อ๋องพิการผู้โปรดปรานชายาแพทย์หยิ่งยโส นิยาย บท 2057

ดาวสองดวงนั้นประกายจ้ามาก แล้วยังอยู่ใกล้มากด้วย ส่องประกายให้กันและกัน เหมือนขานรับกันและกัน

ไม่รู้เพราะอะไร พอเห็นดาวสองดวงนี้ ฟู่จาวหนิงรู้สึกมีความสุขขึ้นมา

นางมองไปทางเซียวหลันยวน ถามขึ้นเสียงแผ่วเบา "ท่านเห็นดาวดวงไหนหรือ?"

เซียวหลันยวนไม่ตอบ แต่กุมมือนางมัน จับนิ้วนางชี้ออกไป

"เอ๋?"

ที่เซียวหลันยวนชี้ก็คือดาวสองดวงนั้น!

หรือพวกเขาจะมองเห็นแบบเดียวกัน?

แน่นอนว่าอาจจะเพราะดาวสองดวงนั้นสว่างไสวมากที่สุด คนอื่นเองก็อาจจะมองเห็นพวกมันด้วย

ฟู่จาวหนิงคิดเช่นนี้ เลยมองไปทางองค์หญิงใหญ่ฝูอวิ้น แต่กลับเห็นนางมองไปทางอื่น

นางมองไล่ตามสายตาองค์หญิงใหญ่ฝูอวิ้นไป ตรงนั้นมีดาวดวงหนึ่ง สว่างอยู่เหมือนกัน แต่ดาวที่อยู่รอบๆ เล็กเอามากๆ จึงส่องระยับอยู่เพียงดวงเดียว

ที่องค์หญิงใหญ่ฝูอวิ้นมองอยู่น่าจะเป็นดวงนั้นกระมัง?

ตอนที่นางจะเก็บสายตาก็กวาดไปเห็นซางจื่อพอดี และเห็นซางจื่อก็กำลังมองท้องฟ้า แต่สายตาของเขาดูสับสน สีหน้าเองก็ตกตะลึงไป

ฟู่จาวหนิงคิดๆ ถอยหลังสองก้าวไปอยู่ข้างๆ ซางจื่อ

ซางจื่อเก็บสายตากลับ มองไปทางนาง ไม่เข้าใจว่าทำไมจู่ๆ นางก็มาอยู่ข้างๆ

"ซางจื่อ เจ้าชอบดาวดวงไหน?"

ซางจื่องงงัน ส่ายหัวทันที "มองไปนานๆ ดวงไหนก็เหมือนกันหมด ท้องฟ้านี้สวยงามมาก"

เซียวหลันยวนหันกลับมา มองฟู่จาวหนิงอย่างสอบถาม

ทำไมจู่ๆ ก็ไปถามซางจื่อกัน?

"เจ้าติดตามเจ้าอารามมาหลายปี เขาไม่เคยช่วยเจ้าทำนายเลยหรือ?" ฟู่จาวหนิงถาม

ซางจื่อตอบ "ข้าเป็นแค่คนธรรมดา ไม่มีอะไรพิเศษ จะทำนายหรือไม่ทำนายก็เหมือนกัน ไม่มีความจำเป็น เจ้าอารามไม่ใช่จะทำนายให้ใครต่อใครตลอด"

VERIFYCAPTCHA_LABELยืนยัน