อ๋องพิการผู้โปรดปรานชายาแพทย์หยิ่งยโส นิยาย บท 1583

เซียวหลันยวนอธิบาย "แล้วตอนนี้ องค์จักรพรรดิจะปกป้องเซียวเหยียนจิ่งหรือ? พวกเขาแทบจะไม่มีคุณค่าอะไรแล้ว ต่อให้เขาคิดจะปกป้อง ก็จะมีคนมากดดันเขาเอง"

ใครให้สมาคมหมอใหญ่มีตัวตนสูงส่งขนาดนี้ในใต้หล้ากันล่ะ?

"ดังนั้น เซียวเหยียนจิ่งคือจบเห่แล้วหรือ?"

"ใช่"

เซียวหลันยวนมองจวนชินอ๋องเซียว น้ำเสียงเย็นลงเล็กน้อย "เขาเองก็น่าจะจบเห่แล้ว"

แล้วก็ตามคาด เพียงไม่นาน เซียวเหยียนจิ่งก็ถูกคุมตัวออกมา

เขาไม่อยากเชื่อว่าคนในที่ว่าการจะกล้าจับเขาจริงๆ ยังคิดจะต่อต้านอยู่ แต่คิดไม่ถึงว่าคนที่นำมาจะพูดกับเขาเสียงแหบต่ำว่า "รัฐทายาทเซียว เกรงว่าท่านคงยังไม่รู้ องค์จักรพรรดิยังกังวลว่าโรคระบาดจะแพร่ออกมาจากพวกเจ้าทางนี้ ตอนนี้พวกเจ้าตายก็ตายไป ต้องรับโทษก็รับโทษไป เหมาะเจาะพอดี"

พอคำพูดนี้ออกมา ใจของเซียวเหยียนจิ่งก็ดิ่งลงทันควัน

เขาเข้าใจขึ้นมาในพริบตา

องค์จักรพรรดิกลัวตายขนาดนั้นเชียว!

กลัวตายเพราะชินอ๋องเซียวป่วยตาย องค์จักรพรรดิเลยกลัวว่าเขาจะติดโรคนั่นด้วย ถึงอย่างไรเขาก็เป็นคนในราชวงศ์ ถ้าหากเกิดไปสัมผัสกับคนในราชวงศ์คนอื่น ก็ถือว่ามีความเสี่ยงที่โรคจะระบาดไปถึงตัวองค์จักรพรรดิได้

ดังนั้น องค์จักรพรรดิจึงยอมให้จวนชินอ๋องเซียวไม่ต้องมีตัวตนอยู่อีก และไม่คิดจะเก็บเขาไว้ด้วย

หลังจากเข้าใจถึงจุดนี้ เซียวเหยียนจิ่งก็หน้าซีดไป

"ข้าจะขอพบองค์จักรพรรดิ! ข้าไม่ได้ป่วย ข้าไม่เจอท่านพ่อตั้งนานแล้ว ข้าไม่ได้สัมผัสเขา..." เซียวเหยียนจิ่งออกแรงดิ้นรน

"ตื่นเถิดรัฐทายาท องค์จักรพรรดิจะยอมพบท่านได้อย่างไร? ท่านไม่ได้สัมผัสกับชินอ๋องเซียว แต่หลี่จื่อเหยาไม่ใช่ว่าติดโรคแล้วหรือ?"

"ข้าเองก็ไม่ได้แตะต้องนาง! ข้าหย่ากับนางแล้ว!"

"รัฐทายาท เลิกอาละวาดได้แล้ว ตอนนี้พวกเราเองไม่ได้มาจับคุณเพราะเรื่องอื่น ท่านสังหารหมอเทวดาหลี่ นี่ก็เป็นความผิดที่ชัดแจ้งแล้ว"

คนในที่ว่าการมัดเซียวเหยียนจิ่งไว้ ดึงกระตุกเชือก และเพราะไม่กล้าใช้มือจับเขา ถ้าเผื่อถูกเขาข่วนจนเลือดออกจะทำอย่างไรกัน?