อ๋องพิการผู้โปรดปรานชายาแพทย์หยิ่งยโส นิยาย บท 1300

เข็มในมือหมอเทวดาหลี่กำลังจะปักลงไปที่หน้าอกนายท่านเจิ้ง

เสียงหนึ่งก็ดังขึ้นมา "ข้าคิดว่าตอนนี้ทางที่ดีให้นายท่านเจิ้งอาเจียนออกมาให้หมดดีกว่า"

เสียงกังวาล แจ่มชัดอย่างมาก

เอ๋? คำพูดนี้พูดได้ถูกต้อง!

หมอเทวดาอันประหลาดใจ หันมองไปทางที่มาของเสียงทันที

จานั้นเขาจึงเห็นหญิงสาวที่หน้าตาสะสวยไร้เทียมทานคนหนึ่ง

คำพูดนี้นางเป็นคนพูดหรือ?

หมอเทวดาหลี่มือแข็งไป เขาฟังเสียงนี้แล้วคุ้นหูมาก!

ไม่หรอกมั๊งไม่ใช่หรอก? เขาจะซวยขนาดนี้เลยหรือ ถึงต้องมามาเจอกับเจ้าเด็กเมื่อวานซืนอย่างฟู่จาวหนิงเวลานี้?!

"ใช่ๆๆ แม่นางคนนี้พูดถูก สหายหลี่ ให้นายท่านเจิ้งอาเจียนออกมาให้หมดจะดีกว่า"

หมอเทวดาอันไม่สนใจอะไรทั้งสิ้น เดิมทีเขาก็จะพูดประโยคนี้ออกมา ตอนนี้มีคนพูดแทนเขาแล้ว เขาเองก็ลิงโลดขึ้นมา รีบพยักหน้าเห็นดีเห็นงามด้วย

คนตระกูลเจิ้งพอได้ยินคำนี้ จึงมองไปทางฟู่จาวหนิง

หน้าตาของฟู่จาวหนิง บางครั้งก็ทำให้คนรู้สึกถูกความสวยเข้าคุกคาม ดังนั้นพวกเขาจึงตะลึงงันไปแล้ว

"นายท่านเจิ้งคนนี้เหมือนกินอะไรผิดสำแดงเข้าไป ถ้าสามารถให้ทำให้อาเจียนออกมาให้หมดจะดีที่สุด" ฟู่จาวหนิงเดินออกมาก้าวหนึ่ง เดินข้ามาจากในกลุ่มคน

หมอเทวดาอันตอนนี้จึงเห็นนาง สายตาล้วนเป็นความชื่นชม

"ถูกต้อง ข้าเองก็วินิจฉัยเช่นนี้ เพียงแต่เมื่อครู่ยังไม่ทันตรวจอย่างละเอียด"

ความหมายของเขาก็คือ ยังไม่ทันได้ตรวจอย่างละเอียด หมอเทวดาหลี่ก็สอดมือเข้ามาก่อน แล้วจะฝังเข็มให้นายท่านเจิ้งสินะ?

เช่นนั้นหมอเทวดาหลี่ก็ผิดน่ะสิ

"ผู้จัดการ เปิดห้องหนึ่ง แล้วช่วยส่งน้ำไปให้พวกเราด้วย"

"เหล่าซานเจ้ารีบไปนำเสื้อผ้าสะอาดมา พาสาวใช้เข้ามาด้วย"

นายท่านเจิ้งสั่งการทันที

ผู้จัดการขานรับปะหลกๆ จากนั้นก็รีบเรียกเสี่ยวเอ้อร์มาทำความสะอาดสิ่งสกปรกที่นี่ หลังจากล้างแล้วก็อบด้วยกลิ่นหอมอีกที

ยังดีที่สองวันนี้มีคนป่วยมาที่นี่เพื่อหาหมอเทวดาอยู่หลายคน แขกที่มาดื่มสุราหาความสำราญตามปกติจึงเลี่ยงกันออกไป ไม่เช่นนั้นตอนนี้ที่นายท่านเจิ้งสำรอกอาเจียนจนเป็นแบบนี้คงได้ไล่แขกกันพอดี

"ขอเชิญหมอเทวดาทุกท่านมาด้วยกันด้วย" คนตระกูลเจิ้งมาเชิญฟู่จาวหนิง

ตอนนี้ยังไม่รู้ว่าฟู่จาวหนิงเป็นคนแบบไหน แต่คำพูดที่นางพูดหมอเทวดาอันก็ล้วนเห็นพ้องด้วย เชิญนางเข้าไปด้วยก็แล้วกัน

"ได้เลย"

ฟู่จาวหนิงตอบรับแล้ว