อ๋องพิการผู้โปรดปรานชายาแพทย์หยิ่งยโส นิยาย บท 1211

ฟู่จาวหนิงคิดๆ "เข้านั้นข้าก็ต้องทำยาล้างปอดกับบรรเทาอาการเจ็บคอให้เขาหน่อย วัตถุดิบยาที่อาจารย์ให้มาก็ได้ใช้พอดีเลย"

"เจ้าไปสกัดยาเถอะ ข้าจะไปหยิบของว่างมาให้เจ้า"

"ดีเลย"

เซียวหลันยวนเดินออกไป หลานหรงก็แวบตัวออกไปเช่นกัน

"ท่านอ๋อ ท่านหูมาขอพบ"

"เขายังไม่ออกจากเมืองหลวงอีกหรือ?"

"ยังขอรับ"

"เขาอยู่ที่ไหน?"

"อยู่ที่หออันดับหนึ่ง" หลานหรงคิดๆ แล้วพูดว่า "ท่านหูเหมือนจะไปพบกับองค์หญิงใหญ่ฝูอวิ้นมาแล้ว นอกจากนั้นยังหาตัวคนหนึ่งพบ และคนคนนั้นเป็นไปได้มากว่าอาจจะเป็นรุ่นหลังของนางกำนัลแคว้นตงฉิง"

รุ่นหลังของนางกำนัลแคว้นตงฉิง?

เซียวหลันยวนตกตะลึงไป

"ให้เขาเปลี่ยนสถานที่"

เปลี่ยนสถานที่?

"ไม่ไปที่หออันดับหนึ่ง"

เจ้าของหออันดับหนึ่งในเมื่อไม่จริงใจแล้ว เขาเองก็จะไม่ไปอีก

"ขอรับ"

เซียวหลันยวนหยิบของว่างเข้ามา ฟู่จาวหนิงยังกำลังสกัดยาอยู่

เขาหยิบชิ้นหนึ่งส่งไปมุมปากนาง "อ้าปากสิ"

ฟู่จาวหนิงพอได้ยินคำสั่งก็ทำตาม อ้าปากขึ้นมากัดคำหนึ่ง "ขนมถั่วแดงหรือ? หวานจัง"

"ใส่น้ำตาลดอกกุ้ยลงไปด้วย พ่อครัวของสวนคะนึงนี้ไม่เลวเลย"

ฟู่จาวหนิงพยักหน้า การเคลื่อนไหวที่มือยังไม่หยุด นางกำลังฝานวัตถุดิบยาชนิดหนึ่ง อีกเดี๋ยวยังต้องบดเป็นผงอีก งานบดผงก็เตรียมจะเข้าไปจัดการในห้องเภสัช ซึ่งประหยัดเวลาไปได้มาก

ไม่รู้ว่าเพราะอะไร

"เช่นนั้นก็รอให้เจ้าดึงของจากหัวพวกเขาออกก่อนแล้วค่อยตัดสินใจแล้วกัน" เซียวหลันยวนเอ่ยขึ้น

ฟู่จาวหนิงพยักหน้า

"ข้าจะออกไปข้านอกพบกับท่านหูเสียหน่อย"

"ท่านหูที่ทำธุระแทนเจ้าอารามยอดเขาโยวชิงคนนั้นน่ะหรือ?" ฟู่จาวหนิงถาม

"ใช่"

"ได้" ถึงอย่างไรนางเองก็ยังต้องวุ่นกับการสกัดยาอยู่ดี

เซียวหลันยวนออกไปแล้ว ฟู่จาวหนิงวุ่นอยู่พักหนึ่ง จู่ๆ ก็คิดอะไรขึ้นมาได้

ท่านหูคนนั้น ครั้งนี้จะมาหาองค์หญิงใหญ่ฝูอวิ้นหรือเปล่านะ?

ยิ่งไปกว่านั้นเจ้าอารามวัดโยวชิงก็พูดมาตลอดว่าองค์หญิงใหญ่ฝูอวิ้นกับเซียวหลันยวนมีชะตาเกี่ยวพันกัน ครั้งนี้จะถือโอกาสนัดองค์หญิงใหญ่ฝูอวิ้นด้วยหรือเปล่า?