อ๋องพิการผู้โปรดปรานชายาแพทย์หยิ่งยโส นิยาย บท 2168

สีหน้าพระสนมอวี้เฟยเคร่งขรึมไปแล้ว

นางรู้ว่าฟู่จาวหนิงน่าจะไม่ไว้หน้านาง แต่ไม่คิดว่าฟู่จาวหนิงจะพูดตรงไปตรงมาแบบนี้ นี่เท่ากับตบฉาดหน้านางเลยทีเดียว

ต่อให้แค่พูดประชดประชัน แต่นางก็ยังแสร้งทำเป็นฟังไม่ออกได้

การใช้ชีวิตในวังหลัง นางไม่เคยเห็นหญิงสาวคนไหนที่ตรงไปตรงมาแบบฟู่จาวหนิงเลย! เป็นความผิดแผกที่ประหลาดสุดๆ!

"พระชายาอ๋องเจวี้ยนล้อเล่นเสียแล้ว" พระสนมอวี้เฟยเอ่ยขึ้นเสียงอึกอัก

องค์จักรพรรดิเหลือบมองนางผาดหนึ่ง ในสายตาสงสัยขึ้นมาบ้างแล้ว หรือว่าพระสนมอวี้เฟยจะยังทำเรื่องไม่สำเร็จ

"พระชายาอ๋องเจวี้ยน วิชาแพทย์ของพระสนมอวี้เฟยค่อนข้างไม่เลวเลย นางน่าจะไม่เคยเข้าร่วมงานประชุมหมอใหญ่ ถ้าหากไปเข้าร่วมก็น่าจะเข้าสมาคมหมอใหญ่ได้ ได้รับป้ายอนุญาตหมอสีทอง"

องค์จักรพรรดิมองฟู่จาวหนิง สายตาเหลือบมองไปที่ท้องของนาง

แต่ฟู่จาวหนิงก็ยังเห็นสายตาของเขา และรู้สึกขยะแขยงขึ้นมาทันที

ถูกผู้ชายคนหนึ่งใช้สายตากวาดมองมาที่ท้องน้อย มันรู้สึกไม่สบายเอาเลยจริงๆ

สองมือนางยกขึ้นไขว้กันบังเอาไว้ด้านหน้า สายตาเย็นเยียบลงมาพอควร ไม่พูดอะไรต่อจากคำพูดขององค์จักรพรรดิ

องค์จักรพรรดิเห็นว่านางไม่พูดอะไรต่อ ในใจก็อดก่นด่าขึ้นมาไม่ได้

นิสัยแบบนี้มันไม่น่ารักเอาซะเลยจริง!

หญิงสาวที่เซียวหลันยวนถูกใจนี่ ทำตัวให้คนรังเกียจได้เหมือนเขาไม่มีผิด

เขาสะกดความรำคาญในใจไว้ พยายามแสดงท่าทีใจดีออกมา

"วิชาแพทย์ของพระชายา ข้าเองก็ชัดเจนมาก เจ้าดูสิ แต่ก่อนเจ้าเคยบอกว่าร่างกายข้ามันทำอะไรไม่ได้แล้วใช่ไหม? แต่พอพระสนมอวี้เฟยกับพระสนมหวนเฟยมา ข้าก็ดีขึ้นทุกวันเสียอย่างนั้น!"

"เช่นนั้นก็ยินดีกับองค์จักรพรรดิด้วย" ฟู่จาวหนิงขานรับคำหนึ่ง

"ตอนนี้ข้าแข็งแรงกระปรี้กระเปร่า ฮ่าๆๆ องค์รัชทายาทอายุยี่สิบกว่าแล้ว แต่ย้ายังทำให้พระสนมอวี้เฟยกับพระสนมหวนเฟยตั้งท้องได้ เก่งหรือเปล่าล่ะ?"