อ๋องพิการผู้โปรดปรานชายาแพทย์หยิ่งยโส นิยาย บท 1308

ฟู่จาวหนิงลองมองดูก่อน ขณะที่กำลังจะเตรียมไปดูอาการผู้ป่วยคนหนึ่งที่มีหมออยู่เพียงสองคน ก็มีชายกลางคนในชุดคลุมสีดำโพกผ้าคลุมดำสองคน เดินเข้ามาขวางนางไว้

พวกเขาพิจารณาตัวฟู่จาวหนิง ขมวดคิ้ว แต่คำพูดจาก็ยังค่อนข้างเกรงใจ

"แม่นางที่นี่คือโถงวินิจฉัยของสมาคมหมอใหญ่ คนทั่วไปเข้ามาไม่ได้ ท่านมีป้ายอนุญาตหมอไหม?"

ฟู่จาวหนิงหยิบป้ายสีม่วงออกมา

พวกเขาพอเห็นป้ายสีม่วงก็ตกตะลึงทันที

"แม่นางสกุลฟู่หรือ?"

"ใช่ ข้าชื่อว่าฟู่จาวหนิง"

"เป็นแม่นางฟู่จริงๆ ด้วย ชื่อของท่านพวกเราเคยได้ยินมาก่อน แม่นางฟู่วิชาแพทย์เก่งกาจเกินใคร ประธานของพวกเรายังกำชับไว้ว่า หากแม่นางฟู่มาแล้ว ขอเชิญท่านเข้าไปพบเสียหน่อย"

ฟู่จาวหนิงถึงแม้จะรู้เรื่องสมาคมหมอใหญ่มาตลอด แต่นางเองก็ยังไม่รู้ว่าสมาคมหมอใหญ่ก็ยังมีประธานอยู่ด้วย และยังไม่รู้ว่าประธานคนนี้เป็นใคร

ก่อนหน้านี้ตอนที่เห็นท่าทางซุนฉงหมิงจากแคว้นหมิ่นกำเริบเสิบสานเสียขนาดนั้น เขาคงจะไม่ใช่ประธานหรอกกระมัง?

ถ้าเป็นเขาจริง เช่นนั้นก็คงจะลำบากหน่อยแล้ว เพราะนางไม่ชอบซุนฉงหมิงเอาเสียเลย

"ประธานอยู่ที่ไหนหรือ?" ฟู่จาวหนิงมองไปรอบๆ

นางไม่ได้พูดชื่อซุนฉงหมิงออกมา

ก่อนหน้านี้เหมือนหางตาเห็นเขาพาศิษย์ตระกูลซุนขึ้นมาบนนี้แล้วนี่นา

"ท่านประธานเมื่อครู่ไปยังชั้นสามกับหมอเทวดาซุนและหมอเทวดาอันแล้ว"

ถ้าอย่างนั้นก็ไม่ใช่ซุนฉงหมิงแลิ้ว ฟู่จาวหนิงถอนใจโล่งออกมา

"แล้วคนป่วยที่นี่ล่ะ?"

ไม่ให้พระชายาของพวกเขาไปวินิจฉัย นั่นคือความเสียหายของผู้ป่วยเหล่านี้ชัดๆ

สือซานตอนนี้จึงอดถามขึ้นมาคำหนึ่งไม่ได้ "เช่นนั้นถ้าหากผู้ป่วยระบุตัวหมอขึ้นมาล่ะ? จะเข้าไปวินิจฉัยได้ไหม?"

"เรื่องนี้ ถ้าว่าตามหลักการแล้วคือทำได้ แต่ปกติจะไม่เกิดเรื่องเช่นนี้ขึ้น"

คนป่วยเหล่านี้มาที่นี่ก็เพื่อมาพบหมอเทวดาของสมาคมหมอใหญ่ ใครจะให้หมอที่ยังไม่ได้เข้าร่วมสมาคมหมอใหญ่มารักษากันล่ะ?

"แม่นางฟู่ พวกเราคือผู้ดูแลของสมาคมหมอใหญ่ ข้าสกิลหลิน เขาสกุลไช่ ช่วงนี้พวกเราเองก็รับผิดชอบงานส่วนใหญ่อยู่ หากมีอะไรก็สามารถมาหาพวกเราได้"

"ได้ ขอบคุณมาก"

ฟู่จาวหนิงคิดๆ "เช่นนั้นผู้ดูแลทั้งสองทำงานของท่านเถิด ข้าจะดูที่นี่เสียหน่อย"

"เชิญเลยแม่นางฟู่"