อ๋องพิการผู้โปรดปรานชายาแพทย์หยิ่งยโส นิยาย บท 1301

หมอเทวดาหลี่อยู่ที่นี่ นางกับหมอเทวดาหลี่ไม่ลงรอยกัน พูดได้ว่ามีความแค้นกันอยู่ แต่ถ้าจะต้องไปหาเรื่องหมอเทวดาหลี่ นางเองก็ขี้เกียจ แต่ในเมื่อมาเจอกันแล้ว ก็ถือโอกาสเล่นงานเขาเสียหน่อยแล้วกัน

และก็มีคนคนหนึ่งกำลังจะขึ้นชั้นบน แล้วเจอกับเรื่องน่าสนุกนี้พอดี จึงหยุดเท้าลงมา

"ผู้เฒ่ารอง ดูท่าจะมีคนป่วยนะ"

"นั่นมันหมอเทวดาอันกับหมอเทวดาหลี่นี่ สองคนนี้มาจากแคว้นเจา"

ซุนฉงหมิงเองก็เห็นคนเหล่านั้นแล้ว แต่เพียงไม่นานก็หมุนสายตากลับ ไม่ได้สนใจเท่าไรนัก

"ขึ้นไปเถอะ คนป่วยที่มาจากเมืองหมานทางนั้นถึงจะเป็นสิ่งที่พวกเราต้องค้นคว้า อย่าลืมเป้าหมายที่พวกเรามาที่นี่"

ซุนฉงหมิงพากลุ่มคนขึ้นชั้นบนไป

และพวกของฟู่จาวหนิงก็ตามคนของตระกูลเจิ้งไปยังห้องหนึ่งที่เรือนหลัง

นายท่านเจิ้งเองก็ถูกจัดการจนสะอาดเรียบร้อยแล้ว

"ขอเชิญหมอเทวดาทั้งสามตรวจอาการนายท่านของพวกเราอย่างละเอียดอีกครั้งด้วย" คนจากตระกูลเจิ้งมองฟู่จาวหนิง และก็เชิญนางเข้าไปด้วย

หมอเทวดาหลี่เหลือบมองฟู่จาวหนิงผาดหนึ่ง อดร้องเชอะเย็นชาขึ้นมาไม่ได้

"ในเมื่อพวกเจ้าขนาดหญิงสาวขนเหลืองแบบนี้ก็ยังมองเป็นหมอเทวดา เช่นนั้นก็ให้นางรักษาให้นายท่านเจิ้งก็แล้วกัน ข้าจะดูอยู่ข้างๆ"

เดิมทีคิดจะใช้โอกาสนี้เชื่อมสัมพันธ์กับตระกูลเจิ้งเสียหน่อย แต่พออยู่ต่อหน้าฟู่จาวหนิง เขาก็ควบคุมตัวเองไม่อยู่จนอยากจะประชดประชันนางขึ้นมา

หมอเทวดาหลี่รู้ว่าวิชาแพทย์ของฟู่จาวหนิงนั้นไม่เลว แต่การจะบอกว่านางเป็นหมอเทวดามันก็จะดูเกินจริงไปหน่อยกระมัง

ความทรงจำของเขายังอยู่ที่เมื่อครึ่งปีก่อน ตอนนั้นสุขภาพของเซียวหลันยวนยังไม่ดีขึ้น ยิ่งไปกว่านั้นก่อนหน้านี้ก็ยังให้คนได้เห็นใบหน้าที่น่ากลัวของเขาอีก

ถ้าหากวิชาแพทย์ของฟู่จาวหนิงดีจริง ทำไมถึงรักษาใบหน้าของเซียวหลันยวนจนเป็นสภาพนั้นได้

ดังนั้นเขาจึงเข้าใจมาตลอด ว่าวิชาแพทย์ของฟู่จาวหนิงส่วนใหญ่นั้นโม้เหม็น พูดกันเกินจริง

ตอนนี้ฟู่จาวหนิงมาปรากฏตัวอีกครั้งต่อหน้าเขา แล้วยังถูกเรียกเป็นหมอเทวดาพร้อมกับหมอเทวดาอันอีก น่าขำเสียเหลือเกิน?

ฟู่จาวหนิงเปิดออกมาตรงๆ คำหนึ่ง ทำเอาคนตระกูลเจิ้งรู้สึกเกินคาด

แม่นางคนนี้ตรงไปตรงมาขนาดนี้เชียว?

พวกเขามองหมอเทวดาหลี่ แล้วก็เห็นหมอเทวดาหลี่สีหน้าถมึงทึงจริงๆ

"ช่วยดูอาการนายท่านของพวกเราด้วย" คนจากตระกูลเจิ้งเร่งขึ้นมาอีกครั้ง

หมอเทวดาอันจึงเข้าไปวินิจฉัยก่อน

จากนั้นเขาก็เดินถอยออกมา ให้ฟู่จาวหนิงเข้าไปวินิจฉัยบ้าง

ฟู่จาวหนิงไม่ปฏิเสธ

หมอเทวดาหลี่สีหน้าอึมครึม ไม่คิดจะออกไป แต่คอยดูอยู่ข้างๆ

"ใบหน้าของอ๋องเจวี้ยนพังไปแล้ว เห็นว่าน่ากลัวเหมือนผีเลยไม่ใช่หรือ นี่เจ้ายังมีอารมณ์มาอยู่ในเมืองจี้อีกหรือไร?" เขาอดพูดขึ้นมาไม่ได้