อ๋องพิการผู้โปรดปรานชายาแพทย์หยิ่งยโส นิยาย บท 2218

"ไทเฮารักษาตัวด้วย"

ฟู่จาวหนิงบอกเสียงแผ่วกับไทเฮาคำหนึ่ง "ข้าส่งท่านกลับไปดีกว่า"

ไทเฮาเดิมทีคิดจะปฏิเสธ นางคิดว่าฟู่จาวหนิงคงมองออกว่าสุขภาพนางไม่ดีแล้ว ไม่จำเป็นต้องหใ้เด็กมาเห็นวาระสุดท้ายของไท่ไท่อาวุโสคนนี้

แต่ว่านางคิดแล้วก็ยังวางใจไม่ลง ยังอยากถามเรื่องของเซียวหลันยวนอีก และยืนยันอีกหน่อยว่าพวกเขามีวิธีรับมือกับองค์จักรพรรดิไหม

ดังนั้นนางจึงกุมมือฟู่จาวหนิง "ได้"

"ข้ายังคุยกับนางไม่จบเลยนะ!" องค์จักรพรรดิยังไม่ยอมยอมปล่อยคน ไม่อยาหใ้ฟุ่จาวหนิงกลับตำหนักไปพร้อมไทเฮา ใครจะรู้ว่าไทเอาจะให้อะไรนางอีก หรือเล่าความลับอะไรอีก?

ไทเฮาหน้าขรึม "ทำไม ข้าแค่อยากให้ภรรยาของหลานไปส่งที่ตำหนักบรรทมของข้าก็ไม่ได้หรือ? จักรพรรดิคิดจะให้ข้าเดินกลับไปเองหรือไงกัน?"

องค์จักรพรรดิชะงัก

เขาอยากบอกว่า ไม่ใช่ว่ามีแม่นมยอยู่รึ? ไม่ใช่ว่าคนในวังคนอื่นอยู่หรือ? แล้วเมื่อครูไม่ใช่ว่าเดินข้ามาเองหรือ?

ตอนนี้จะกลับยังต้องมีฟู่จาวหนิงเป็นเพื่อนด้วย?

แต่ถ้าเขายังค้านอย่างเด็ดเดี่ยวต่อ เช่นนั้นชื่อลูกกตัญญูคงได้พังหมดแล้ว

"ไทเฮาสุขภาพไม่ค่อยดี พระชายาอ๋องเจวี้ยน เจ้าส่งนางเสณ้จแล้วก็รีบออกไปซะ อย่าให้นางต้องมาเหนื่อยใจกังวลใจอีก"

องค์จักรพรรดิทำได้แค่กดดันฟู่จาวหนิง

"ข้ารู้แล้ว"

ฟู่จาวหนิงประคองไทเฮา หมนุตัวเดินออกไป

แต่นางเดินได้สองก้าวก็หันมากำชับกับคนในวัง "อุ้มต้าหงขึ้นมาหน่อย ข้าทิ้งมันไว้ที่นี่ไม่ได้ เดี๋ยวฝ่าบาทจะจับมันตุ๋นน้ำแกงเอา"

องค์จักรพรรดิเกือบจะโมโหจนกระทืบเท้า

ไก่ตัวเดียวของนางนั้น ยังไม่พูดเรื่องที่เป็นตัวผู้นะ ยังถูกนางเอาไปทดสอบอีก

แต่พอยาส่งไปถึงข้างปากไทเฮา ไทเฮากลับหยุดมือนางไว้

"เจ้าเก็บไว้เถอะ ข้ารู้ดี ตอนนี้กินไปก็เสียดายยาเจ้าเปล่าๆ"

ตอนนี้ไทเฮาพูดจาไม่มีแรงเหมือนเมื่อครู่แล้ว ตัวนางก็เหมือนสัมผัสได้ถึงการดับลงของชีวิต

"จาวหนิง ข้ารู้ว่าเจ้าเป็นเด็กดี และดีกับอายวนมาก น่าเสียดาย ที่ข้าเข้าใจเจ้าช้าไปหน่อย ยิ่งไปกว่านั้น นิสัยที่สั่งสมมาหลายปี ก็ทำให้ข้าเปลี่ยนเป็นคนที่ดูใจดีเข้าหาง่ายได้ยากนัก"

"ไทเฮา"

ไทเฮาทำท่าเหมือนให้นางได้พูดต่อ

"ข้ารู้ อันที่จริงการกระทำของข้าก่อนหน้านี้ เจ้าก็ไม่ค่อยชอบนัก เรื่องนี้ไม่โทษเจ้า แต่ว่าข้าตอนนี้ก็ไม่มีเวลาแก้ไขแล้ว จึงอยากจะถามเจ้าว่า เจ้ากับอายวนจะอยู่ด้วยกันอย่างดีใช่ไหม? ก่อนหน้านี้พวกเจ้าก็ยังไม่เข้าหอกันมาตลอด เรื่องนี้ข้ารู้ดี"

ฟู่จาวหนิงพูดอะไรไม่ออก

ตอนนี้ยังมาห่วงเรื่องนี้หรือ?