อ๋องพิการผู้โปรดปรานชายาแพทย์หยิ่งยโส นิยาย บท 2056

"แต่ก่อนท่านเคยเห็นเขาระบำมาก่อนไหม?"

"ไม่มีเคยเลย"

ตอนที่พวกเขาหยุดเท้ายืนมอง องค์หญิงใหญ่ฝูอวิ้นก็มาถึงข้างกายพวกเขา

นางเองก็มองการร่ายรำบนแท่นชมดาว สายตาดูเคลิบเคลิ้มหน่อยๆ

"ข้าได้ยินว่า แต่ก่อนตงฉิงก็มีระบำทำนายดวงดาวอยู่ประเภทหนึ่ง คิดค้นขึ้นมาโดยตระกูลราชครูตงฉิง นี่เป็นระบำที่ลึกลับมาก จังหวะก้าวเท้าทุกก้าวล้วนพิถีพิถัน นำมาซึ่งพลังแห่งดวงดาว ทำให้ผู้ทำนายดวงดาวมีพลังที่ลึกลับมากขึ้น ผลลัพธ์การทำนายเองก็แม่นยำขึ้น"

องค์หญิงใหญ่ฝูอวิ้นเองก็ลืมสิ่งที่เซียวหลันยวนพูดไว้เมื่อครู่ เรื่องที่ไม่ให้นางเข้ามาใกล้นัก แต่มายืนอยู่ข้างกายพวกเขา พูดเรื่องที่ตนเองรู้มาก่อนหน้านี้ออกมาอย่างอดไม่อยู่

"ตระกูลราชครูของตงฉิง?" ฟู่จาวหนิงเหลือบมองนางผาดหนึ่ง

"ใช่ นี่เป็นสิ่งที่ข้าได้ยินองค์จักรพรรดิของข้าบอกมา" องค์หญิงใหญ่ฝูอวิ้นพอเห็นว่านางยอมพูดกับตนเอง ก็รู้สึกเหมือนได้รับเกียรติจนประหลาดใจขึ้นมา "ยิ่งไปกว่านั้นข้าก็ได้ยินว่าองค์จักรพรรดิข้าค้นหาตระกูลราชครูตงฉิงอยู่ตลอด ว่ากันว่า ตระกูลราชครูนั้นรู้ความลับมากมายของตงฉิง สามารถช่วยให้อาณาจักรมั่นคงได้ด้วย"

เซียวหลันยวนร้องเฮอะขึ้นมา

ต้าชื่อเองก็โลภมากซะจริง ก่อนหน้านี้ได้รับการช่วยเหลือจากตงฉิง ได้สิ่งของจากตงฉิง แต่ตอนที่ตงฉิงเดือดร้อนกลับไม่ยื่นมือเข้าช่วยเหลือ ซ้ำตอนนี้ยังคิดอยากได้อะไรจากตงฉิงต่อเสียอีก

ฟู่จาวหนิงถามองค์หญิงใหญ่ฝูอวิ้นอย่างอยากรู้อยากเห็น "เจ้ายังได้ยินอะไรมาอีก? เกี่ยวกับตงฉิงน่ะ?"

องค์หญิงใหญ่ฝูอวิ้นคิดๆ "ก็ไม่มีอะไรมาก เห็นบอกว่าตงฉิงมีเหมืองอยู่มากมาย และยังมีทักษะความรู้อีกมากที่ต้าชื่อกับแคว้นเจาไม่ดี ดังนั้นแม้ตงฉิงจะหายไปแล้ว แต่องค์จักรพรรดิของข้ากลับไม่เคยตายใจ ยังคิดจะค้นหาตงฉิงอยู่"

เซียวหลันยวนไม่คิดจะให้องค์หญิงใหญ่ฝูอวิ้นพูดต่อ เขาดึงฟู่จาวหนิงเดินไปที่บันได

องค์หญิงใหญ่ฝูอวิ้นเดิมทียังคิดจะพูดอีกหน่อย ฟู่จาวหนิงยอมพูดกับนางอย่างหาได้ยาก การได้คุยกับฟู่จาวหนิง ก็คล้ายๆ กับได้คุยกับอ๋องเจวี้ยน เขาเองก็ได้ยินด้วยแน่ ใครจะรู้ว่าอ๋องเจวี้ยนยิ่งได้ยินนางพูดก็ยิ่งรู้สึกรำคาญ

พอเห็นพวกเขาเดินขึ้นบันได นางเองก็รีบตามขึ้นไป

VERIFYCAPTCHA_LABELยืนยัน