อ๋องพิการผู้โปรดปรานชายาแพทย์หยิ่งยโส นิยาย บท 1460

"กลิ่นแรงขนาดนี้ วางไว้ใต้เตียง ชินอ๋องเซียวจะไม่ได้กลิ่นเลยหรือ?"

"แน่นอนว่าต้องเชิญหมอเทวดาฟู่ของข้าทำน้ำยาที่อำพรางกลิ่นนี้ไว้สิ" เซียวหลันยวนเอ่ยต่อ

นี่ไม่ใช่ว่าก็ยังต้องมีนางหรือไรกัน?

"อย่างนั้นมันเปลืองแรงไป การจะเอาศพไปซ่อนไว้ใต้เตียงเขา ไม่ใช่เรื่องง่ายเลย ดังนั้น ข้าจัดการเอง"

ฟู่จาวหนิงเดิมทียึดตามความคิดนี้

นางจะไม่ปล่อยชินอ๋องเซียวไป!

"ข้าจะไปเอาของมาบางส่วน ถึงตอนนั้นใส่เข้าไปในผ้าห่มชินอ๋องเซียวก็พอ ตรงประเด็นกว่า"

"หนิงหนิง ถ้าสัมผัสกับคนคนนั้นจะติดโรคได้ง่ายใช่ไหม?" เซียวหลันยวนไม่อยากให้นางต้องเสี่ยง

"ข้าเป็นหมอนะ ข้าระวังตัวข้าเอง!" ฟู่จาวหนิงถลึงตามองเขา "รีบปล่อยมือ เดี๋ยวคนเข้ามาจะไม่ทันการเอา"

เซียวหลันยวนเห็นความเด็ดเดี่ยวของนางแล้ว ก็ไม่ใช่สิ่งที่เขาจะขวางได้จริงๆ จึงทำได้แค่ถอนหายใจยาว ปล่อยมือออก

ฟู่จาวหนิงเดินเข้าไป ยื่นมือล้วงกุญแจพวกหนึ่งออกมา

สืออีพอเห็นก็ตกตะลึง

แต่ก็นึกออกอย่างรวดเร็วว่าเมื่อครู่นี้ที่พระชายาแฉลบผ่านตัวผู้คุมเหล่านั้นก็เหมือนจะทำอะไรไปนิดหน่อย

แค่จังหวะที่เดินผ่านตัว พระชายากลับปลดกุญแจของผู้คุมลงมาเสียแล้ว

พระชายามีฝีมือด้านนี้ด้วย

สืออีนับถือสุดๆ

เขาคอยเฝ้าที่ระเบียงคุก ถ้าผู้คุมเข้ามา เขาจะเข้าไปขวางไว้ก่อน

หัวหน้าคุกน่าจะกลัวว่าคนป่วยคนนี้จะถูกนักโทษคนอื่นเห็นเข้า ดังนั้นจึงย้ายนักโทษที่ขังอยู่ทางนี้ออกไปจนหมด ห้องขังใกล้ๆ นี้ล้วนว่างเปล่าทั้งหมด ดังนั้นจึงไม่มีคนเลย สะดวกกับฟู่จาวหนิงมาก

ฟู่จาวหนิงเปิดประตูห้องขัง แล้วรีบเดินไปข้างๆ ศพนั้น

คนผู้นี้ช่าง...

VERIFYCAPTCHA_LABELยืนยัน