อ๋องพิการผู้โปรดปรานชายาแพทย์หยิ่งยโส นิยาย บท 1602

การปักสองด้านของอันชิงโดดเด่นมาก

การปักสองด้านของฟางซือฉิงก็ดีมาก

พวกนางล้วนลงมือปักชุดแต่งงานของตนเองกันเอง ก่อนที่จะตกลงแต่งงานก็เริ่มปักกันแล้ว

ตอนนี้จู่ๆ พอได้ยินว่ามีคนด้อยค่าการปักสองด้าน พวกนางจึงไม่ค่อยสบายใจนัก

แต่ว่า เมื่อครู่ได้เห็นโคมไฟวังงานปักที่ด้านนอกแล้ว พวกนางเองก็รู้เรื่องฝีมืองานปักของเฉินฮ่าวปิงมาระดับหนึ่ง และรู้ว่าพวกนางนั้นเทียบไม่ได้จริงๆ

ประโยคเมื่อครู่นี้ คนที่พูดคือองค์หญิงหนานฉือ

องค์หญิงหนานฉือชอบการปักสองด้านอยู่

โคมไฟวังงานปักเมื่อครู่เหล่านั้นก็ยังไม่ได้ดูดีดี แต่รู้สึกรำคาญหูและไม่ชอบในความอวดดีของเฉินฮ่าวปิง

ลูกสาวบ้านน้อยคนหนึ่ง จะมาอวดดีที่นี่ทำไมกัน? แล้วก็ เอางานปักพวกนี้ออกมาแสดงอย่างภาคภูมิใจ จะหยิ่งยโสขึ้นมาก็ไม่ใช่ทำไม่ได้ แต่ถือดีอย่างไรมาด้อยค่าคนอื่นเขา? ต่อให้มันด้อยค่าจริง แต่ใช้สิ่งที่นางต้องมาพูดไหม?

"คารวะองค์หญิงหนานฉือ"

มีคนลุกขึ้นยืน คารวะไปทางองค์หญิงหนานฉือ

แต่ตอนที่เห็นฟู่จาวหนิง ก็มีคนที่เยอะกว่าลุกขึ้นมา และล้วนคารวะให้แก่นาง "คารวะพระชายาอ๋องเจวี้ยน"

ก่อนหน้านี้คนไม่น้อยในเมืองหลวงยังคิดจะย่ำฟู่จาวหนิงอยู่เลย แต่พอเจอการตบฉาดโต้กลับของสามีภรรยาอย่างพวกเขาไปหลายครั้ง ตอนนี้คนทั้งเมืองหลวงก็รู้ว่าฟู่จาวหนิงไม่ใช่คนที่ควรไปแหยมด้วย อ๋องเจวี้ยนยิ่งแล้วใหญ่

อ๋องเจวี้ยนก็ปกป้องคนของตนเองมากนะ

พวกนางล้วนรู้ว่าองค์หญิงหนานฉือกับองค์หญิงเจ็ดจะมา แต่ไม่คิดว่าพระชายาอ๋องเจวี้ยนจะมาด้วย

ไม่รู้ว่าท่านหญิงปิงอวี้กับฟู่จาวหนิงมีความสัมพันธ์อะไรกัน วันนี้จะไม่มีเรื่องอะไรเกิดขึ้นใช่ไหม?

เรื่องใหญ่อะไร ถึงต้องให้ท่านหญิงที่เพิ่งแต่งตั้งมาดำเนินการ?

จะบอกว่าเป็นลูกสาวของอ่องฉยง แต่นั่นก็เป็นแค่ลูกบ้านน้อย เป็นท่านหญิงขึ้นมาก็ยังลบจุดนี้ไปไม่ได้ ยิ่งไปกว่านั้นตัวอ๋องฉยงเองก็ไม่แน่ว่ามีคุณสมบัติอยู่ในเมืองหลวง

ถึงแม้ว่าครึ่งปีนี้เขาจะอยู่ที่นี่ แต่ก็ไม่ใช่ว่าแค่ยืมพักในวังราชนิเวศน์หรือ? จะอย่างไรก็ต้องกลับเมืองฉยงโจวอยู่ดี

องค์หญิงเจ็ดเองก็รู้สึกว่าไม่น่าเชื่อ นางถลึงตาโตมองเฉินฮ่าวปิง "เจ้าเล่นตลกอยู่หรือเปล่า? เรื่องใหญ่อะไรในเมืองหลวง ที่ต้องการให้เจ้าเรียกพวกเรามาหารือ?"

นางเกือบจะย้อนถามเฉินฮ่าวปิงไปตรงๆ แล้ว ว่าเจ้ามันเป็นใครกัน?

แม่นางคนอื่นเองก็เหมือนจะมีหน้าตาคล้ายๆ กันนี้

พวกนางล้วนเป็นลูกสาวของขุนนางชั้นสูงตระกูลใหญ่ของเมืองหลวง ล้วนมีความหยิ่งทะนงของตัวเอง

เฉินฮ่าวปิงถูกองค์หญิงหนานฉือกับองค์หญิงเจ็ดย้อนถาม จากนั้นจึงถูกสายตาเหล่านี้ ทำเอาหงุดหงิดจนแทบควบคุมตัวเองไม่อยู่