อ๋องพิการผู้โปรดปรานชายาแพทย์หยิ่งยโส นิยาย บท 1404

พอได้ยินว่าคุกใต้ดินน้ำรั่ว หัวหน้าคุกก็ปวดหัวขึ้นมาเลยทีเดียว

ทำไมตอนนี้จู่ๆ ถึงน้ำรั่วเข้ามากัน?

ไม่ว่าจะพูดอย่างไร สาวงามเหล่านี้เป็นคนจากที่ไหน เขาเองก็รู้อยู่

ถึงอย่างไรคนเหล่านั้นก็ถูกยัดเข้าไปในจวนอ๋องเจวี้ยน ไม่มีทางที่จะมีใจปฏิพัทธ์กับอ๋องเจวี้ยน

แต่ถ้าตอนนี้ให้พวกนางต้องมาเห็นว่าคุกอ๋องที่ขังอ๋องเจวี้ยนไว้เป็นเช่นไร คงจะยากที่พวกนางจะไม่พูดกันออกไป

องค์จักรพรรดิแค่บอกว่าจะขังอ๋องเจวี้ยนสองเดือนให้เขาได้ไปนั่งทบทวนตนเอง แต่ไม่ได้บอกว่าอ๋องเจวี้ยนจะต้องถูกทรมานอยู่ในคุก

เช่นนั้นองค์จักรพรรดิคงไม่เหลือหน้าอยู่เป็นแน่แท้

"คุกใต้ดิน?"

ฟู่จาวหนิงตอนนี้ก็เอ่ยขึ้นอย่างประหลาดใจ "พวกเราเมื่อครู่ดูห้องขังพวกนี้แล้วแต่ไม่เจอท่านอ๋องของข้าเลย เจ้าคงไม่ได้ขังเขาไว้ในคุกใต้ดินกระมัง? คุกใต้ดินที่น้ำรั่ว?"

ยังไม่ทันที่หัวหน้าคุกจะพูดอะไร นางก็อุทานตกใจขึ้นมา "ให้ตายเถอะ! สุขภาพท่านอ๋องของพวกเรายังไม่หายดีนะ ห้องขังปกติตรงนี้ไม่มีใครอยู่ แล้วทำไมถึงเอาเขาไปขังไว้คุกใต้ดินกัน? สวรรค์โปรดพระโพธิสัตว์กวนอินเอ๋ย หรือความหมายขององค์จักรพรรดิ จะไม่ใช่ให้ท่านอ๋องไปคิดทบทวน แต่จะทรมานเขาอยู่ในคุกนี้กัน?"

นางถลึงตาโต ปิดปากตนเอง ถอยหลังก้าวหนึ่งอย่างไม่อยากเช่อ ราวกับว่าได้ยินเรื่องที่น่าตกตะลึงอย่างมาก

หัวหน้าคุกแทบจะบ้านไปแล้ว

ต่อให้จะคาดเดาไว้ในใจจริง แต่คำพูดแบบนี้พูดออกมาปาวๆ ได้ด้วยหรือ?

พูดกันว่าพระชายาอ๋องเจวี้ยนมี 'ความโง่เขลา' ที่กล้าหาญชาญชัย ตอนนี้ดูท่าเหมือนจะเป็นเรื่องจริง!

นางไม่รู้จักที่จะพูดจาอ้อมแอ้ม ไม่รู้ไม่ชี้ได้เลยหรือไรกัน? นางไม่รู้จักเกรงกลัวอำนาจจักรพรรดิเลยหรือ ไม่มององค์จักรพรรดิเหมือนสวรรค์หรือไร?

ทำไมถึงได้กล้าใส่ร้ายฝ่าบาทขึ้นมา!