อ๋องพิการผู้โปรดปรานชายาแพทย์หยิ่งยโส นิยาย บท 1294

อิ๋นสั่วตัดสินใจออกมา

นางไม่อยากให้องค์หญิงใหญ่ของนางต้องมาเจ็บปวดแบบนี้

ถ้าหากองค์หญิงใหญ่อยากจะแต่งงานกับอ๋องเจวี้ยนจริงๆ นางก็อยากจะหาวิธีแยกอ๋องเจวี้ยนกับฟู่จาวหนิงออกจากกัน

"องค์หญิงใหญ่ ข้าน้อยเพิ่งพูดไป อ๋องเจวี้ยนตอนนี้ในใจมีแต่ฟู่จาวหนิง แต่ถ้าหากฟู่จาวหนิงกลายเป็นตัวตนฐานะอื่นล่ะ?"

องค์หญิงใหญ่ฝูอวิ้นใจเต้นผาง

"นางยังจะมีตัวตนฐานะอื่นได้อีกหรือ?"

"ฝ่าบาทชอบหญิงสาวหน้าตาสะสวยและมีความสามารถมาแต่ไหนแต่ไร" อิ๋นสั่วกดเสียงต่อ คำพูดนี้พูดออกมาอย่างมีนัยยะแฝง

องค์หญิงใหญ่ฝูอวิ้นตกตะลึง สายตาที่มองอิ๋นสั่วเริ่มสับสนขึ้นมา

"อย่างนั้นไม่ได้นะ..."

"องค์หญิงใหญ่ ท่านมองออกไหมว่าแม่นางฟู่คนนั้นยังมีร่างกายที่บริสุทธิ์หรือเปล่า?"

อิ๋นสั่วแม้จะเป็นหญิงสาวที่โตแล้ว แต่หลังจากนางถูกมองว่าเป็นคนข้างกายองค์หญิงใหญ่ก็ฝึกฝนตัวตนฐานะนางกำนัลอาวุโสมาแล้ว ตัวตนฐานะอย่างนางกับเฉินเซียง เรื่องที่เรียนรู้มามีมากมาย

"อ๋องเจวี้ยนกับฟู่จาวหนิงตอนที่อยู่ด้วยกัน ร่างกายของทั้งสองคนไม่ได้ใกล้ชิดกันอย่างเป็นธรรมชาติ เหมือนคนที่เคยมีความสัมพันธ์อย่างหวานชื่น ตอนที่ฟู่จาวหนิงเดินเหินก็ยังเป็นท่าทางของหญิงสาวบริสุทธิ์อยู่ แล้วก็ กลิ่นหอมบนตัวนาง ก็ยังเป็นกลิ่นหอมที่หญิงสาวบริสุทธิ์เท่านั้นที่จะมี"

สิ่งเหล่านี้นางถูกหมัวมัวสั่งสอนมา

ก่อนหน้านี้หมัวมัวเองก็ยังพาเธอไปสังเกตการเปลี่ยนแปลงของหญิงสาวหลายคนที่ได้รับความกรุณาจากเจ้านายอีกด้วย

การเปลี่ยนนั้นให้พูดออกมาตรงๆ ก็ไม่ค่อยดี แต่ถึงอย่างไรนางก็รู้และเข้าใจ

VERIFYCAPTCHA_LABELยืนยัน