ฟู่จาวหนิงหัวเราะออกมาอย่างทนไม่ไหวอีกครั้ง
"แผ่นดินขององค์จักรพรรดิ แต่ไม่ใช่ของเจ้านี่"
นางเดิมทีคิดว่าพระสนมอวี้เฟยจะทนได้มากกว่านี้ ใครจะคิดว่าแค่ไม่กี่คำก็ทำให้นางโกรธจนขาดสติได้แล้ว
ดูท่า พระสนมอวี้เฟยจะให้ความสำคัญกับฐานะและอำนาจในตอนนี้มาก
ตอนนี้ฐานะสนมคนโปรดราชวงศ์แคว้นเจา เป็นสิ่งที่นางคิดจะกุมไว้ให้มั่น
"ตัวข้า..."
"เอาล่ะ" ฟู่จาวหนิงตัดบทคำพูดพระสนมอวี้เฟยอย่างไม่เกรงใจ "ในเมื่อพระสนมอวี้เฟยตั้งครรภ์แล้ว เช่นนั้นก็ควรจะดูแลครรภ์ให้ดี อย่าไปสนใจเรื่องอื่นมากเกินไป แบบนี้จึงจะสงบใจได้"
นางลุกขึ้นยืน "เรื่องนั้นของพระสนมอวี้เฟย ข้าไม่เห็นด้วย ข้าขอพูดไว้ตรงนี้เลย ผู้ชายของข้า ไม่ยอมให้หญิงคนที่สองเข้ามาข้องเกี่ยว ใครเข้ามา ข้าจะเล่นงานให้ตาย"
พระสนมอวี้เฟยถลึงตาโต
ตอนนี้นางถูกฟู่จาวหนิงทำให้ตกตะลึงไปแล้ว
นางไม่อยากเชื่อ ว่าฟู่จาวหนิงกล้าได้อย่างไร? นางกล้าพูดเช่นนั้นออกมาได้อย่างไรกัน? แคว้นเจาไม่ใช่ไม่ชอบภรรยาเอกขี้หึงหรอกหรือ?
ในบ้านขุนนาง เพื่อจะขยายวงศ์ตระกูล และเพื่อให้มีคนมาคอยปรนนิบัติสามีในเวลาที่ตนเองไม่สะดวก ภรรยาเอกต้องใจกว้างหน่อย รับอนุภรรยาให้กับสามี จัดแจงหาสาวใช้ในห้องนอนให้สามีด้วย
อย่างอ๋องเจวี้ยนนี่ จะมีพระชายารองสักสองคน อนุภรรยาสี่คน มันก็เป็นเรื่องปกตินี่นา!
ฟู่จาวหนิงกลับแค่จะเพิ่มอีกสักคนก็ไม่ยอม ยิ่งไปกว่นั้นยังกล้าพูดในวังแบบนี้ว่า จะฆ่าผู้หญิงคนอื่นที่เข้ามาในจวนอ๋องเจวี้ยนให้ตายอีก
นางกล้าได้อย่างไรกัน?
พอเห็นฟู่จาวหนิงหมุนตัวจะออกไป นางก็ร้องขึ้นอย่างร้อนรน "พระชายาอ๋องเจวี้ยน!"
ฟู่จาวหนิงหมุนตัวมา เลิกคิ้วขึ้น "พระสนมอวี้เฟยมีเรื่องอะไรรึ?"
"เจ้าทั้งขี้หึงทั้งร้ายกาจแบบนี้ อ๋องเจวี้ยนไม่รังเกียจเจ้าบ้างรึ?" พระสนมอวี้เฟยตอนนี้อยากรู้จุดนี้มากจริงๆ
ฟู่จาวหนิงไม่กลัวอ๋องเจวี้ยนเห็นนางเป็นแบบนี้หรือ?
"เขาชอบที่ข้าขี้หึงแบบนี้" ฟู่จาวหนิงตอบ
"เจ้าโกหก ไม่มีทางมมีผู้ชายแบบนี้หรอก เขาต้องโกหกเจ้าแน่!"
"ต่อให้เขากำลังหลอกข้า ข้าก็ไม่สนใจ แต่ถ้าเขากล้าแตะต้องหญิงสาวคนอื่น ข้าก็ไปได้ตลอดเวลา"
พระสนมอวี้เฟยถลึงตาโตอ้าปากค้าง
จู่ๆ นางก็รู้สึกเหนื่อยใจขึ้นมา "พระชายาอ๋องเจวี้ยน เจ้าอย่าเพิ่งไป ข้ายังมีอีกเรื่องที่จะบอกเจ้า ถ้าเจ้าไม่อยากให้องค์หญิงใหญ่ฝูอวิ้นเข้าจวนอ๋องเจวี้ยน ข้ามีอีกความคิดหนึ่ง เจ้าลองฟังดูได้"
"ไม่ฟังได้ไหม?"
"ตัวข้าจะให้เจ้าฟัง!" พระสนมอวี้เฟยแทบจะระเบิดอยู่แล้ว
นางประคองท้องเอาไว้
ฟู่จาวหนิงมองท้องนาง ถอนหายใจเบาๆ

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: อ๋องพิการผู้โปรดปรานชายาแพทย์หยิ่งยโส
บท 2173-2187 ก็เปิดอ่านไม่ได้...
บทที่ 2542-2575 และ 2576-2580 ก็เปิดอ่านไม่ได้ ใครก็ได้ตรวจสอบให้ด่วน 11 กพ 69 แจ้งไปแล้ว ก็เงียบๆๆๆๆๆๆ...
ตั้งแต่บทที่ 1705-1906 ก็เปิดอ่านไม่ได้...
แย่มากเลย บทที่ 1705~1874 ยังเปิดอ่านไม่ได้เลย...
ผู้ดูแล ท่านรีบตรวจสอบด้วย มีหลายบท ที่เปิดไม่ได้...
ทำไมเปิดไม่ได้...
😄...
ไม่เข้าใจ?? ซื้อตอนแล้วทำไหมอ่านไม่ได้ ต้องแก่ตรงไหน กดซื้อซ้ำก็ขึ้นerror😞...
รอต่อจากตอน 415 นานแล้ว ตั้งแต่กลางปีที่แล้ว จะให้สนับสนุนยังไงถึงจะลงต่อคะ...
ไม่ลงต่อเหรอค่ะรองนานแล้วค่ะ...