อ๋องพิการผู้โปรดปรานชายาแพทย์หยิ่งยโส นิยาย บท 2106

ฟู่จาวหนิงรู้สึกแปลกประหลาดหน่อยๆ

หลังจากนางออกมาแล้วเห็นสีท้องฟ้า เห็นรถม้าที่ยังจอดอยู่ที่นั่น พอเตรียมจะเดินไปดูว่าคนอยู่กันไหม ก็เห็นรถม้าว่ารถม้ากำลังขยับ

นั่นเป็นรถม้าของเซียวหลันยวนกับนาง บนนั้นมีคนอยู่หรือ?

ฟู่จาวหนิงเดินไปที่รถม้า พอเดินได้ไม่กี่ก้าว เสี่ยวเยว่ก็วิ่งเข้ามา "คุณหนู!"

นางดูกระหืดกระหอบ แล้วฟู่จาวหนิงก็ยังเห็นว่าบนกระบี่ของนางมีเลือดติดอยู่ สีหน้านางเปลี่ยนไปเล็กน้อย

"พระชายาไม่เป็นไร"

เสียงต่ำเสียงหนึ่งดังขึ้น ฟู่จาวหนิงจึงเพิ่งเห็นว่าข้างกายมีองครักษ์เงาอยู่ ยิ่งไปกว่านั้นตอนที่นางตื่นก็ยังไม่ทันได้สังเกตจึงไม่รู้ตัวเลย

นี่เป็นองครักษ์เงาข้างกายเซียวหลันยวนที่วรยุทธ์แข็งแกร่งสุด เขาทิ้งองครักษ์เงานี้ไว้กับนาง นั่นอธิบายได้ว่าเขาเองก็จะออกไปด้วยเช่นกัน

ฟู่จาวหนิงชี้ไปที่รถม้า

ตอนนี้นางก็ได้ยินเสียงหายใวจหนักๆในรถม้า น่าจะไม่ใช่คนที่มีกำลังภายใน

เสี่ยวเยว่รีบเดินมาตรงหน้ารถม้า ใช้กระบี่กรีดม่านรถออก

"อ๊า!"

ด้านในมีเสียงร้องตกใจขององค์หญิงใหญ่ฝูอวิ้นลอดเข้ามา

"องค์หญิงใหญ่หรือ" เสี่ยวเยว่พอเห็นองค์หญิงใหญ่ฝูอวิ้น สีหน้าก็แย่ไป "องค์หญิงใหญ่ ท่านทำไมยังอยู่ที่นี่? ก่อนหน้านี้เจ้าอารามกับท่านอ๋องไม่ใช่บอกให้ท่านกับสาวใช้ออกไปกับรถม้าอีกคันแล้วหรือ?"

ฟู่จาวหนิงตอนนี้รู้สึกผิดปกติหน่อยๆ