เข้าสู่ระบบผ่าน

อ๋องพิการผู้โปรดปรานชายาแพทย์หยิ่งยโส นิยาย บท 1706

ตำแหน่งนี้คือศาลาผาสิบลี้ มาถึงที่นี่ คณะทูตก็น่าจะเร่งเดินทางจนเหนื่อยแล้ว ถึงอย่างไรด้านหน้าก็ยังมีอีกช่วงหนึ่งเลยที่จะไม่ได้พัก

ช่วงนี้อย่างน้อยต้องเร่งเดินทางกันหนึ่งวัน

จะเข้าเมืองหลวงทั้งที ก็ต้องจัดการให้เรียบร้อยหน่อย แต่งตัวให้เรียบร้อยแล้วค่อยเข้าเมืองอย่างสง่าราศี ถึงอย่างไรก็จะดึงดูดประชาชนในเมืองหลวงมาล้อมดูอยู่แล้ว ใครบ้างไม่อยากดูดี?

ดังนั้นประโยชน์ของศาลาผาสิบลี้จึงอยู่ที่นี่

เยว่เจียกุ้ยเป็นขุนนางเล็กๆ คนหนึ่งในกรมพิธีการ พอแย่งหน้าที่การต้อนรับมาไม่ได้ จึงรู้สึกกลัดกลุ้มหน่อยๆ

ดังนั้นจึงเข้าวังเพื่อพบพระชายาเยว่ พระชายาเยว่ให้ความคิดกับเขา คือส่งน้ำชาของว่างมาที่ศาลาผาสิบลี้นี้ก่อน

นี่เท่ากับเป็นการรับรองล่วงหน้าแล้ว

ถึงอย่างไรถ้าทูตแคว้นหมิ่นจดจำเขาได้ แล้วหลังจากนี้ให้เขารับผิดชอบการต้อนรับ เขาก็จะเชิดหน้าในกรมพิธีการได้

เยว่เจียกุ้ยเองก็ใช้ความคิดอยู่ ชาที่เขาเอามาคือชาดีที่ใช้ในวัง ของว่างเองก็มาจากในวัง แล้วยังนำของขวัญเล็กๆ น้อยๆ มาให้ทูตอีก จะต้องทำให้พวกเขาประทับใจตนเองได้แน่นอน

แต่ตอนนี้อ๋องเจวี้ยนดันให้เขารีบออกไป?

มีสิทธิ์อะไรกัน?

"ก่อนเข้าเมือง พวกเขาจะกินดื่มแต่สิ่งที่ตัวเองเอามา ถ้าเผื่อก่อนเข้าเมืองหลวงแล้วมากินของจนท้องเสียขึ้นมา ใครจะรับผิดชอบ?" ประโยคหนึ่งของเซียวหลันยวนลอยเข้ามา

เยว่เจียกุ้ยโมโหแล้ว

"ของพวกนี้ของข้าล้วนมาจากในวัง ลงทุนลงแรงไปหามา ไม่ใช่ของสกปรกเสียหน่อย กินแล้วจะท้องเสียได้อย่างไร?"

นี่มันหาเรื่องกันชัดๆ!

อยากจะหาเรื่องก็ไม่ควรใช้ข้ออ้างไร้สาระแบบนี้

"ป้องกันไว้ก่อน" เซียวหลันยวนเอ่ยกลับมา

"ต้องป้องกันอะไรเสียขนาดนั้น? อ๋องเจวี้ยน..."

ไอ้พวกคิดคับแคบนี่ พอรู้ว่ามีทูตมา แต่ดันเอาสาวสวยหลายคนมาต้อนรับเนี่ยนะ?

แคว้นเจาได้ขายหน้าตาย

สาวงามหลายคนนั้นถูกบังคับให้ไปหลบอยู่ในรถม้าของเยว่เจียกุ้ย ห้ามส่งเสียงและห้ามออกมา

พวกนางอยู่ในรถม้าตัวสั่นพังพาบ

อ๋องเจวี้ยนยังสวมหน้ากากอยู่ และไม่รู้ว่าหน้าของเขายังน่ากลัวแบบนั้นอยู่ไหม เยว่เจียกุ้ยระหว่างทางยังบอกกับพวกนาง ว่าหากได้มาอยู่ตรงหน้าอ๋องเจวี้ยน แล้วมีโอกาสดึงดูดเขา จะต้องรีบฉวยโอกาสนี้แนบชิดเข้าไปให้ได้

ตอนนี้พวกนางใครก็ไม่กล้ามีความคิดแล้ว

อ๋องเจวี้ยนเย็นชาไร้ความปรานีมาก ขนาดใต้เท้าเยว่ก็ยังให้องครักษ์หิ้วลากออกมา พวกนางจะกล้าไปแนบชิดได้อย่างไร?

ประเดี๋ยวได้ถูกถีบลอยออกมากันพอดี น่ากลัวจะตาย

ประวัติการอ่าน

No history.

ความคิดเห็น

ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: อ๋องพิการผู้โปรดปรานชายาแพทย์หยิ่งยโส