อ๋องพิการผู้โปรดปรานชายาแพทย์หยิ่งยโส นิยาย บท 2238

"องครักษ์เงามังกรจัดการเรียบร้อยแล้วหรือ?"

ฟู่จาวหนิงยังคงกังวลเรื่องหลังจากแบ่งกลุ่มองครักษ์เงามังกร

นี่อาจจะเป็นเรื่องที่ยากลำบากสุดของเซียวหลันยวน องครักษ์เงามังกรที่ออกมากับเขาเหล่านั้น เขาเองก็ต้องคอยปลอบประโลมพวกเขาให้ดีด้วย

แม้จะพูดว่าไม่ไว้ใจคนไม่น่าวางใจ แต่หน้าที่เดิมขององครักษ์เงามังกรก็คือปกป้องราชวงศ์แคว้นเจา ตอนนี้เซียวหลันยวนถึงแม้จะออกจากเมืองหลวงแคว้นเจา แต่ตัวตนเขาก็ยังแบกฐานะอ๋องแคว้นเจาอยู่

หลังจากนี้ เขาอาจจะไม่ใช่อ๋องของแคว้นเจาอีกแล้ว พอถึงตอนนั้น องครักษ์เงามังกรเหล่านี้จะยังอยู่กับเขาต่อไปได้ไหม?

ฟู่จาวหนิงแทบจะไม่เคยรู้จักสัมผัสองครักษ์เงามังกรเหล่านั้นเลย เคยเจอกันหลายครั้ง แต่ต่างคนก็ต่างทำงานของตน

นางเองก้ไม่รู้ระดับความภักดีต่อเซียวหลันยวนของพวกเขาอยู่อยู่ระดับไหนแล้ว

"พวกเขาหลังจากนี้คงไม่ถึงกับกลับคำหรอกกระมัง?"

พอเห็นนางกังวลจริงๆ เซียวหลันยวนก็โอบนางแน่นขึ้น จูบลงไปเบาๆ บนเส้นผมปลิ้วไสวของนาง หัวเราะขึ้นมา

"วางใจเถอะ ในเมื่อข้าพาคนเหล่านี้ออกมาแล้ว ก็คือเชื่อมั่นในตัวพวกเขา ถึงแม้พวกเขาหลังจากนี้จะมีคนกลับคำ อยากกลับแคว้นเจา แต่ก็คงไม่ถึงกับแทงข้างหลังข้า"

คนเหล่านี้ที่พาออกมาตอนนี้ ระดับความภักดีถือว่าเพียงพอ ต่อให้พวกเขาจะจากไป แต่ก็น่าจะเก็บความลับเรื่องร่องรอยของเขาได้

แต่ว่า พวกเขาเลือกที่จะจากมา อันที่จริงก็ถือว่าไม่มีทางให้ถอยแล้ว

กลับไปแคว้นเจา พวกเขาก็ไม่น่าจะกลับเข้าไปเป็นองครักษ์เงามังกรได้อีก นิสัยขององค์จักรพรรดิ ไม่มีทางเชื่อใจคนเหล่านี้ คงจะสงสัยด้วยซ้ำว่าเป็นคนที่เขาส่งกลับไป