เข้าสู่ระบบผ่าน

อ๋องพิการผู้โปรดปรานชายาแพทย์หยิ่งยโส นิยาย บท 1761

เขามองฟู่จาวหนิงเขม็ง ครู่หนึ่ง จึงถอยออกมาสองก้าว

"หนิงหนิงจะดูอาการให้ใต้เท้าอันก่อนสินะ?"

ฟู่จาวหนิงเห็นแผลของอันเหนียนแล้วบาดเจ็บที่ข้อมือกับขา ไม่ร้ายแรงถึงชีวิต ดังนั้นนางจึงเบาใจขึ้นมา

"ข้าขอเข้าไปเปลี่ยนเสื้อกับถุงมือก่อน"

นางหมุนตัวเข้าไปในเรือนอีกครั้ง แต่เดินไปไม่กี่ก้าวก็หันกลับมา "ท่านเข้าไปไม่ได้นะ"

พอพันกลับ ก็เห็นว่าเซียวหลันยวนกำลังจะเข้ามา สืออีก็เหมือนจะบื้อกันไปหมด ไม่มีใครมาขวางเขาเลย

"เข้าไปไม่ได้?"

เซียวหลันยวนคิดถึงสถานการณ์ที่พวกเขาเขียนไว้ในจดหมาย จึงยืนนิ่งไป

"ข้าไม่เข้าไป"

เขายืนอยู่ที่นี่ เฉินเซียงที่อยู่ด้านในก็มองเห็นเขาแล้ว

ฟู่จิ้นเชินเมื่อครู่ใช้น้ำเสียงเด็ดขาดกล่าวโทษนาง นางไม่เคยเห็นชายหนุ่มที่ดุด่าอย่างไม่ไว้หน้าเช่นนี้ พอเงยหน้าขึ้นอย่างเคืองๆ ก็เห็นเข้ากับอ๋องเจวี้ยนที่ยืนอยู่ข้างประตูวงกลม จึงไม่สนใจฟู่จิ้นเชินแล้ว

"อ๋องเจวี้ยน!"

อ๋องเจวี้ยนมาแล้วหรือ?

เฉินเซียงตาเป็นประกาย ในใจก็ลิงโลด วิ่งเข้าไปด้านในทันที

"องค์หญิงใหญ่ อ๋องเจวี้ยนมาแล้ว! เขามาที่เมืองเจ้อแล้ว!"

องค์หญิงใหญ่ฝูอวิ้นที่ฟุบไออยู่ข้างเตียงพอได้ยินว่าอ๋องเจวี้ยนมาแล้ว ก็มีกำลังวังชาขึ้นทันที ราวกับถูกเติมลมเข้าไปในใจ มีแรงขึ้นมาแล้ว

"จริง จริงหรือ? เขามาหรือ?"

"เจ้าค่ะ! ตอนนี้เขาอยู่ด้านนอกเรือน!" เฉินเซียงตื่นเต้นขึ้นมาก

"รีบดูช่วยข้าดูหน่อย ใบหน้าของเขาตอนนี้มันแย่มากเลยใช่ไหม?" องค์หญิงใหญ่ฝูอวิ้นพยุงตัวลุกขึ้น

นางป่วยมาหลายวันแล้ว จะยังดูดีได้แค่ไหนกัน?

"องค์หญิงใหญ่ รีบเปลี่ยนชุด!"

ดังนั้น พออยู่ข้างกายอ๋องเจวี้ยน สุขภาพขององค์หญิงใหญ่ก็ดีขึ้นมาอย่างประหลาด ใช่ไหม? พวกเขาถือเป็นดาวนำโชคที่คอยปกป้องกันและกัน?

"เจ้าอย่าพูดไร้สาระ เขาน่าจะมาดูหมอเทวดาฟู่ต่างหาก" ใบหน้าองค์หญิงใหญ่แดงก่ำขึ้นมา

แต่อาการไอจู่ๆ ก็ไม่รุนแรงแล้ว ความรู้สึกนี้ทำให้เนางรู้สึกหวงแหนมาก กระทั่งแทบจะร้องไห้ออกมา

นางกลัวมากจริงๆ!

"อ๋องเจวี้ยนแม้จะมาหานาง แต่ว่า ถ้าเขาเห็นว่าองค์หญิงใหญ่อยู่ที่นี่ แล้วยังป่วยขนาดนี้ ก็น่าจะต้องทนุถนอมขึ้นมาบ้างสิ?"

เฉินเซียงเตือนองค์หญิงใหญ่ฝูอวิ้น "องค์หญิงใหญ่ นี่เป็นโอกาส ท่านจะต้องให้อ๋องเจวี้ยนคุ้มครองท่านไปที่เมืองหลวงให้ได้ พอดีเลย ระหว่างทางก็ให้อ๋องเจวี้ยนได้ดูแลท่าน เพาะบ่มความรู้สึกกันขึ้นมา"

ถึงตอนนั้นพอเข้าเมืองหลวง ค่อยไปที่จวนอ๋องเจวี้ยน นางเองก็ป่วยขนาดนี้แล้ว อ๋องเจวี้ยนคงไม่มีทางปฏิเสธนางหรอกกระมัง?

"ออกไปก่อนเถอะ อ๋องเจวี้ยนมาแล้ว ว่าตาหลักการควรออกไปต้อนรับ" องค์หญิงใหญ่ฝูอวิ้นให้นางมาประคองตนเอง

ฟู่จาวหนิงล้างหน้าล้างมืออย่างรวดเร็ว เปลี่ยนเสื้อกับหน้ากากปิดปากใหม่เรียบร้อย แล้วออกมาอีกครั้งหนึ่ง

เซียวหลันยวนพอเห็นว่านางออกมาเร็วขนาดนี้ แต่บนตัวก็ยังสวมชุดป้องกันอยู่ อดปวดใจขึ้นมาไม่ได้

ประวัติการอ่าน

No history.

ความคิดเห็น

ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: อ๋องพิการผู้โปรดปรานชายาแพทย์หยิ่งยโส