อ๋องเจวี้ยนพันผ้าเอาไว้ ตอนนี้หันไปส่งชาให้เสิ่นเสวียนก็ใจเต้นตึกตักเงยหน้าขึ้นเหลือบมองอีกผาดหนึ่ง

ตอนนี้นางจึงได้เห็นใบหน้าอ๋องเจวี้ยนดียังดีอยู่อีกฝั่ง ตกตะลึงไปแล้ว

นี่คืออ๋องเจวี้ยนหรือ?

นี่คืออ๋องเจวี้ยนที่ทำเอานางตกใสจนร้องไห้ในครั้งที่แล้ว กระทั่งว่ายังเอาไปฝันร้ายอีกหลายคืนคนนั้นหรือ?

เขาเดิมทีหน้าตาดีขนาดนี้เลยหรือ?

ให้ตายเถอะ บนโลกนี้ยังมีชายคนไหนที่จะหล่อแบบเขาได้อีกกัน!

นางรีบก้มหน้าลงมา วางกาน้ำชาเสร็จก็รีบวิ่งออกมา สืออีที่อยู่ข้างนอกเห็นนางวิ่งออกมาก็ถามขึ้นคำหนึ่ง "เสี่ยวชิ่น เห็นใบหน้าอีกข้างของท่านอ๋องแล้วหรือยัง"

เสี่ยวชิ่นรีบพยักหน้า

"เป็นอย่างไร? นั่นคือใบหน้าเดิมของอ๋องเจวี้ยนพวกข้า รอจนพระชายารักษาใบหน้าเขาจนเสร็จ เขาก็จะกลับคืนโฉมเดิม"

"เช่นนั้น หลังจากนี้ข้าก็จะไม่กลัวแล้ว" เสี่ยวชิ่นตอบแหบแห้งกลับมาเช่นนี้

แต่คุณหนูจาวหนิงจะรักษาใบหน้าอ๋องเจวี้ยนด้า้นนั้นให้กลับมาดีดังเดิมได้หรือ?

ในศาลา เสิ่นเสวียนดื่มชาไปถ้วนหนึ่ง

"เดิมทีไม่ใช่จะไปรับพวกเขา แค่ได้ยินว่าในมือพวกเขามีวัตถุดิบยาอยู่ ดังนั้นจาวหนิงจึงอยากจะไปดูว่ามันคือวัตถุดิบยาอะไร"

เสิ่นเสวียนวางถ้วยชาลง มองไปทางเซียวหลันยวน บอกต่อมาว่า "ยิ่งไปกว่านั้น นางยังออกไปหามาเพื่อท่านด้วย"

"มีวัตถุดิบยาจริงหรือ?" ผู้อาวุโสจี้ต่อคำขึ้นมา "เป็นวัตถุดิบยาลบแผลเป็น หรือว่า..."

เขามองไปทางเซียวหลันยวน ส่ายหัว "แต่ว่า ท่านเองก็อย่าเพิ่งกอดความหวังไว้นัก ครึ่งปี้นี้ข้าเองก็ออกค้นหากับหาข่าวเรื่องเอ็นมังกรหยกอยู่ แต่ไม่ได้อะไรเลย วัตถุดิบยาชนิดนี้ไม่ใช่ว่าหาได้ง่ายๆ เสียหน่อย"

"เสิ่นเสวียนกลับเอ่ยขึ้นช้าๆ "มันคือเอ็นมังกรหยก"

"อะไรนะ?" ผู้อาวุโสจี้ลุกพรวดพราดขึ้นมา เขามองเสิ่นเสวียนอย่างไม่อยากเชื่อ

เซียวหลันยวนเองก็ยังดีดตัวลุกพรวดพราด

วัตถุดิบยาตัวสุดท้ายที่เขาขาดอยู่ วัตถุดิบยาที่สามารถขับพิษออกจากตัวเขาได้จนหมด

ฟู่จาวหนิงพอเข้ามาในห้องแล้วปิดประตู ก็เห็นหมอเจี่ยบนเตียงค่อยๆ ลุกขึ้นมา จากนั้นจึงมองมาทางนาง