ถังสืออวิ้นถูกพามาที่โถงหน้า
สาวใช้ยกน้ำชามาให้ ผ่านไปครู่หนึ่ง เขาจึงเห็นอ๋องเจวี้ยนจูงพระชายาเดินเข้ามาในโถงใหญ่
ไม่เจอกันแรมเดือน เขารู้สึกว่าพระชายาอ๋องเจวี้ยนดูสง่าราศีมากขึ้น
ตอนที่นางกับอ๋องเจวี้ยนจูงมือกันเดินเข้ามา เขากระทั่งรุ้สึกว่าในโถงใหญ่สว่างวาบขึ้นมาไม่น้อย
นี่เป็นคู่สามีภรรยาที่ดูเจิดจ้ารัศมีออกมาได้จริงๆ
ต่อให้ถังสืออวิ้นจะเคยเห็นคนที่สง่าโดดเด่นมาไม่น้อย และจนถึงปัจจุบันนี้ ก็ยังไม่มีใครที่เทียบกับสามีภรรยาอ๋องเจวี้ยนได้เลย
"ข้าน้อยคารวะอ๋องเจวี้ยน พระชายา ตั้งแต่จากกันที่เมืองเจ้อ ทั้งคู่ดูสง่าราศียิ่งกว่าวันวานเสียอีก"
ถังสืออวิ้นลุกขึ้นยืน ประสานมือโค้งตัวคารวะให้กับพวกเขา
"เจ้ามันใครกัน?" เซียวหลันยวนพาฟู่จาวหนิงเดินผ่านข้างตัวเขาไป นั่งลงยังที่นั่งหลัก ถามเขาขึ้นมาคำหนึ่ง
คำพูดนี้ราวกับตบฉาดหน้าถังสืออวิ้น ทำเอาสีหน้าเขาชะงักไป
ถังสืออวิ้นเองก็ไม่คิดว่าอ๋องเจวี้ยนจะแกล้งทำเป็นจำเขาไม่ได้ ถูกต้อง เขาแน่ใจว่าอ๋องเจวี้ยนเสแสร้ง ได้ยินว่าอ๋องเจวี้ยนมีความจำที่น่าตกตะลึงมาก ยิ่งไปกว่านั้นตอนนั้นในเมืองเจ้อพวกเขาก็ไม่ใช่เจอกันแค่ครั้งเดียว อ๋องเจวี้ยนจะจำเขาไม่ได้ได้อย่างไรกัน?
หน้ตาเขาเองก็ไม่ใช่ธรรมดานะ ในกลุ่มคนแค่เหลือบมองก็ยังเห็นได้อยู่
อ๋องเจวี้ยนคงยังขุ่นเคืองเรื่องที่พระชายาอ๋องเจวี้ยนตอนนั้นมีท่าทีพิเศษกับเขาอยู่บ้าง ถังสืออวิ้นคิด ยิ้มๆ แล้วสงบอารมณ์ลงมา
"ข้าน้อยถังสืออวิ้น อ๋องเจวี้ยนจำข้าไม่ได้แล้วหรือ? ตอนนั้นในเมืองเจ้อ หมอฟู่เคยช่วยรักษาอาการข้าอย่างละเอียดถี่ถ้วนอยู่เลย"
ละเอียดถี่ถ้วน?
เซียวหลันยวนฟังคำนี้ที่เขาจงใจพูดออก หัวเราะเย้ยหยันขึ้น
ถังสืออวิ้นคนนี้ยกตัวเองสูงไปหรือเปล่า? เขากำลังคิดว่าจะทำให้คนหึงหวงได้หรือ?
"พระชายาของข้ามีจิตใจเมตตาของแพทย์ รักษาคนป่วยส่วนใหญ่ก็ล้วนละเอียดถี่ถ้วนทั้งนั้น และมีคนป่วยมากมายที่จดจำบุญคุณของนางได้ ทว่าคนที่รับการรักษาแล้วแต่กลับยังมาทำตัวให้พวกเราจดจำว่าเป็นผู้ป่วย ข้าก็เพิ่งจะเคยเห็นเป็นครั้งแรกเลย"
เซียวหลันยวนพูดจบก็ยิ้มให้กับฟู่จาวหนิง กุมมือนางไว้ "หนิงหนิง คนป่วยที่รักษาไปแล้ว เจ้าจำได้หมดทุกคนไหม?"
