อ๋องพิการผู้โปรดปรานชายาแพทย์หยิ่งยโส นิยาย บท 1583

เซียวหลันยวนอธิบาย "แล้วตอนนี้ องค์จักรพรรดิจะปกป้องเซียวเหยียนจิ่งหรือ? พวกเขาแทบจะไม่มีคุณค่าอะไรแล้ว ต่อให้เขาคิดจะปกป้อง ก็จะมีคนมากดดันเขาเอง"

ใครให้สมาคมหมอใหญ่มีตัวตนสูงส่งขนาดนี้ในใต้หล้ากันล่ะ?

"ดังนั้น เซียวเหยียนจิ่งคือจบเห่แล้วหรือ?"

"ใช่"

เซียวหลันยวนมองจวนชินอ๋องเซียว น้ำเสียงเย็นลงเล็กน้อย "เขาเองก็น่าจะจบเห่แล้ว"

แล้วก็ตามคาด เพียงไม่นาน เซียวเหยียนจิ่งก็ถูกคุมตัวออกมา

เขาไม่อยากเชื่อว่าคนในที่ว่าการจะกล้าจับเขาจริงๆ ยังคิดจะต่อต้านอยู่ แต่คิดไม่ถึงว่าคนที่นำมาจะพูดกับเขาเสียงแหบต่ำว่า "รัฐทายาทเซียว เกรงว่าท่านคงยังไม่รู้ องค์จักรพรรดิยังกังวลว่าโรคระบาดจะแพร่ออกมาจากพวกเจ้าทางนี้ ตอนนี้พวกเจ้าตายก็ตายไป ต้องรับโทษก็รับโทษไป เหมาะเจาะพอดี"

พอคำพูดนี้ออกมา ใจของเซียวเหยียนจิ่งก็ดิ่งลงทันควัน

เขาเข้าใจขึ้นมาในพริบตา

องค์จักรพรรดิกลัวตายขนาดนั้นเชียว!

กลัวตายเพราะชินอ๋องเซียวป่วยตาย องค์จักรพรรดิเลยกลัวว่าเขาจะติดโรคนั่นด้วย ถึงอย่างไรเขาก็เป็นคนในราชวงศ์ ถ้าหากเกิดไปสัมผัสกับคนในราชวงศ์คนอื่น ก็ถือว่ามีความเสี่ยงที่โรคจะระบาดไปถึงตัวองค์จักรพรรดิได้

ดังนั้น องค์จักรพรรดิจึงยอมให้จวนชินอ๋องเซียวไม่ต้องมีตัวตนอยู่อีก และไม่คิดจะเก็บเขาไว้ด้วย

หลังจากเข้าใจถึงจุดนี้ เซียวเหยียนจิ่งก็หน้าซีดไป

"ข้าจะขอพบองค์จักรพรรดิ! ข้าไม่ได้ป่วย ข้าไม่เจอท่านพ่อตั้งนานแล้ว ข้าไม่ได้สัมผัสเขา..." เซียวเหยียนจิ่งออกแรงดิ้นรน

"ตื่นเถิดรัฐทายาท องค์จักรพรรดิจะยอมพบท่านได้อย่างไร? ท่านไม่ได้สัมผัสกับชินอ๋องเซียว แต่หลี่จื่อเหยาไม่ใช่ว่าติดโรคแล้วหรือ?"

"ข้าเองก็ไม่ได้แตะต้องนาง! ข้าหย่ากับนางแล้ว!"

"รัฐทายาท เลิกอาละวาดได้แล้ว ตอนนี้พวกเราเองไม่ได้มาจับคุณเพราะเรื่องอื่น ท่านสังหารหมอเทวดาหลี่ นี่ก็เป็นความผิดที่ชัดแจ้งแล้ว"

คนในที่ว่าการมัดเซียวเหยียนจิ่งไว้ ดึงกระตุกเชือก และเพราะไม่กล้าใช้มือจับเขา ถ้าเผื่อถูกเขาข่วนจนเลือดออกจะทำอย่างไรกัน?

เรื่องนี้ส่งไปถึงวังจักรพรรดิ องค์จักรพรรดิก็ตกตะลึงเดือดดาลมาก ถึงอย่างไรคนที่ตายก็คือหมอเทวดาหลี่ คนของสมาคมหมอใหญ่ องค์จักรพรรดิครุ่นคิดแค่ไม่ถึงชั่วก้านธูป ก็สั่งเนรเทศเซียวเหยียนจิ่งสามพันลี้ ให้ไปขุดเหมืองทันที

เซียวเหยียนจิ่งถูกคุมตัวจากเมืองหลวงวันนั้นเลย กระทั่งงานศพของชินอ๋องเซียวก็ยังไม่ได้ทำ

ยิ่งไปกว่านั้น เนื่องจากกลัวว่าเขาอาจจะติดโรค จึงไม่มีคนมาส่งเขาเลย และไม่ได้นำของใดๆ ไปด้วย

จะรอดไปจนถึงสถานที่เนรเทศได้หรือเปล่าก็ยังพูดยาก

จวนชินอ๋องเซียวถูกตรวจคน คนใช้ทั้งหมดถูกเนรเทศออกไปด้วย

เดิมทีคนใช้เหล่านี้สามารถเอาไปขายทิ้งได้ แต่ใครให้องค์จักรรพรรดิกลัวคนจวนชินอ๋องเซียวจะมีโรคกันขนาดนี้ล่ะ? ดังนั้นจึงเนรเทศทิ้งไปพร้อมกันหมด

จวนชินอ๋องเซียวถูกปิดตาย

ไม่ถึงสามวัน ในเมืองหลวงก็ไม่มีจวนชินอ๋องเซียวอยู่อีก