อ๋องพิการผู้โปรดปรานชายาแพทย์หยิ่งยโส นิยาย บท 2262

งานเลี้ยงร้อยไม้ผลจัดเตรียมอยู่บนลานผืนหนึ่งของเขาชิงถง

ที่นี่ปูไว้ด้วยแผ่นหยกเขียวเรียบเสมอกัน ตรงกลางเป็นลานกลมเรียบ รอบๆ มีบันไดแปดขั้นล้อมไว้อยู่

บนบันไดตอนนี้วางโต๊ะไม้อยู่มากมาย

บนโต๊ะไม้แต่ละตัววางของเอาไว้เต็ม หลักๆ คือผลไม้ แต่ไม่ใช่แค่ผลไม้ พอมองออกไปก็เห็นข้าวของอยู่มากมายลานตา

ด้านหนึ่งของลานว่างตรงกลางวางโต๊ะยาวเรียงเป็นแถว โต๊ะหนึ่งตัวจะมีเก้าอี้ราชครู่อยู่สองตัว แต่บนโต๊ะยาวแถวนี้มีแค่จานเคลือบสีขาววางอยู่เท่านั้น ไม่มีอะไรอยู่อีก

ตรงกลางลานว่างมีฟืนกองอยู่เต็ม อีกเดียวน่าจะจุดขึ้นมา

รอบๆ ยังมีนั่งร้านไม้ไผ่อีกจำนวนมาก แขวนโคมไว้ด้านบนนับร้อยดวง

โคมเหล่านี้ถ้าจุดขึ้นมา ก็ไม่รู้ว่าจะงดงามแค่ไหน

ทอดยาวออกไปถึงด้านนอก ก็จะเป็นแนวต้นไม้ตั้งตรงเป็นระเบียบ เหมือนทหารยามยืนเรียงแถวกันอย่างไรอย่างนั้น

ตอนนี้ ที่นี่ดูคึกคักมาก มีคนถือถาดออกมาทักทายเป็นระยะ แนะนำว่าวันนี้ตนเองเอาอะไรมาบ้าง พูดคุยกันสนุกสนาน

เด็กๆ ก็สวมใส่เสื้อผ้าใหม่วิ่งเล่นกันสนุกสนานครื้นเครง

เหล่าหญิงสาววัยรุ่นแต่ละคนก็แต่ชุดกระโปรงเพริศพริ้งราวกับดอกไม้ ทำให้คนละสายตาแทบไม่ได้

คนที่อาวุโสหน่อยส่วนใหญ่ก็นั่งลงก่อน มองดูวัยหนุ่มสาวกับพวกเด็กๆ ด้วยความชื่นชม และมีความวิตกกังวลอยู่ด้วย

ช่วงพลบค่ำมาถึง ดวงตะวันค่อยๆ ตกลงทางตะวันตก

มีคนเข้ามา จุดโคมขึ้นทีละดวง

โคมไฟเปล่งแสงสีส้มแดง ทำให้ทั่วทั้งลานสว่างไสวขึ้นมา มีบรรยากาศงานเทศกาลแทบจะในทันที

บนโต๊ะของทุบ้านล้วนจุดโคมขึ้น

โคมเหล่านี้ก็เป็นสิ่งที่พวกเขาเลือกกันมาเอง ดังนั้นรูปร่างจึงแตกต่างกันไป มีทั้งรู้สัตว์ ทั้งรูปดอกไม้หรือไม่ก็ศาลาโรงหอต่างๆ พอวางบนโต๊ะแล้ว แสงนวลก็สะท้อนเข้าใบหน้าพวกเขา ทำให้ใบหน้าพวกเขาอาบไปด้วยแสงเรืองรองอ่อนโยน

ทำให้ทุกคนดูแล้วมีความสุขกันหมด

ในอากาศก็อบอวลไปด้วยกลิ่นหอมหวานต่างๆ

ไม่ว่าจะคนที่เข้ามาสู่ขอด้วยใจจริง หรือว่าคนที่เกิดความใคร่จากรูปลักษณ์จนมีเจตนาร้าย คงได้ย่ำธรณีประตูบ้านตระกูลถังจนแบนราบแน่

พอยิ่งมีความงามมาก ภัยเองก็อาจจะมากตามกันขึ้นมา

ถ้าหากคนตระกุลถังไม่มีตำแหน่งสูงส่งในราชสำนัก แล้วจะปกป้องตระกูลได้อย่างไรกัน?

ถังอู๋เจวี้ยนคนนี้จะยอมไปเป็นข้าราชการในราชสำนักหรือ?

เขาไม่มีทางยอมแน่

"คนตระกูลถังทำไมถึงหน้าตาดีกันขนาดนี้?" เสี่ยวเยว่เองก็อยากรู้อยากเห็นขึ้นมา

ฟู่จาวหนิงเอ่ยเสียงต่ำ "น่าจะเพราะยีนความงามของพวกเขาดีเลิศเกินไป จนถ่ายทอดสืบต่อมาได้ตลอดกระมัง"

เสี่ยวเยว่ฟังออกครึ่งหนึ่งไม่ออกครึ่งหนึ่ง

"หน้าตางามเกินไป ก็ไม่ใช่เรื่องดีเท่าไรสำหรับคนตระกูลถัง" เซียวหลันยวนเอ่ยขึ้น