อ๋องพิการผู้โปรดปรานชายาแพทย์หยิ่งยโส นิยาย บท 2263

"ท่านอ๋อง หน้าตาดีไม่ใช่เรื่องดีหรือ?" ชิงอีถาม

ท่านอ๋องกับพระชายาก็ไม่ใช่ว่าหน้าตาดีหรือ?

"คนตระกูลถังแต่ละรุ่นๆ ล้วนหน้าตาดีกันหมด ทำให้สายตาพวกเขาสูงตามไปด้วย ตอนที่เลือกคู่ครองก็ยากจะมองคนทั่วไป และพวกเขายังใช้ชีวิตแบบสันโดษ คนรอบข้างก็ค่อยๆ สนิทชิดเชื้อ ทำให้แต่งงานด้วยยากขึ้นไปอีก"

เซียวหลันยวนเอ่ยขึ้นเสียงเรียบ "นี่น่าจะเป้นปัญหาใหญ่อีกหนึ่งของตระกูลถังในการสืบทอดต่อไป"

ฟู่จาวหนิงพยักหน้า

ก็จริง เร้นกายจากโลกมาโดยตลอด คนรอบๆ ที่แต่งงานได้ก็แต่งกันหมดแล้ว ถ้าผ่านไปอีกรุ่น ก็จะมีความสัมพันธ์ทางสายเลือดขึ้นมา แล้วยังแต่งงานกันต่อก็ไม่ใช่เรื่องดีแล้ว

และถ้าพวกเขาจะไปหาจากภายนอก ก็คงจะเลือกที่เหมาะสมได้ยากอีกเนื่องจากสายตาการเลือกคู่ครองที่สูงเสียขนาดนั้น

ตอนนี้หญิงสาวเจ็ดแปดคนที่นั่งลงด้านหน้า ที่อายุน้อยสุดก็เหมือจะแค่สิบกว่าๆ ที่โตหน่อยก็เหมือนจะยี่สิบต้นๆ ล้วนอยู่ในชุดแต่งงานของหญิงโสดทั้งสิ้น

แล้วยังมีหนุ่มสาวอีกหลายคน ที่ดูแล้วกลับค่อนข้างอ่อนแอ

อ่อนแอหรือ?

สายตาฟู่จาวหนิงพิจารณาไปหลายรอบ แล้วก็พบว่าคนหนุ่มสาวเหล่านี้อ่อนแอจริงๆ สีเลือดบนหน้ากับปราณชี่ไม่ค่อยดีนัก แม้จะอยู่ในชุดเสื้อผ้าแพรวพราว ดูหล่อเหลาสวยสง่า แต่ก็ดูจะอ่อนแอไปหน่อยๆ จริงๆ

แล้วพอมองไปยังผู้อาวุโสตระกูลพวกนั้น หว่างคิ้วก็ดูไม่ค่อยจะผ่อนคลายนัก มีหลายคนที่ดูเป็นกังวลอยู่

ภายใต้ความสมบูรณ์คึกคักของเขาชิงถง ซ่อนปัญหาใหญ่เอาไว้อยู่จริงๆ

"ข้าคิดว่า ถ้าหากเป็นแบบนี้ การจะชวนให้พวกเขาเข้าร่วมตงฉิง ก็พอมีหวังแล้ว" ฟู่จาวหนิงบอกกับเซียวหลันยวน

"อืม"

เซียวหลันยวนพยักหน้า

"แขกมาถึงแล้ว!"

มีคนเห็นพวกเขา ก็ร้องเรียกขึ้นทันที

คนทั้งหมดล้วนลุกขึ้นยืน คารวะมาทางพวกเขาอย่างพร้อมเพรียง