อ๋องพิการผู้โปรดปรานชายาแพทย์หยิ่งยโส นิยาย บท 1621

ฟู่จาวหนิงถอนหายใจ

"ศิษย์พี่ พวกเราจะซื้อวัตถุดิบยาในราคาเดิม ไม่ต้องลดราคา แค่นี้ได้ไหม?"

"ถ้าอย่างนี้ก็ได้อยู่..."

"ต่ง ! ฮ่วน ! จือ!"

ผู้อาวุโสจี้โกรธเป็นฟืนไฟแล้วจริงๆ

"ท่านอาจารย์ สงบลงก่อน" ฟู่จาวหนิงรีบเดินไปอยู่ข้างๆ ผู้อาวุโสจี้ รินน้ำชาให้กับเขา "ศิษย์พี่ทำงานอย่างเข้มงวด เข้าต้องทำตามกฏการทำงานของพันธมิตรโอสถ อย่าทำให้เขาลำบากใจเลย"

"อาจารย์ เรื่องนี้ไม่ได้จะคุยกันลกบาก ข้าแค่ต้องใช้เวลาไปคำนวณต้นทุนของวัตถุดิบยาชนิดต่างๆ หน่อย ถึงตอนนั้นก็จะคำนวณส่วนลดลงมาได้"

ต่งฮ่วนจือลุกขึ้นยืน ไม่กล้านั่งลงมา

"แต่ถ้าศิษย์น้องหญิงไม่ต้องการลดต้นทุนสี่ส่วนล่ะก็ ข้าทางนี้จะหักกำไรทั้งหมดออกได้ ยิ่งไปกว่นั้น พวกเรายังสามารถบริจาควัตถุดิบยาที่ค่อนข้างพิเศษบางอย่างได้นิดหน่อยด้วย ข้าทางนี้ยังมีส่วนที่เหลืออยู่ เพราะสาขาย่อยเมืองเจ้อทางนั้นไม่มีวัตถุดิบยาชนิดนี้ ดังนั้นสิ่งนี้ข้ามอบให้ได้..."

ต่งฮ่วนจือพยายามจะอธิบาย

"ตัวข้าเองก็ยังบริจาคเงินช่วยได้ เงินพวกนี้เอาไปเพิ่มกับเงินที่ซื้อวัตถุดิบยาก็พอแล้ว ท่านอาจารย์ ข้าไม่ได้ตระหนี่ถี่เหนียวเสียหน่อย"

"เฮอะ" ผู้อาวุโสจี้โมโหจนหัวเราะ "ถ้าอย่างนั้นเจ้าก็บอกมา ว่าจะบริจาคสักเท่าไร?"

"ข้า..."

ต่งฮ่วนจือจู่ๆ ก็คิดออกเรื่องหนึ่ง เขาได้ยินมาว่า เฉินฮ่าวปิงคิดจะรวมตัวลูกสาวตระกูลชั้นสูง เพื่อจะบริจาคเงินให้เมืองเจ้อ

นางเพิ่งจะถูกแต่งตั้งเป็นท่านหญิง คนทั้งเมืองหลวงยังไม่รู้จักนาง นางเองก็ไม่มีเพื่อน เข้าไปอยู่ในวงสังคมนั้นไม่ได้ ถ้าหากเรื่องนี้นางทำได้สำเร็จ ก็น่าจะพอมีชื่อเสียงขึ้นบ้าง แล้วยังเข้าไปในวงสังคมพวกคนตระกูลชั้นสูงได้

แต่การจะทำเรื่องการกุศลเช่นนี้ นางเองก็ต้องมีเงินด้วยกระมัง? คงจะใช้แค่ลมปากไม่ได้

หลังจากนั้นจึงมาพักในเรือนเล็กของเขาในเมืองหลวง แล้วเขาก็ยังให้ฮูหยินเฉินไปอีกพันตำลึง

พันตำลึงนี้ ฮูหยินเฉินนำมาซื้อด้ายปักงาน นำมาใช้สร้างเส้นสาย ที่เหลือก็เอามาซื้อเสื้อผ้าให้เฉินฮ่าวปิง ใช้หมดไปแล้ว

"ท่านอาจารย์ ข้าไม่สนใจพวกนางไม่ได้หรอก..."

"เจ้ามันก็แค่คนโง่ เจ้าจะยังเป็นอะไรได้?!" ผู้อาวุโสจี้ตบโต๊ะ ด่ากราดขึ้นมา

ฟู่จาวหนิงถอนหายใจ นางเองก็แทบจะทนไม่ไหวแล้ว เดิมทีคิดว่าเรื่องของต่งฮ่วนจือนางจะไม่เข้าไปยุ่ง แต่ดูสภาพเขาตอนนี้ เหมือนจะยังคิดไปดูแลเฉินฮ่าวปิงอีก นางไม่ชอบใจเสียเลย

"ท่านอาจารย์ ท่านสงบลงมาก่อน ข้าจะเล่าเรื่องนี้กับท่าน เมื่อครู่ข้าเพิ่งไปร่วมงานเลี้ยงของเฉินฮ่าวปิงมา"

"อะไรนะ?"