อ๋องพิการผู้โปรดปรานชายาแพทย์หยิ่งยโส นิยาย บท 2169

ฟู่จาวหนิงรู้สึกว่าองค์จักรพรรดิดูน่าขำหน่อยๆ

นี่คิดว่าร่างกายของนางมีปัญหาจริงๆ หรือ?

เดิมทีนางก็ให้พระสนมอวี้เฟยจับชีพจรได้นั่นล่ะ ให้องค์จักรพรรดิได้รู้ว่าร่างกายนางมันแข็งแรงสุดๆ ไม่ส่งผลกระทบกับเรื่องใดๆ ของนาง

นางมั่นใจว่าในช่วงสั้นๆ นี้อีกฝ่ายคงไม่มีโอกาสเล่นกลโกงได้

แต่ว่าฟู่จาวหนิงตอนนี้ออกจะดื้อรั้นหน่อยๆ ทำไมนางต้องทำตามความคิดของอีกฝ่ายด้วยล่ะ?

ถ้าให้พระสนมอวี้เฟยจับชีพจรจริง พระสนมอวี้เฟยไม่ลำพองใจตายคิดว่าวิชาแพทย์ของนางสูงส่งมากหรอกหรือ? ถึงตอนนั้นถ้าพระสนมอวี้เฟยจะกุเรื่องอาการป่วยอะไรขึ้นมา นางก็คงพูดลำบาก

"ข้าทางนี้ ไม่มีเรื่องอย่างรักษาโรคได้แต่รักษาตัวเองไม่ได้หรอก กลับกันเลย ร่างกายของตนเองมีแต่ตนเองที่รู้"

ฟู่จาวหนิงไม่สนว่าองค์จักรพรรดิสีหน้าจะแย่แค่ไหน ยังคงพูดต่อไปว่า

"องค์จักรพรรดิ ร่างกายของข้าแข็งแกร่งมาแต่ไหนแต่ไร ไม่มีปัญหาอะไรเลยแม้แต่น้อย น้ำใจของฝ่าบาทข้ารับไว้แล้ว แต่ว่า ไหนๆ ข้าก็มาแล้ว สู้ให้ข้าจับชีพจรให้ฝ่าบาทไม่ดีกว่าหรือ?"

ข้ามีพระสนมอวี้เฟยกับพระสนมหวนเฟยแล้ว

คำพูดขององค์จักรพรรดิยังไม่ทันจบ ฟู่จาวหนิงก็ตัดบทเขา

"พระสนมอวี้เฟยกับพระสนมหวนเฟยตอนนี้ไม่ใช่กำลังท้องอยู่หรือ? องค์จักรพรรดิอย่าเพิ่งใช้งานพวกนางจะดีกว่า ขอพูดคำที่ค่อนข้างลำพองตัวหน่อย ถึงอย่างไรข้าก็เข้าร่วมสมาคมหมอใหญ่แล้ว ได้รับการยอมรับ แต่พระสนมอวี้เฟยกับพระสนมหวนเฟยยังไม่มีนะ"

แทงใจดำ

ไม่ว่าจะพูดอย่างไร ถึงอย่างไรพวกนางก็ยังไม่ได้เข้าร่วมสมาคมหมอใหญ่

พระสนมอวี้เฟยหน้าเปลี่ยนสี

ฟู่จาวหนิงยังพูดไม่จบ "จะว่าไป องค์จักรพรรดิลองคิดดูก็จะรู้ ถ้าหากวิชาแพทย์ของพระนางสองคนนี้สูงส่งจริง แคว้นหมิ่นคงไม่มีทางปล่อยพวกนางส่งมาให้แคว้นเจาของเราหรอก พระสนมอวี้เฟย ข้าล่วงเกินแล้ว โปรดให้อภัยด้วย ความหมายของข้าก็คือ วิชาแพทย์ของพระนางทั้งสองคนในแคว้นหมิ่นอาจจะไม่ได้ดีมากนัก จึงได้ถูกส่งมายังแคว้นเจา องค์จักรพรรดิท่านว่าใช่ไหม?"

แบบนี้ยังพูดว่าให้อภัยด้วยเรอะ

นี่มันเหยียบนางต่อหน้าชัดๆ!

ตอนได้ยินคำพูดนาง พระสนมอวี้เฟยก้มหน้าลงต่ำ เลี่ยงการเปลี่ยนแปลงในแววตา

นี่อาจจะเป็นเรื่องบังเอิญ หรืออาจจะเป็นการปิดบัง

นางเก็บอาการได้ดีจริง หรือว่านางจะเดาผิดกันนะ?

แต่ว่า องค์จักรพรรดิพอได้ยินคำพูดนี้ก็หน้าเปลี่ยนสี ตบโต๊ะตะโกนขึ้นมาว่า "พระชายาอ๋องเจวี้ยน เจ้าบังอาจนัก!"

ถึงกับพูดจาไร้สาระเช่นนี้ได้!

แต่ว่า หลังจากโมโห องค์จักรรพรรดิก็ควบคุมอาการไม่อยู่ ประหวั่นลนลานขึ้นมาหน่อยๆ

มีความเป็นไปได้แบบนี้จริงไหม?

เขาหน้าแข็งไปแล้ว ถามขึ้นอีกว่า "ทำให้ร่างกายดีขึ้นมาได้ แล้วทำไมถึงพูดว่าไปทำลายร่างกายอีกล่ะ? เจ้าพูดจาแบบนี้ ไม่รู้สึกมันขัดแย้งบ้างเลยหรือ!"