อ๋องพิการผู้โปรดปรานชายาแพทย์หยิ่งยโส นิยาย บท 1983

"แม่นาง เจ้าอยากจะซื้ออาหารทำเลหรือ? เจ้าพวกนี้ไม่เหมือนกับปลาในแม่น้ำที่พวกเรากินกันปกตินะ เจ้าอาจจะปรุงมันไม่เป็นด้วยซ้ำ" มีคนพิจารณาฟู่จาวหนิงกับเสี่ยวเยว่

"เมื่อครู่เหมือนจะเห็นว่าฮูหยินเฉิงกลับมาแล้ว?" มีคนกลับสังเกตเห็นถึงจุดนี้

"ฮูหยินเฉิงกลับมาแล้วหรือ? ถ้าอย่างนั้นพวกเราก็นัดเหล่าว่านได้แล้วใช่ไหม? งั้นก็ซื้อไว้หน่อย ให้เหล่าว่านช่วยเราจัดการปลาปูให้หน่อย!"

คนที่ร้องขึ้นมาอย่างลิงโลดนี้ เห็นได้ชัดว่าอยากกินมาตลอด

"คุณหนู ท่านคงไม่ได้คิดจะซื้อพวกนี้หรอกกระมัง?" เสี่ยวเยว่เห็นฟู่จาวหนิงมองปูในตะกร้าไม้ไผ่ นางเหมือนรู้ว่านี่คือปู แต่ไม่เหมือนกับปูแม่น้ำที่เคยเห็นมา ก้ามใหญ่กว่ากันมาก ยิ่งไปกว่านั้นบนตัวยังเป็นสีฟ้าอีก

เปลือกของเจ้านี่ดูเหมือนจะแข็งเอามากๆ นางเองก็จัดการไม่เป็น ถึงอย่างไรก็ไม่เคยเห็นมาก่อน

"สิ่งนี้ อร่อยมากเลยนะ" ฟู่จาวหนิงเองก็ไม่ิคดว่าจะมาเห็นปูทะเลที่นี่ ข้างๆ ยังมีกุ้งมังกรตัวใหญ่อีกด้วย

เจ้าพวกนี้ไปเอามาจากไหนกันเนี่ย?

ในทะเลแคว้นเจามีเจ้าพวกนี้ด้วยหรือ?

แต่หลังจากได้เห็นนางก็น้ำลายสอเสียแล้ว

แล้วยังมีหอยทะเลอีกด้วย เอามาทำพริกเกลือนี่อร่อยจัดๆ เลย ต่อให้นึ่งหรือลวกธรรมดา ปรุงน้ำจิ้มให้ดี ก็อร่อยสุดยอดเหมือนกัน

"พวกนี้ขายอย่างไรหรือ?" ฟู่จาวหนิงชี้ไป จิ้มของพวกนี้ไว้ทั้งหมด

ชายที่มีแผลเป็นบนใบหน้าคนนั้นเหลือบมองนาง เอ่ยมาเสียงทุ้มต่ำ "ปรุงเป็นหรือ? ถ้าทำไม่เป็นก็อย่ามาบอกว่าของข้าไม่ดีแล้วจะคืนของนะ"

"ไม่มาหาเจ้าแน่นอน ขอแค่สดก็พอ แต่ถ้าหากมันเสียมันเหม็น ก็ยังต้องมาหาใช่ไหม?" ฟู่จาวหนิงเลิกคิ้ว

ลุงเตาเองก็คิดไม่ถึงว่านางเห็นคนที่หน้าตามีแผลเป็นแบบเขาก็ยังนิ่งได้ ยิ่งไปกว่านั้นยังกล้าพูดว่าจะมาหาเขาอีกด้วย

VERIFYCAPTCHA_LABELยืนยัน