อ๋องพิการผู้โปรดปรานชายาแพทย์หยิ่งยโส นิยาย บท 1600

ดังนั้นคนไม่น้อยจึงหัวเราะเยาะนาง อยากจะดูว่านางจะใช้ชีวิตเวทนาแค่ไหน

ตอนนี้พอได้เห็น องค์หญิงหนานฉือก็เหมือนจะงดงามกว่าแต่ก่อนอย่างเห็นได้ชัด สายตาพริ้วไหวดูมีเสน่ห์ดึงใจอย่างมาก

"ดูจากสภาพขององค์หญิงหนานฉือ น่าจะได้รับความโปรดปรานน่าดูเลยกระมัง?"

"ผู้ตรวจการอันเป็นอัจฉริยะลือชื่อในเมืองหลวงเราเลยนะ ยิ่งไปกว่านั้นเขายังหล่อเหลามากด้วย"

ใช่ไหมล่ะ ก่อนหน้านี้ยังมีแม่นางตั้งมากมายชอบผู้ตรวจการอันเถอะ น่าเสียดายที่ผู้ตรวจการอันไม่ค่อยออกไปเที่ยว คนที่รู้จึงมีไม่เยอะ ยิ่งไปกว่านั้นยังเคยบอกว่าไม่อยากรีบแต่งงาน

ไม่เช่นนั้นจะวนมาถึงองค์หญิงหนานฉือได้อย่างไรกัน?

ตอนนี้พอเห็นองค์หญิงหนานฉือดูดีราศีจับเหมือนเลี้ยงดูมาอย่างมีความสุขเช่นนี้ ก็มีแม่นางหลายคนอดรวดร้าวขึ้นมาไม่ได้

ผู้ตรวจการอันต้องดีกับนางมากแน่นอน ไม่เช่นนั้นนางไม่มีทางดูมีความสุขขนาดนี้

"ตระกูลของผู้ตรวจการอันก็มีคุณธรรมด้วย ไม่มีการรับอนุภรรยา ไม่มีเรื่องวุ่นวายเหล่านั้นของพวกเรือนหลัง ดูท่าองค์หญิงหนานฉือกับน้องสะใภ้อันชิงก็น่าจะเข้ากันได้ดีด้วย"

ฮือๆๆ มองพวกนางแล้วก็อิจฉา

ถ้ารู้ว่าจะมีความสุขแบบนี้ พวกนางคงหน้าด้านให้ผู้ใหญ่ในบ้านออกไปซักถามผู้ตรวจการอันแล้ว ตอนนี้ช้าไปหน่อย

"พี่หญิงจาวหนิง"

อันชิงกับองค์หญิงหนานฉือรีบเดินเข้ามาข้างๆ ฟู่จาวหนิง

"พวกเจ้ามาช้ากว่าข้าอีกนะ" ฟู่จาวหนิงยิ้มๆ

องค์หญิงหนานฉือไม่ยี่หระ "จะมาไวทำไมกันล่ะ?"

นางเองก็ไม่ได้คิดจะให้น้าท่านหญิงปิงอวี้อะไรนั่นเสียหน่อย

ในห้องอุ่น เฉินฮ่าวปิงนั่งอยู่ที่ที่นั่งหลัก จ้องหน้ากับเหล่าหญิงสาวที่มาถึงก่อนไปพักหนึ่งแล้ว

นางเองก็อยากจะเปิดตัวอย่างสวยงามอยู่ แต่ก็รู้สึกว่าไม่น่าให้แขกต้องรอนาน ดังนั้นจึงออกมาทักทายก่อน ดึงความชื่นชอบอยากใกล้ชิดกับแขกเหล่านี้ที่มาถึงก่อน จนตอนที่ฟู่จาวหนิงมาถึง แขกเหล่านี้ก็อาจจะยืนอยู่ข้างนางแล้ว

ความคิดดี แต่ความเป็นจริงกลับโหดร้าย

เฉินฮ่าวปิงก็เป็นแค่สาวน้อยที่ไม่มีประสบการณ์งานเลี้ยงอะไร ต่อให้หลายวันนี้จะมีมามาคอยชี้แนะ แต่ตอนที่เห็นคุณหนูมากมายขนาดนี้เข้ามา สมองนางเองก็ขาวโพลนเหมือนกัน ไม่รู้ต้องทำอย่างไรจึงจะแสดงเสน่ห์ออกมาได้ไปชั่วขณะหนึ่ง

โดยเฉพาะตอนที่องค์หญิงเจ็ดพอมาถึงก็ขุ่นเคืองขึ้นทันที

"ข้าไม่รู้เลยว่าเสด็จพ่อทำไมจึงให้ความสำคัญเจ้านัก ได้ยินว่าเจ้าเองก็เหมือนกับอวิ๋นจู ล้วนเป็นลูกสาวบ้านน้อย จะเรียกว่าเป็นลูกนอกสมรสก็ใกล้เคียง แต่กลับให้เจ้ามารับแขกถึงในวังราชนิเวศน์!"

พอได้ยินคำว่าลูกนอกสมรส ไฟโกรธเฉินฮ่าวปิงก็พุ่งถึงกลางกระหม่อม เกือบจะระเบิดออกมาอย่างทนไม่ไหว ยังดีที่ชิวอวิ๋นห้ามนางไว้

"ท่านหญิง หากไม่อดทนกับเรื่องเล็กน้อยแผนการใหญ่จะล่มเอา!"