อ๋องพิการผู้โปรดปรานชายาแพทย์หยิ่งยโส นิยาย บท 1625

ก่อนค่ำวันเดียวกันฟู่จาวหนิงให้สืออีไปเก็บตั๋วเงินพวกนี้มาแล้ว

กระทั่งองค์หญิงเจ็ดก็ยังไม่กล้าที่จะไม่ให้

หลังจากให้สามพันตำลึงมาแล้ว คนเหล่านี้ก็ล้วนรู้สึกเหมือนเสียปราณชี่ขนานใหญ่ไป ไม่มีทั้งหน้าไม่มีทั้งเงิน แล้วยังหวาดผวา ไม่รู้หลังจากนี้จะมีเรื่องอะไรอีก

ถ้าเผื่อพระชายาอ๋องเจวี้ยนเอาเรื่องนี้ไปฟ้องอ๋องเจวี้ยน อ๋องเจวี้ยนมาหาเรื่องบ้านพวกเขาอีกจะทำอย่างไร?

โดยเฉพาะคุณหนูสี่หลิน หลังจากกลับมาก็ได้ยินพี่สาวคนโตกับคนรองพูดถึงเฉินฮ่าวปิง จึงได้รู้ว่าพวกนางเดิมทีก็ดูถูกท่านหญิงปิงอวี้อยู่แล้ว

พ่อของนางกับพี่สาวนางเองก็กำลังเดาว่าอ๋องฉยงทำไมจึงยังอยู่ในเมืองหลวง ยังพูดอีกว่า ไม่ว่าจะเพราะเรื่องอะไร การที่องค์จักรพรรดิให้อ๋องฉยงอยู่ในเมืองต่อโดยไม่สนกฏ ต้องไม่ใช่เรื่องดี พวกเขากำลังพูดว่า หลังจากนี้จะต้องเกิดความวุ่นวายขึ้นแน่

อ๋องฉยงอาจจะก่อความวุ่นวายอะไรขึ้น ไม่ต้องพูดถึงลูกสาวบ้านน้อยของเขาคนนั้นเลย?

ในคำพูด คืออ๋องฉยงทำเรื่องไม่ถูกต้อง ลูกสาวบ้านน้อย ยังไม่ได้ทำเรื่องอะไรดีดีเลย แต่ดันไปขอยศท่านหญิงมา

องค์จักรพรรดิก็ยังรับปากอีก ดูจะเลอะเลือนหน่อยๆ

แน่นอน พวกเขาแอบคุยเรื่องนี้กันในบ้าน จะให้คนอื่นมาได้ยินว่าพวกเขาว่าองค์จักรพรรดิไม่ได้

แต่คุณหนูสี่หลินดันได้ยินเข้าแล้ว

และยังได้ยินพี่ชายนางพูดว่า "เหมือนว่าท่านหญิงปิงอวี้วันนี้จะเชิญน้องสี่กับแม่นางคนอื่นไปที่วังราชนิเวศน์ด้วย ไม่รู้ไปคุยเรื่องอะไรกัน"

"ถูกต้อง น้องสี่ของเจ้าเองก็ไป นางจะไปทำอะไรได้ หรือจะถูกนังเด็กที่หนีตายมาหลายปีคนนั้นลากลงน้ำไปด้วย?"

คุณหนูสี่หลินพอได้ยินตรงนี้ก็รู้สึกใจแทบระเบิด

นางถูกลากลงน้ำไปแล้วใช่ไหม?