ฟู่จาวหนิงมองเขา ตอบกลับอย่างจริงจังว่า "คนป่วยมากขนาดนั้นถ้าจำหมดได้ สมองข้าคงจะลำบากน่าดู แต่ว่า ก็มีคนป่วยบางคนที่เป็นโรคค่อนข้างพิเศษ หรือมีนัยสำคัญด้านการวิจัย เช่นนั้นข้าก็จะจำเอาไว้ กระทั่งบันทึกไว้ในฐานะเวชระเบียนด้วย ไว้ใช้ศึกษาในภายหลัง"
"แล้วคุณชายถังอยู่ในกลุ่มกรณีพิเศษหรือเปล่า?"
"ไม่ใช่แน่นอน พวกเรากับคุณชายถังก็ไม่น่าเป็นเพื่อนกันด้วยนี่?" ฟู่จาวหนิงหันไปทางถังสืออวิ้น ถามว่า "ดังนั้น ไม่ทราบว่าคุณชายถังมาหาข้ามีเรื่องอะไรหรือ?"
ทั้งที่ไม่ได้สานสัมพันธ์อะไรไว้ แต่ยังมาหานางถึงจวนอ๋องโดยเฉพาะ ยิ่งไปกว่านั้นยังเอาแต่พูดจาเสียดสี ฟู่จาวหนิงจึงไม่ได้รู้สึกดีกับถังสืออวิ้นเลยแม้แต่น้อย
แล้วพอคิดถึงว่าเขาอาจจะเป็นตระกูลถังอีกสายที่ถูกไล่ออกมาจากเขาชิงถง ด้วยมิตรภาพที่เขากับถังอู๋เจวี้ยนอาจจะเป็น "เพื่อนออนไลน์" กัน นางไม่มีทางยืนอยู่ฝั่งถังสืออวิ้นแน่นอน
มีจิตอริกับเซียวหลันยวนมากขนาดนี้ นางยังต้องรู้สึกดีกับคนพรรค์นี้ด้วยหรือ? นางต้องยืนอยู่ข้างคนนอกแล้วมาซ้ำเติมสามีตัวเองหรือไรกัน?
นางไม่ได้ป่วยเสียหน่อย
ถังสืออวิ้นเองก็ไม่คิดว่าฟู่จาวหนิงจะเย็นชากับเขาแบบนี้ แต่ภายนอกเขาก็ยังรักษาท่าทีสุภาพไว้อยู่ โค้งคำนับให้ฟู่จาวหนิงอีกครั้ง

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: อ๋องพิการผู้โปรดปรานชายาแพทย์หยิ่งยโส
บท 2173-2187 ก็เปิดอ่านไม่ได้...
บทที่ 2542-2575 และ 2576-2580 ก็เปิดอ่านไม่ได้ ใครก็ได้ตรวจสอบให้ด่วน 11 กพ 69 แจ้งไปแล้ว ก็เงียบๆๆๆๆๆๆ...
ตั้งแต่บทที่ 1705-1906 ก็เปิดอ่านไม่ได้...
แย่มากเลย บทที่ 1705~1874 ยังเปิดอ่านไม่ได้เลย...
ผู้ดูแล ท่านรีบตรวจสอบด้วย มีหลายบท ที่เปิดไม่ได้...
ทำไมเปิดไม่ได้...
😄...
ไม่เข้าใจ?? ซื้อตอนแล้วทำไหมอ่านไม่ได้ ต้องแก่ตรงไหน กดซื้อซ้ำก็ขึ้นerror😞...
รอต่อจากตอน 415 นานแล้ว ตั้งแต่กลางปีที่แล้ว จะให้สนับสนุนยังไงถึงจะลงต่อคะ...
ไม่ลงต่อเหรอค่ะรองนานแล้วค่ะ...