อ๋องพิการผู้โปรดปรานชายาแพทย์หยิ่งยโส นิยาย บท 1661

"องค์จักรพรรดิ ถึงไม้พวกเรายังไม่ได้ตรวจสอบชัดเจน แต่ก็มีเบาะแสบ้างแล้ว คนเหล่านั้นเกี่ยวข้องกับลัทธิเทพทำลายล้าง แต่ว่าพวกเขาไม่ใช่สาวกลัทธิเทพทำลายล้าง เหมือนจะร่วมมือกับลัทธิเทพทำลายล้างเท่านั้น ทั้งสองฝ่ายมีเป้าหมายร่วมกัน เพียงแต่พวกเรายังไม่ได้สืบอย่างละเอียดว่ามีเป้าหมายอะไรกันแน่"

เก๋อมู่กวงตอนนี้จึงเพิ่งพูดจุดสำคัญ "แต่ว่า!"

"ตกใจหมด!" องค์จักรพรรดิถูกเสียงสูงกะทันหันของเขาทำเอาสะดุ้ง

นี่กลับมาจากเมืองชายแดนมีแต่พวกหยาบกร้าน ไม่ได้มีมารยาทเลยสักนิด ทำอะไรของเจ้ากัน? พูดจาก็ให้มันดีดีหน่อย

"องค์จักรพรรดิ แต่ว่าระหว่างทางที่ข้าน้อยกลับเมืองหลวงได้เจอกับผู้ช่วยที่เก่งกาจของราชาเฮ่อเหลียนคนหนึ่ง ชื่อว่าโป๋จี ยิ่งไปกว่านั้น ข้าน้อยยังจับกุมเขาไว้แล้ว! ด้วยเหตุนี้ทำให้แปดคนที่ข้าพาไปด้วยตายกันหมด...."

พอถึงประโยคนี้ เก๋อมู่กวงก็ชะงักไป

เรื่องนี้พูดไปดูจะไม่ค่อยมีเกียรติเท่าไร แต่โป๋จีก็ร้ายกาจจริงๆ เขาผลักผู้ใต้บัญชาแปดคนเข้าไปหาอีกฝ่าย ต่อสู้แบบไม่พัก จนโป๋จีหมดแรง ตนเองจึงขึ้นไป

แต่ว่า เขาเองก็ร้ายกาจมาก คนทั่วไปใครจะจับโป๋จีเป็นๆ ได้ แล้วยังคุมตัวกลับเมืองหลวงได้อีก

"โอ๋? ทำไมไม่รีบบอกล่ะ! แล้วคนอยู่ไหนตอนนี้?"

"คุมตัวเข้าไปในคุกใหญ่แล้วพะย่ะค่ะ โป๋จีบอกว่ามาส่งจดหมายให้เฮ่อเหลียนเฟย ดังนั้นเมื่อคืนข้าน้อยจึงให้คนไปคุมตัวเฮ่อเหลียนเฟยไปไว้ที่คุกใหญ่ด้วยกัน!"

เอ่อ วันนี้เขายังไม่ทันได้ไปยืนยัน ว่าจับเฮ่อเหลียนเฟยได้แล้วหรือยัง

"เฮ่อเหลียนเฟย?"

"ฝ่าบาท ฟู่จาวเฟย น้องชายของพระชายาอ๋องเจวี้ยน ที่ปีที่แล้วเพิ่งได้เจอกับพ่อแม่น่ะพะย่ะค่ะ" ขันทีรีบขึ้นมาอธิบายเสียงแผ่ว

พอเรื่องใหญ่ขนาดนี้ สมองฝ่าบาทก็เหมือนทำงานไม่ทัน ถ้าไม่เตือนก็นึกไม่ออกว่าเฮ่อเหลียนเฟยเป็นใคร

พอได้ยินขันทีเตือนเช่นนี้ เขาจึงนึกออกขึ้นมา

"เขานี่เอง! ตอนนั้นพระชายาอ๋องเจวี้ยนไม่ใช่รับรองหนักหนากับข้า ว่าเจ้าเด็กคนนี้ไม่เกี่ยวข้องกับราชาเฮ่อเหลียน เป็นน้องชายพ่อแม่เดียวกันกับนางหรอกหรือ? ยังบอกว่าราชาเฮ่อเหลียนกับแม่ของเขาก่อนหน้านี้ทำตัวไม่ดีกับเขามาก ดังนั้นจึงไม่มีความผูกพันอะไร บอกว่าเขาไม่ได้ติดต่อกับคนของเผ่าเฮ่อเหลียนแล้วนี่นา?"

VERIFYCAPTCHA_LABELยืนยัน