อ๋องพิการผู้โปรดปรานชายาแพทย์หยิ่งยโส นิยาย บท 1559

ต่อมาหมอเทวดาหลี่ก็ทำหน้าขรึมคุกคามสาวใช้สองคนนั้น ถ้ายังไม่รับใช้ปรนนิบัติดีดี ก็จะขายพวกนางทั้งสองคนไปที่ซ่องโสเภณีเสีย

สาวใช้สองคนจึงร้องไห้ฟูมฟายเข้ามารับใช้ปรนนิบัติ

องค์จักรพรรดิเองก้ได้ยินเรื่องเลห่านี้ของจวนชินอ๋องเซียวแล้ว

"บอกไปแล้วว่าจวนชินอ๋องเซียวต้องคอยระวังไม่ให้เข้าออก หมอเทวดาหลี่กับชินอ๋องเซียวนี่มัน..."

เขาทำหน้าขรึม รู้สึกว่าตนเองไม่มีบารมีเอาเสียเลย จวนอ๋องเจวี้ยนก็ไม่เชื่อฟัง ตอนนี้จวนชินอ๋องเซียวเองก็ด้วยหรือ? ใครให้หน้าพวกเขากัน

ถ้าไม่ใช่เพราะเขาอันที่จริงก็กลัวเจ้าโรคนั้น ตอนนี้คงเรียกเซียวเหยียนจิ่งมาด่ากราดให้เลือดซิบไปแล้ว

"ตอนนี้หลี่จื่อเหยาในเมื่อถูกหมอเทวดาหลี่รับไปแล้ว เช่นนั้นก็ให้เขาไปรักษาให้ดี ข้าเองก็อยากจะเห็นว่าเขาจะรักษาเจ้าโรคนี้ได้หรือเปล่า!"

"องค์จักรพรรดิ พระชายาอ๋องเจวี้ยนทางนั้นต้มยาน้ำออกมา ตอนนี้สามารถป้องกันล่วงหน้าได้แล้ว หาซื้อได้ในพันธมิตรโอสถ หนึ่งชามสิบเหวิน" มีคนเข้ามารายงานกับองค์จักรพรรดิ

"หนึ่งชามสิบเหวิน?" องค์จักรพรรดิใจสั่นกึก "แล้วได้ผลจริงไหม?"

"นี่ก็ยังไม่รู้ แต่คนที่ไปซื้อยานั้นไม่น้อยเลย โดยเฉพาะคนที่เคยสัมผัสกับคนจวนชินอ๋องเซียว แต่ละคนก็แจ้นไปยังพันธมิตรโอสถเพื่อซื้อยา มีกระทั่งคนที่ดื่มไปสามครั้งในวันเดียวด้วย"

องค์จักรพรรดิรู้สึกว่ายาที่ฟู่จาวหนิงทำน่าจะมีประสิทธิผลอยู่บ้าง แต่ว่าเซียวหลันยวนก็ยังไม่โผล่หน้าออกมา ขนาดเขาก็ยังไม่รู้เลยว่าเซียวหลันยวนติดโรคระบาดนี้หรือเปล่า หรือว่าฟู่จาวหนิงจัดการรักษาจนหายไปแล้ว

"องค์จักรพรรดิ ให้พระชายาอ๋องเจวี้ยนเข้าวังดีไหม..." ขันทีถามเช่นนี้ออกมา องค์จักรพรรดิก็ถลึงตาเหลือบมองออกไป

นี่มันข้อเสนออะไรน่ะ?

เขาตอนนี้กล้าประกาศเรียกฟู่จาวหนิงเข้าวังที่ไหน?

จวนอ๋องเจวี้ยนเป็นสถานที่เสี่ยงสูงที่จะติดโรคนั้นนะ ใครกล้ารับประกันว่าพวกเขาจะติดมาแล้วหรือยัง?

"ให้คนจับตาดูไว้ พวกองครักษ์ที่ไม่จวนอ๋องเจวี้ยนก่อนหน้านี้ ให้พวกเขาดื่มไปคนละหลายๆ ชาม คอยสังเกตการเคลื่อนไหวต่อจากนี้ของพวกเขา"

"่ขอรับ"

"เนื่องจนกคนในอุทยานล้วนไม่ให้เข้ามาในเมือง คนของจวนชินอ๋องเซียวเองก็ไม่ได้สัมผัสด้วย ดังนั้นจึงยังไม่รู้ว่าสภาพป่วยของชินอ๋องเซียวตอนนี้เป็นอย่างไร ฝ่าบาท ให้ข้าน้อยส่งคนไปหาข่าวไหม?"

องค์จักรพรรดิถลึงตาใส่เขาอีกครั้ง

"เจ้าเป็นคนที่ผ่านหน้าข้าไปมาเป็นประจำ แล้วเจ้าจะให้คนไปหาข่าวเรอะ?"

ไม่อยากอยู่แล้วใช่ไหม?

ขันทีรีบสงบคำ

"ไม่ต้องไปหาข่าวแล้ว ถ้ามีเรื่องอะไรจริง ก็ส่งมาที่หูข้าพอ" องค์จักรพรรดิดูจะปล่อยปละกับสถานการณ์อาการป่วยของชินอ๋องเซียวแล้ว

จะไปสนใจเขาทำไม อย่าเอาโรคเข้ามาในวังก็พอ

กิจการที่พันธมิตรโอสถสองวันนี้พูดได้ว่าคึกคักเลยทีเดียว