อ๋องพิการผู้โปรดปรานชายาแพทย์หยิ่งยโส นิยาย บท 1408

พวกของอวิ๋นจูถูกทำร้ายจิตใจอีกครั้งหนึ่ง

หมายความว่าอย่างไร? รับพวกนางไว้คือทำให้ตนเองสกปรกหรือ? พวกนางเป็นสิ่งสกปรกหรือไรกัน?

ฟู่จาวหนิงกระแอมออกมาสองที "ขัดราชโองการมันก็ไม่ดีจริงๆ นั่นล่ะ ให้พวกนางอยู่ปรนนิบัติท่านอ๋องที่นี่แล้วกัน ไหนๆ ก็มากันแล้ว"

เซียวหลันยวนหรี่ตาลง บีบมือฟู่จาวหนิง

ทำไมจึงเป็นเช่นนี้?

เขาแสดงท่าทีเด็ดขาดไปแล้ว ว่าจะไม่รับหญิงสาวเหล่านี้เด็ดขาด จาวหนิงกลับไม่เชื่อเขาหรือ?

ฟู่จาวหนิงตั้งใจจะจัดการคนพวกนี้อยู่แล้ว จะปล่อยไปง่ายๆ ได้อย่างไร

ก่อนหน้านี้ไม่ใช่มาเชิดหน้าชูตาเลือกเรือนต่อหน้าข้าหรือ? ตอนนี้นางจะให้พวกนางเลือกให้พอเลย

นางไม่สนใจเซียวหลันยวน แต่มองไปทางหัวหน้าคุก

"พวกเรามาอยู่ด้วยกันกับท่านอ๋อง ห้องนี้ข้ากับท่านอ๋องอยู่ ให้พวกนางไปอยู่ห้องตรงข้ามกับข้างๆ ก็แล้วกัน พวกนางอยากจะอยู่ใกล้ๆ ท่านอ๋องข้าหน่อยน่ะ"

นางดึงเซียวหลันยวนเดินตรงไปห้งอขังที่สะอาดที่สุดตรงหน้า เปลี่ยนจากแขกเป็นเจ้าบ้าน "เปิดประตูห้องขังสิ ยืนงงอะไรอยู่? ท่านอ๋องข้าตอนนี้กำลังติดคุกอยู่นะ พวกเจ้ายังไม่รีบให้เขาเข้าไปอีก"

ผุ้คนคุมหนึ่งฟังคำสั่งนางอย่างงงๆ เดินเข้ามาเปิดประตู

ฟู่จาวหนิงพาหงจั๋วมาด้วย หิ้วสัมภาระแล้วดึงเซียวหลันยวนเข้าไป จากนั้นก็ให้หงจั๋วเอาของวางไว้ แล้วผลักนางออกไป

"เอาล่ะ เจ้ากลับไปเถอะ"

"พระชายา?" หงจั๋วงงตาแตก พระชายาจะติดคุกอยู่กับท่านอ๋องที่นี่จริงหรือ? ถ้าอย่างนั้นนางก็ต้องอยู่ด้วยสิ

"กลับไป" ฟู่จาวหนิงน้ำเสียงขรึมเล็กน้อย

หงจั๋วทำได้แค่ขานรับอย่างจนใจ

ฟู่จาวหนิงมองไปทางคนอื่นๆ "ขยับตัวสิ ให้พวกนางอยู่ห้องละคนเลย ที่นี่มีห้องขังว่างๆ อีกตั้งหลายห้อง อย่าขี้เหนียวนัก"

หัวหน้าคุกมองทางนี้ที ทางนั้นที

เขาไม่เคยเจอเรื่องเช่นนี้มาก่อน!