อ๋องพิการผู้โปรดปรานชายาแพทย์หยิ่งยโส นิยาย บท 2225

ฟู่จิ้นเชินพาคนไปจัดการสายที่หยวนกังวางเอาไว้ และจัดการส่งคนกับสิ่งของออกไปภายนอกในช่วงเวลาที่จัดงานศพไทเฮานี้

ผู้เฒ่าฟู่กับฟู่จาวเฟย รวมถึงแม่ลูกเซี่ยซื่อ ก็ออกจากเมืองไปก่อนแล้ว

และในช่วงเวลานี้เอง องค์จักรพรรดิยังหาโอกาสเล่นงานเซียวหลันยวนอีกหลายครั้ง กระทั่งว่า ตอนที่เขาจัดงานศพไทเฮานี้ก็ยังวางแผนส่งสาวงามไปวางยาเขาด้วย

สาวงามคนนั้นถูกชุบเลี้ยงมาเป็นพิเศษ บนตัวซ่อนพิษเสน่ห์เอาไว้ทุกซอกมุม ขอแค่ให้นางเข้าใกล้ ก็สามารถหาโอกาสวางยาพิษได้แล้ว

ถ้าตอนจัดงานศพ อ๋องเจวี้ยนก่อเรื่องอื้อฉาวกับหญิงสาวขึ้นมา องค์จักรพรรดิไม่เพียงแต่คาดโทษเขาได้ แต่ยังทำลายชื่อเสียงเขาได้อีกด้วย

กระทั่งว่า ยังสามารถทำให้ความรักของเขากับพระชายาอ๋องเจวี้ยนเกิดรอยร้าวได้อีก

ถ้าอ๋องเจวี้ยนหาความสุขใส่ตัวกับสาวงามในช่วงงานศพจริงๆ จุ๊ๆ ฟู่จาวหนิงนั่นแค่นึกขึ้นมาก็คงจะขยะแขยงน่าดู

จักรพรรดิเดิมทีก็คาดหวังอยู่เต็มประดา แต่เขาคิดไม่ถึงว่า สาวงามคนนั้นยังไม่ทันได้เข้าใกล้อ๋องเจวี้ยน ก็ถูกฟู่จาวหนิงรวบตัวไว้แล้ว

สาเหตุที่ฟู่จาวหนิงรวบนางไว้ก็ง่ายดายมาก ง่ายจนจักรพรรดิหลังจากที่ได้ยินก็โมโหขึ้นมา

"นางบอกว่า เห็นสาวงามทำตัวผิดปกติ เพราะบนหน้านางแต่งหน้าเข้มมาก?" จักรพรรดิรู้สึกว่าตนเองเหมือนหูจะมีปัญหา เขาฟังผิดหรือเปล่า? เหตุผลนี้น่ะนะ?

ขันทีก้มหน้าตอบ "พะย่ะค่ะ พระชายาอ๋องเจวี้ยนบอกว่า สาวใช้วังทั้งหมดล้วนใบหน้าหมดจด แต่พอมองไป แม่นางคนนี้กลับแก้มแดงระเรื่อ แม้แต่ไฝเสน่ห์ตรงหางตาก็ยังแต้มขึ้นมาจากประทินปากอย่างตั้งใจ ในวันเช่นนี้แต่แต่งตัวประณีตเช่นนี้ มันไม่เหมาะสม"

ฟู่จาวหนิงตอนนั้นก็ไม่ได้คาดโทษสาวงามคนนั้นทันที เพียงแต่พอเห็นว่าอีกฝ่ายดูไม่เหมาะสม ตนเองก็เลยขึ้นไปหา

"สาวงามกำลังเดินไปทางอ๋องเจวี้ยน พระชายาอ๋องเจวี้ยนก็เบียดจากข้างตัวไปอยู่ตรงหน้านางก่อน จากนั้นจึงได้กลิ่นบนตัวสาวงาม พระชายอ๋องเจวี้ยนตอนนั้นรู้สึกผิดปกติ บอกว่ากลิ่นนี้มันประหลาด ดังนั้น..."

จักรพรรดิขมับเต้นตุบๆ ไม่สิ พระสนมไม่ใช่บอกว่า ยาพวกนั้นไร้สีไร้กลิ่นไม่ใช่หรือ? ทำไมฟู่จาวหนิงยังได้กลิ่นอีกล่ะ?

"ดังนั้นยังไง?"