"ตาซา ยายซา"
เซียวหลันยวนกดเสียงต่ำบอกฟู่จาวหนิง
ฟู่จาวหนิงรู้สึกแปลกประหลาด ถ้านี่กำลังบอกนาง ก็เรียกสองสามีภรรยาเฒ่านี้เลยก็จบแล้ว
เรียกตาซาตรงๆ แบบนี้ได้หรือ?
"ท่านอ๋องไม่ได้มาร้านแผงลอยของเราเป็นครั้งแรก ถือเป็นลูกค้าเก่าอยู่" ยายซายิ้มละไมเอ่ยขึ้น แม้จะพูดถึงเซียวหลันยวน แต่สายตากลับตกอยู่บนตัวฟู่จาวหนิง
นางมองฟู่จาวหนิงด้วยสีหน้าพึงพอใจ
"นี่เป็นครั้งแรกที่พวกเราพบพระชายา ก่อนหน้านี้เตรียมของขวัญอวยพรไว้ชิ้นหนึ่ง ตอนนี้ในที่สุดก็มอบให้ได้เสียที"
ตาซาเองก็เงยหน้าขึ้นมองฟู่จาวหนิง จากนั้นจึงพยักหน้า แล้วก็หันไปถักเชือกต่อ
แต่ฟู่จาวหนิงก็พบว่าเชือกหญ้าที่เขาถักประณีตอย่างมาก เชือกที่ใช้หญ้านั่นถักออกมาไม่ธรรมดาเลย ราวกับเป็นเชือกสีขาวเงินอย่างไรอย่างนั้น ถ้าสวมไว้บนข้อมือ คงจะดูสง่าไม่น้อย
ในใจฟู่จาวหนิงรู้สึกอยากรู้อยากเห็นมาก
"ยายซาเตรียมของขวัญให้ข้าด้วยหรือ?"
"ท่านกับท่านอ๋องแต่งงานกัน พวกเราเองก็ไม่สะดวกส่งของขวัญไปจวนอ๋อง จึงรอให้ท่านอ๋องพาท่านเข้ามาน่ะ คิดไม่ถึงว่าเขาเพิ่งจะมาเอาป่านนี้" ยายซาพูดพลางให้พวกเขานั่งลงแล้วมาดูของในกล่องไม้นี้ "พวกท่านเลือกกันไปก่อน ข้าจะไปหยิบ"
นางหมุนตัวเข้าไปในห้องอีกครั้ง
ฟู่จาวหนิงมองเซียวหลันยวน ตาซากับยายซาดูแล้วเหมือนคุ้นเคยกับเขามาก แต่กลับบอกว่าไม่สะดวกไปจวนอ๋อง แล้วยังเตรียมของขวัญไว้ให้นางอีก
มีความสัมพันธ์แค่ลูกค้าเก่าจริงหรือ?
แต่ว่าเซียวหลันยวนก็ไม่อธิบายกับนาง เปิดกล่องไม้ใบนั้นออก
ด้านในแบ่งเป็นช่องๆ วางของแต่ละชิ้นเอาไว้เป็นระเบียบเรียบร้อย
"เข้ามาเลือกสิ ข้าจะมอบให้เจ้า" เซียวหลันยวนดึงนางเข้ามา
ตาซาเงยหน้าเหลือบมองพวกเขาอีกครั้ง แค่ยิ้มๆ ไม่พูดอะไร
เซียวหลันยวนตอนนี้ดูเป็นธรรมชาติมาก เหมือนว่าที่นี่เป็นสถานที่ของตัวเขาเองอย่างไรอย่างนั้น
ฟู่จาวหนิงแม้จะยังรู้สึกแปลกประหลาดมาก แต่ตอนนี้ก็ไม่ได้ถามให้ชัดเจน สายตาของนางถูกของในกล่องดึงดูดไปแล้ว
เซียวหลันยวนหยิบขึ้นมาชิ้นหนึ่ง
กำไลวงหนึ่ง ไม่รู้ว่าทำจากวัสดุอะไร มองผ่านๆ คือสีขาว แต่พอหมุนแล้วมีประกายแสงดาว แวววาวริบหรี่
สวยเอามากๆ
เป็นกำไลเนื้อเดียววงหนึ่ง ไม่ใหญ่ไม่เล็ก ขัดเกลามาได้เรียบเนียน
เซียวหลันยวนดึงมือฟู่จาวหนิง แล้วสวมเข้าไปในข้อมือนางเบาๆ
"เหมาะกับเจ้ามาก"
ขนาดก็พอดีกับนางมาก
ฟู่จาวหนิงชูมือขึ้นมองกำไลวงนั้น เดิมทีคิดว่าจะมีสัมผัสเย็นๆ คิดไม่ถึงว่าพอสัมผัสกับผิวกลับดูอุ่นชุ่มชื้น
นางจ้องมองกำไลวงนี้อย่างประหลาดใจ
"นี่คือหยกอะไรหรือ?"


VERIFYCAPTCHA_LABEL
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: อ๋องพิการผู้โปรดปรานชายาแพทย์หยิ่งยโส
บท 2173-2187 ก็เปิดอ่านไม่ได้...
บทที่ 2542-2575 และ 2576-2580 ก็เปิดอ่านไม่ได้ ใครก็ได้ตรวจสอบให้ด่วน 11 กพ 69 แจ้งไปแล้ว ก็เงียบๆๆๆๆๆๆ...
ตั้งแต่บทที่ 1705-1906 ก็เปิดอ่านไม่ได้...
แย่มากเลย บทที่ 1705~1874 ยังเปิดอ่านไม่ได้เลย...
ผู้ดูแล ท่านรีบตรวจสอบด้วย มีหลายบท ที่เปิดไม่ได้...
ทำไมเปิดไม่ได้...
😄...
ไม่เข้าใจ?? ซื้อตอนแล้วทำไหมอ่านไม่ได้ ต้องแก่ตรงไหน กดซื้อซ้ำก็ขึ้นerror😞...
รอต่อจากตอน 415 นานแล้ว ตั้งแต่กลางปีที่แล้ว จะให้สนับสนุนยังไงถึงจะลงต่อคะ...
ไม่ลงต่อเหรอค่ะรองนานแล้วค่ะ...