อ๋องพิการผู้โปรดปรานชายาแพทย์หยิ่งยโส นิยาย บท 1676

เศรษฐีฟางดีใจมาก ฟู่จิ้นเชินชมลูกสาวตนเองเช่นนี้ เขาเองก็รู้สึกว่าเขาก็เป็นคนดี "คุณชายฟู่ พระชายาอ๋องเจวี้ยนเองก็เป็นคนดีมาก ท่านกับฮูหยินฟู่หลังจากนี้ก็ดีกับนางหน่อยล่ะ เด็กคนนี้ไม่ง่ายเลยจริงๆ"

"แน่นอน"

ยังดีที่ฝนไม่ได้ตกนานมาก พวกเขาคุยกันครู่หนึ่ง ฝนก็หยุดแล้ว

พวกเขาจึงรีบเดินทางต่อ

หลังจากนั้นสองชั่วยาม ตอนที่ราตรีเข้ามาก็มาถึงจุดพักม้าแห่งหนึ่ง ใช้ค้างแรมได้

"ก่อนหน้านี้ส่งคนเข้ามาแจ้งช่วงเวลาที่น่าจะมาถึง พวกเขาก็น่าจะเตรียมข้าวปลาอาหารไว้แล้ว คุณชายฟู่ พระชายา พวกท่านไปล้างหน้าล้างตากันก่อน อีกเดี๋ยวค่อยลงมาท่านข้าวเถอะ" อันเหนียนเอ่ยขึ้น

"ได้" ฟู่จาวหนิงรับขึ้นมาเสียงหนึ่ง

"คุณหนู" เสี่ยวเยว่ที่แต่งเป็นเชายเดินเข้ามา "ข้าไปเตรียมน้ำให้ท่านนะ"

"เสี่ยวเยว่?"

ฟู่จาวหนิงมองฟู่จิ้นเชิน เสี่ยวเยว่เดิมทีอยู่ที่บ้านตระกูลฟู่ นางเองก็ไม่ได้เอาสาวใช้มาที่เมืองเจ้อด้วย คิดไม่ถึงว่านางจะตามมาแล้ว

"ให้นางติดตามไปเถิด ข้างกายเจ้ามีสาวใช้อยู่บ้างก็ดูสะดวกดี" ฟู่จิ้นเชินทักมา

คนก็ตามมาแล้วด้วย จะทำอย่างไรได้อีกกัน?

ฟู่จิ้นเชินเสริมขึ้นมาอีกคำหนึ่ง "นี่เป็นความต้องการของอ๋องเจวี้ยน"

แม้เขาจะเข้าใจว่าควรให้ฟู่จาวหนิงนำสาวใช้มาด้วย แต่ให้เสี่ยวเยว่ปลอมเป็นชายแฝงอยู่ในกลุ่มองครักษ์แอบตามมา นี่เป็นความต้องการของเซียวหลันยวน

เซียวหลันยวนน่าจะรู้ว่าฟู่จาวหนิงจะไม่พาสาวใช้ไปเมืองเจ้อ

จะว่าไปจุดนี้ของฟู่จาวหนิงก็ไม่เหมือนกับที่พวกเขารู้มาก่อนหน้า นางเหมือนจะปฏิบัติดีกับหญิงสาวหน่อย ต่อให้เป็นสาวใช้ ถ้านางรู้สึกว่าเป็นเรื่องที่หนักหนาหรืออันตราย ก็จะพยายามไม่ใช้พวกนาง

ไปเมืองเจ้อ ที่นางคิดคือถ้าหญิงสาวไปก็จะอันตราย ดังนั้นจึงไม่ได้พาสาวใช้ไป ถ้าเป็นคนอื่น น่าจะคิดว่าลูกสาวตนเองเป็นพระชายา ถ้าไม่มีสาวใช้รับใช้ข้างกาย ตัวเองคงไม่สบายใจนัก

VERIFYCAPTCHA_LABELยืนยัน