อ๋องพิการผู้โปรดปรานชายาแพทย์หยิ่งยโส นิยาย บท 1878

เหล่าทหารถ้าให้บอกว่าตัวเองไม่สบายตรงไหน แล้วยังไม่มีอาการคลื่นไส้อาเจียน หรือปวดท้องปวดบิดปวดหัวหรืออยากถ่ายอะไรทำนองนั้นเลย

พวกเขาแค่รู้สึกไม่มีเรี่ยวแรงอย่างเดียวเท่านั้น!

"แม่งเอ๊ยจู่ๆ ก็มาอ่อนแรงเป็นผู้หญิงได้ยังไงกัน!" มีคนอดก่นด่าตัวเองขึ้นมาไม่ได้ คิดจะยกมือขึ้นทุบตัวเองก็ยังไม่มีแรงเลย

ตอนนี้จู่ๆ ก็สัมผัสได้ว่าอะไรคืออ่อนแอดั่งหลิวต้องลม ปวกเปียกจนดูแลตัวเองไม่ได้

มีคนลงไปนอนบนพื้นขนาดแค่จะปีนขึ้นมาก็ยังไม่มีแรง

"ลุกขึ้นมา!"

"บอกให้พวกเจ้าลุกขึ้นมา ไม่ได้ยินรึ? อย่าบีบให้ข้าต้องซัดพวกเจ้านะ!"

โจวติ้งเจินโมโหจนมึนงง ตะโกนขึ้นดังลั่น กระโจนลงมาจากม้า สาวเท้าเดินเข้าไปข้างตัวทหารที่อยู่ใกล้เขาที่สุด ยกเท้าขึ้นเตะคนที่นอนอยู่บนพื้น

"ลุกขึ้นมาได้ยินไหม? พวกเจ้าดูซิพวกเหมือนตัวอะไรกันไปแล้ว?"

มาตีเมืองกันแท้ๆ แต่ตอนนี้ดันมานอนบนพื้น! มานอนกันจนทำให้คนบนหอเมืองหัวเราะเยาะ! ดูแล้วยังเป็นเขาด้วยที่กลายเป็นเรื่องตลก!

"พวกเจ้าสภาพแบบนี้ ขุนพลอย่างข้าก็เหมือนเข้ามาเป็นตัวตลกให้เขาดูแล้ว!"

เข้ามาเป็นตัวตลกให้เซียวหลันยวน!

และตอนนี้ บนหอเมืองก็มีเสียงของเซียวหลันยวนลอดเข้ามา

"ขุนพลโจวพาทหารห้าพันมาเล่นละครจำอวดให้ข้าดูเรอะ?"

โจวติ้งเจินได้ยินคำนี้อย่างชัดเจน โมโหจนปากจมูกเบี้ยว!

แต่ในเวลาแบบนี้ ก็ยังมีทหารทยอยกันล้มต่อ ทีละกลุ่มทีละกลุ่ม

โจวติ้งเจินสิ้นหวังแล้ว จะโจมตีเมืองก็ทำไม่ได้

เขาอยากจะให้พวกทหารลุกกันขึ้นมา ถอยกันก่อนแล้วค่อยว่ากัน!

มาปล่อยให้ตัวเองถูกหัวเราะเยาะภายใต้สายตาอ๋องเจวี้ยนต่อไปแบบนี้ไม่ได้

เซียวหลันยวนหมุนตัวลงจากหอ

อันเหนียนเดินมาข้างๆ ฟู่จิ้นเชิน "ท่านลุงฟู่ ฝนนี้จะตกนานแค่ไหนหรือ?"

"คืนนี้ไม่หยุดแน่นอน" ฟู่จิ้นเชินมองไปยังท้องฟ้าที่ดำมืดไปแล้ว มองออกว่าอีกเดี๋ยวจะมีฝนห่าใหญ่ จึงหัวเราะเอ่ยขึ้นว่า "บวกกับยาที่ฟู่จาวหนิงใช้กับพวกเขา เกรงว่าแค่จะตั้งค่ายก็คงไม่มีแรงกัน"

พอคิดถึงสถานการณ์แบบนั้น ในตาอันเหนียนก็มีรอยยิ้มขึ้นมา

ไม่ใช่ว่าพวกเขาไม่มีความเห็นใจ แต่ก็รู้สึกจริงๆ ว่าการเดินทางครั้งนี้ของโจวติ้งเจินยากลำบากกล้ำกลืนมาก

พวกเขาทางนี้ก็กลับไปหาหรือแผนต่อไปอย่างใจเย็น!

ตอนที่พวกเซียวหลันยวนกลับมาถึงโรงหมอ หงจั๋วเฝิ่นซิงก็เตรียมกับข้าวเอาไว้แล้ว

นางสองคนไม่ได้สนเรื่องอะไรเลย การให้เหล่านายท่านที่เหน็ดเหนื่อยขนาดนี้ได้กินอะไรดีดี คือหน้าที่ของพวกนาง

"เป็นอย่างไรบ้าง?" ฟู่จาวหนิงหลังจากส่งยาให้ก็กลับโรงหมอรีบให้คนป่วยได้กินยา ไม่ได้กลับไปที่หอเมืองทางนั้น