อ๋องพิการผู้โปรดปรานชายาแพทย์หยิ่งยโส นิยาย บท 2063

เจ้าอารามสูดลมหายใจลึก

"ผลลัพธ์นี้ไม่ค่อยดีนัก สิ่งที่มันชี้นำไป ทำให้อายวนเดินไปยังทางเลือกที่จะพาสู่ความพินาศ"

พอได้ยินคำพูดเขา ฟู่จาวหนิงก็หน้าเปลี่ยนสี

แต่นางกลับโมโหขึ้นมา

"เฮอะ"

ก่อนหน้านี้นางยังรู้สึกว่าจะอย่างไรก็ได้

แต่ว่าตัวนางจะเป็นอย่างไร นางก็ยังไม่สนใจได้ เพราะนางไม่ใส่ใจ และไม่เชื่อว่าสิ่งเหล่านี้จะส่งผลกระทบกับตัวนาง

แต่เรื่องดันไปอยู่บนตัวเซียวหลันยวน นางก็ไม่ชอบใจขึ้นมาแล้ว

ยิ่งไปกว่านั้น นางไม่รู้ว่าเซียวหลันยวนจะได้รัรบผลกระทบไหม ตัวนางเป็นคนที่ผ่านการข้ามภพมา แต่เขาไม่ใช่

"อายวน" นางยื่นมือไปประคองเซียวหลันยวน

เขาจับมือนางลุกขึ้นยืน มองดุนาง ยื่นมือลูบใบหน้านาง สีหน้าดูซับซ้อน

"เจ้าลองดู"

ฟู่จาวหนิงใจดำดิ่งหน่อยๆ

เพราะเขารู้สึกแปลกไปอย่างเห็นได้ชัด ปฏิกิริยานี้คือถูกส่งผลกระทบเข้าแล้ว

เมื่อครู่เขายังบอกนางอยู่เลยว่าถ้าไม่อยากคะเนทำนายก็ไม่ต้องทำ ตอนนี้เขากลับบอกว่าให้ลองดูเสียแล้ว

จิตใจต่อต้านกับความอยากเอาชนะของฟุ่จาวหนิงถูกกระตุ้นขึ้นมาแล้ว

"ได้"

นางขานรับ และไม่ลังเลอีก นั่งลงตรงหน้ามิติดาราทั้งสามผืนนั้น

"ไข่มุกหมึก"

เซียวหลันยวนส่งไข่มุกหมึกให้นาง ยืนอยู่ข้างๆ นาง

ฟู่จาวหนิงเงยหน้าเหลือบมองเขา แต่กลับเห็นว่าสิ่งที่เขามองคือท้องฟ้า ไม่ใช่ตัวนาง

"อายวน" นางร้องเรียกเขา

VERIFYCAPTCHA_LABELยืนยัน