อ๋องพิการผู้โปรดปรานชายาแพทย์หยิ่งยโส นิยาย บท 1363

เซียวหลันยวนหลังจากฟังผู้เฒ่าฟู่พูดมายืดยาวจนจบ ก็เอ่ยถามเขาขึ้นเสียงเรียบคำหนึ่ง

"จากที่ท่านปู่เห็น พวกเราควรทำเช่นไร?"

ประโยคนี้พอย้อนถามออกมา กระทั่งผู้เฒ่าฟู่เองก็ยังคิดไม่ถึง

อั นที่จริงตอนที่เขาเผชิญหน้ากับเซียวหลันยวนเองก็กระวนกระวายตึงเครียดอยู่เหมือนกัน ถึงอย่างไรนี่ก็เป็นอ๋องนะ ตระกุลฟู่ของพวกเขาตอนที่รุ่งเรืองที่สุด ก็เป็นแค่ตอนที่สามีภรรยาฟู่จิ้นเชินถูกเชิญเข้าไปร่วมงานเลี้ยงวังเท่านั้น

พวกเขาเป็นประชาชนปกติ

สำหรับอำนาจจักรพรรดิ ยังถือว่ารู้สึกกดดันอยู่มาก ต่อให้เซียวหลันยวนตอนนี้จะเป็นเขยของหลานสาวเขาก็ตาม

ยิ่งไปกว่านั้นเขาพูดไปตั้งเยอะขนาดนี้ ก็ล้วนแทบจะแทงลงไปบนใจของเซียวหลันยวนทั้งหมด ผู้เฒ่าฟู่เองเดิมทีก็เตรียมใจเอาไว้แล้ว หลังจากได้ยินคำพูดเหล่านี้ของเขา เซียวหลันยวนน่าจะระเบิดอารมณ์พลิกโต๊ะเป็นแน่

และอาจจะถูกเหล่าองครักษ์ไล่พวกเขาออกไป ไม่ให้พวกเขาเข้ามาเหยียบในจวนอ๋องเจวี้ยนอีก

แต่เขาก็ยังรู้สึกว่าเพื่อจาวหนิงแล้ว เขาก็ยังต้องพูดให้ชัดเจน

ตอนนี้อ๋องเจวี้ยนพอได้ยินคำพูดเหล่านี้ ปฏิกิริยาของเขาจึงจะเป็นความจริงที่สุด เขาก็อยากจะเห็นว่าเซียวหลันยวนจะจัดการอย่างไร

แล้วก็ เขาตอนนี้น่าจะยังคิดวิธีอะไรไม่ออก ถ้าหากมีวิธีแล้วจริงๆ ก็อาจจะพูดออกมาตรงๆ

เขาอยากให้จาวหนิงได้เห็นกับตา ได้ฟังกับหูด้วยตนเอง

เชื่อว่าจาวหนิงเป็นเด็กที่ฉลาด นางสามารถมองความคิดเซียวหลันยวนออกในตอนนี้

ถ้าหากเซียวหลันยวนโกรธขึ้นมาจริงๆ เช่นนั้นเขาก็จะรับผิดชอบเอง ให้เซียวหลันยวนสังหารเขาทิ้งเสียก็ได้

เขาไม่ให้อยากได้ยินคนทั้งเมืองหลวงเอ่ยถึงเรื่องเหล่านี้อีกแล้ว บางทีองค์จักรพรรดิอาจจะมีวิธีการอะไรอยู่ ฟู่จาวหนิงอาจจะตั้งตัวไม่ทัน ไม่รู้ว่าควรจะทำอย่างไร

พอได้ยินเซียวหลันยวนถามมาเช่นนี้ ผู้เฒ่าฟู่ก็สูดลมลึก เอ่ยขึ้นว่า "ข้าคิดว่า องค์จักรพรรดิคงไม่ดีกับเจ้าแน่"

ใจของเซียวหลันยวนที่เดิมทีเย็นชาเหมือนน้ำแข็ง ตอนที่ได้ยินคำนี้ ก็อยากจะหัวเราะขึ้นมา

ขนาดผู้เฒ่าฟู่ที่ไม่มีตำแหน่งขุนนางติดตัวก็ยังมองออกถึงจุดนี้

องค์จักรพรรดิไม่มีทางดีกับเขา

องค์จักรพรรดิจะไม่เอาอ๋องเจวี้ยนไว้ เช่นนั้นก็คือจะเอาชีวิตของเขา

แล้วพระชายาอ๋องเจวี้ยนจะหนีพ้นหรือ?

ฟู่จาวเฟยคิดว่าท่านปู่พูดคำพูดเหล่านี้มันช่างเชือดเฉือนใจเสียเหลือเกิน รู้สึกผิดกับพี่เขยมาก แต่ตอนนี้พอได้ยินคำนี้ เขากลับเป็นห่วงท่านพี่ขึ้นมาแทน

ฝืนทนกับบรรยากาศที่ขนหัวลุกนี้ เขาเอ่ยขึ้นมาเสียงต่ำ "ชินอ๋องเซียวได้อำนาจกลับมาใหม่แล้ว องค์จักรพรรดิไม่รู้เพราะอะไรจึงหันไปให้ความสำคัญกับเซียวเหยียนจิ่ง"

เซียวเหยียนจิ่งมีความแค้นกับฟู่จาวหนิง ตอนนี้พอมีอำนาจ เซียวเหยียนจิ่งจึงดูภาคภูมิใจ ทำตัวหยิ่งยโสขึ้นมาอย่างชัดเจน

"เซียวเหยียนจิ่งก่อนหน้านี้ส่งจดหมายมาที่บ้าน" ผู้เฒ่าฟู่พูดต่อ "เขาบอกว่าขอแค่จาวหนิงออกจากจวนอ๋องเจวี้ยนไป เรื่องในอดีตจะถือว่าเลิกแล้วต่อกัน"

เซียวหลันยวนอารมณ์ที่เย็นไปแล้ว พอได้ยินคำนี้ทั้งตัวก็เหมือนกระบี่คมๆ จิตสังหารค่อยๆ ปรากฏขึ้นมา

คนทั้งหมดล้วนตัวสั่นวาบ

ผู้เฒ่าฟู่กับฟู่จาวเฟยก็เงียบลงทันที