อ๋องพิการผู้โปรดปรานชายาแพทย์หยิ่งยโส นิยาย บท 1426

หมากก้าวแรกของพวกชินอ๋องเซียวในตอนนั้นก็เสี่ยงเหมือนกัน ไปบอกเรื่องที่พวกเขารู้กับองค์จักรพรรดิ แม้จะช่วยจัดการพยานสองคนนั้นไปแล้ว แต่องค์จักรพรรดิก็อาจจะยังไม่ละเว้นพวกเขาอยู่

ถึงอย่างไรปากของคนตายนี่ล่ะที่ปิดสนิทที่สุด

"ท่านพ่อ ความสัมพันธ์ของพวกเรากับองค์จักรพรรดิ จะไปเทียบกับตระกูลฟู่ได้อย่างไร?"

เซียวเหยียนจิ่งไม่เห็นด้วย

ท่านพ่อกับองค์จักรพรรดิเป็นลูกพี่ลูกน้องกัน พวกเขาล้วนสกุลเซียว ยิ่งไปกว่านั้นชินอ๋องเซียวก็ยังคุกคามองค์จักรพรรดิไม่ได้ จวนชินอ๋องเซียวเองก็ไม่ได้มีอำนาจสักเท่าไร ก็แค่อาศัยแต่พระมหากรุณาธิคุณของฝ่าบาทไปเท่านั้น

ดังนั้นองค์จักรพรรดิจึงเชื่อในความจริงใจที่พวกเขาส่งไปให้ เชื่อว่าพวกเขาต้องการแค่จะได้รับการให้ความสำคัญและการปกป้องจากฝ่าบาทเท่านั้น

"ตระกูลฟู่จะไปมีอะไร? ฝ่าบาทไม่จำเป็นต้องเห็นพวกตระกูลฟู่อยู่ในสายตาเลย ส่วนเซียวหลันยวนก็เป็นหนามในสายตาองค์จักรพรรดิอีก องค์จักรพรรดิคิดจะรับมือกับเซียวหลันยวน ตอนนี้เซียวหลันยวนเองก็มีจุดอ่อนที่ใหญ่ที่สุดอยู่ นั่นก็คือฟู่จาวหนิง"

พอพูดคำนี้ เซียวเหยียนจิ่งก็ดูไม่ค่อยสบายใจขึ้นมา

ที่ต้องให้เขายอมรับว่าเซียวหลันยวนเอาใจใส่ฟู่จาวหนิงเสียขนาดนั้น ทำไมเขาถึงรู้สึกขมขื่นในใจแบบนี้?

หากเป็นเขา ถ้าฟู่จาวหนิงตอนนี้เป็นพระชายารัฐทายาทของเขา เขาก็สามารถเอาใจใส่นางได้เหมือนกัน

"ฟู่จาวหนิงพอเห็นพ่อแม่นาง จะต้องเหมือนลูกนกกลับรัง ปฏิบัติต่อพ่อแม่ด้วยใจจริงแน่นอน จุดนี้ข้าเข้าใจยิ่งกว่าใคร ก่อนหน้านี้ตอนที่นางไล่จับข้า ก็แสดงความน่าสงสารที่ไม่มีพ่อแม่อยู่บ่อยครั้ง คิดถึงพ่อกับแม่ของนางอยู่ตลอดเวลา"

เซียวเหยียนจิ่งคิดถึงสภาพตอนที่ฟู่จาวหนิงพูดถึงพ่อแม่ก่อนหน้านี้ ขมวดคิ้ว

"ถึงอย่างไรถ้านางรู้ว่าพ่อแม่กลับมาแล้ว คงได้เข้าไปแสดงความกตัญญูอย่างเต็มที่แน่นอน เช่นนั้นปัญหาที่นางต้องรีบแก้ไขที่สุดก่อน ก็คือความแค้นในอดีตระหว่างพ่อแม่นางกับเซียวหลันยวน เซียวหลันยวนไม่ใช่ว่ารักนางหรอกหรือ? ก็ต้องดูเขาว่าจะล้างความแค้นนั่นไปได้ไหม!"

เซียวเหยียนจิ่งรู้สึกว่า สิ่งนี้เป็นเรื่องยากสำหรับเซียวหลันยวน

เกลียดคนเขามาสิบกว่าปี พยายามตามหามาสิบกว่าปี แล้วจะลบสิ่งเหล่านั้นทิ้งเพื่อหญิงสาวเพียงคนเดียวได้หรือ?

"ก็แค่หญิงสาวคนเดียวเท่านั้น" ชินอ๋องเซียวเองก็คิดเช่นนี้

ฟู่จาวหนิงถึงแม้จะหน้าตางดงามไร้เทียมทาน แล้วยังเป็นหมอเทวดาอีก แต่เซียวหลันยวนก็เป็นคนที่มีองครักษ์เงามังกรอยู่ในมือนะ จะลืมความแค้นการวางยาพิษเพื่อผู้หญิงคนเดียวได้จริงหรือ?

ต้องโทษหลี่จื่อเหยา ตอนนั้นดันมาทำลายงานมงคลของพวกเขา บีบให้ฟู่จาวหนิงต้องถอนหมั้นตรงนั้น แล้วก็พุ่งเข้าไปยังอ้อมกอดเซียวหลันยวนทันที

"ถึงอย่างไรเจ้าก็ให้คนคอยจับตาดูเรื่องนี้ไว้ก่อน จริงด้วย ถ้าอย่างนั้นเจ้าก็ช่วยนางเสียสิ ไปบอกเรื่องนี้กับฟู่จาวหนิงที่คุก นางไม่ใช่ว่ายังอยู่ในคุกหรือ? เจ้าไปพบนางเองเลย บอกว่าพ่อแม่ของนางกลับมาแล้ว นางจะต้องอยากออกมาพร้อมกับเจ้าทันทีแน่"

ชินอ๋องเซียวออกความเห็น "ตอนที่เจ้าบอกก็เรียกคนออกมาด้วย อย่าให้เซียวหลันยวนได้ยิน ฟู่จาวหนิงต้องไม่กล้าให้เซียวหลันยวนรู้แน่ว่าตอนนี้พ่อแม่นางกลับมาเมืองหลวงแล้ว ถ้านางจะออกจากคุกก็คงต้องสร้างเหตุผลอื่นขึ้นมาหลอกเซียวหลันยวน"

เขาตบลงบนบ่าเซียวเหยียนจิ่ง "ถึงตอนนั้นพอเจ้าสบโอกาส ก็หาโอกาสทำให้สามีภรรยาอย่างพวกเขาเกิดรอยร้าวขึ้นเสีย"

และสามารถทำให้เซียวหลันยวนเข้าใจฟู่จาวหนิงผิดได้พอดีด้วย

"ท่านพ่อพูดได้ถูกต้อง ข้าจะไปเดี๋ยวนี้"

เซียวเหยียนจิ่งไปที่คุกทันที ให้ผู้คุมไปเรียกฟู่จาวหนิงออกมา ส่วนเขาก็เดินผ่านห้องขังไป เพื่อให้แน่ใจว่าเซียวหลันยวนจะเห็นเขา

แต่กลับเห็นว่าห้องขังนี้ถูกตกแต่งเอาไว้ เซียวเหยียนจิ่งยังคิดว่าตนเองมาผิดที่เสียแล้ว