อ๋องพิการผู้โปรดปรานชายาแพทย์หยิ่งยโส นิยาย บท 1300

เข็มในมือหมอเทวดาหลี่กำลังจะปักลงไปที่หน้าอกนายท่านเจิ้ง

เสียงหนึ่งก็ดังขึ้นมา "ข้าคิดว่าตอนนี้ทางที่ดีให้นายท่านเจิ้งอาเจียนออกมาให้หมดดีกว่า"

เสียงกังวาล แจ่มชัดอย่างมาก

เอ๋? คำพูดนี้พูดได้ถูกต้อง!

หมอเทวดาอันประหลาดใจ หันมองไปทางที่มาของเสียงทันที

จานั้นเขาจึงเห็นหญิงสาวที่หน้าตาสะสวยไร้เทียมทานคนหนึ่ง

คำพูดนี้นางเป็นคนพูดหรือ?

หมอเทวดาหลี่มือแข็งไป เขาฟังเสียงนี้แล้วคุ้นหูมาก!

ไม่หรอกมั๊งไม่ใช่หรอก? เขาจะซวยขนาดนี้เลยหรือ ถึงต้องมามาเจอกับเจ้าเด็กเมื่อวานซืนอย่างฟู่จาวหนิงเวลานี้?!

"ใช่ๆๆ แม่นางคนนี้พูดถูก สหายหลี่ ให้นายท่านเจิ้งอาเจียนออกมาให้หมดจะดีกว่า"

หมอเทวดาอันไม่สนใจอะไรทั้งสิ้น เดิมทีเขาก็จะพูดประโยคนี้ออกมา ตอนนี้มีคนพูดแทนเขาแล้ว เขาเองก็ลิงโลดขึ้นมา รีบพยักหน้าเห็นดีเห็นงามด้วย

คนตระกูลเจิ้งพอได้ยินคำนี้ จึงมองไปทางฟู่จาวหนิง

หน้าตาของฟู่จาวหนิง บางครั้งก็ทำให้คนรู้สึกถูกความสวยเข้าคุกคาม ดังนั้นพวกเขาจึงตะลึงงันไปแล้ว

"นายท่านเจิ้งคนนี้เหมือนกินอะไรผิดสำแดงเข้าไป ถ้าสามารถให้ทำให้อาเจียนออกมาให้หมดจะดีที่สุด" ฟู่จาวหนิงเดินออกมาก้าวหนึ่ง เดินข้ามาจากในกลุ่มคน

หมอเทวดาอันตอนนี้จึงเห็นนาง สายตาล้วนเป็นความชื่นชม

"ถูกต้อง ข้าเองก็วินิจฉัยเช่นนี้ เพียงแต่เมื่อครู่ยังไม่ทันตรวจอย่างละเอียด"

ความหมายของเขาก็คือ ยังไม่ทันได้ตรวจอย่างละเอียด หมอเทวดาหลี่ก็สอดมือเข้ามาก่อน แล้วจะฝังเข็มให้นายท่านเจิ้งสินะ?

เช่นนั้นหมอเทวดาหลี่ก็ผิดน่ะสิ

VERIFYCAPTCHA_LABELยืนยัน