อ๋องพิการผู้โปรดปรานชายาแพทย์หยิ่งยโส นิยาย บท 2267

ถังเซิงได้ยินถังชิ่นพูดแบบนั้น ก้เข้าใจความหมายนางขึ้นมาทันที

"เจ้าคิดจะเข้าไปเป็นอนุในจวนอ๋องเจวี้ยนรึ?"

"ท่านพี่ เลิกพูดซะทีจะได้ไหม? ข้าตอนนี้ยังไม่ได้ทำอะไรทั้งนั้นนะ"

พอถูกถังเซิงแบไต๋ออกมาตรงๆ แบบนี้ หน้าของถังชิ่นก็แดงก่ำขึ้นมา

"เจ้าทำได้ แต่กลัวข้าพูดเนี่ยนะ?" ถังเซิงเองก็โกรธ "ได้ยินว่าอ๋องเจวี้ยนกับพระชายาแต่งงานกันก็หลายปีแล้ว แต่ข้างกายก็มีพระชายาอยู่แค่คนเดียว เจ้าคิดว่าเขาจะยอมรับอนุภรรยามาส่งเดชรึ?"

ถังชิ่นตกตะลึง

นางไม่รู้เรื่องนี้มาก่อนเลย

"ใครบอกกัน? เขาเป็นถึงอ๋องเจวี้ยน ข้างกายทำไมถึงมีแค่พระชายาคนเดียวล่ะ?"

"เจ้าไม่เชื่อข้าก็ทำอะไรไม่ได้ แต่ต่อให้อ๋องเจวี้ยนคิดจะรับอนุภรรยาจริง ก็วนมาไม่ถึงเจ้าหรอก เจ้าก็ว่าง่ายๆ หน่อย ไม่อย่างนั้น เกิดเรื่องอะไรมาใครก็ปกป้องเจ้าไม่ได้หรอกนะ" ถังเซิงหน้าขรึม บอกกับนางอย่างเคร่งเครียด "เจ้าอย่าคิดว่าตอนที่เจ้าเกิดมีร้อยบุปผาเบ่งบาน เหล่าผู้อาวุโสเลยเอ็นดูเจ้า รู้สึกว่าเจ้าเป็นสิ่งมงคลเล็กๆ แล้วคิดว่าตัวเองจะกลายเป็นองค์หญิงน้อยไปล่ะ"

เหล่าผู้อาวุโสก็แค่มีความคิดจะรักและปกป้องรุ่นหลังของเขาชิงถงก็เท่านั้น บวกกับวันที่ถังชิ่นเกิด ปัญหาใหญ่ในตระกูลก็ถูกคลี่คลายพอดี แล้วยังเป็นช่วงที่บุปผาเบ่งบานหลังฝนตกด้วย ทุกคนอารมณ์ดี ดังนั้นจึงดีกับนางเป็นพิเศษหน่อย

โดยเฉพาะผู้อาวุโสใหญ่คิดจะให้นางแต่งกับคุณชายน้อย คนอื่นๆ จึงค่อนข้างเกรงใจเคารพนางด้วยความสัมพันธ์ชั้นนี้ นั่นก็เพราะ คิดว่าหลังจากนี้ถังชิ่นอาจจะแต่งงานกับคุณชายน้อยก็ได้

ถังชิ่นดันไม่เข้าใจเหตุผลเหล่านี้ ยังคิดว่าตนเองได้รับความโปรดปรานอย่างมากในเขาชิงถง ตอนนี้จึงค่อนข้างทำตัวแย่ๆ แล้ว

พวกนางสองพี่น้องคุยกันที่นี่ด้วยเสียงแผ่วเบา แต่คิดไม่ถึงเลยว่าที่โตีะด้านหลังพวกนาง มีหญิงสาวคนหนึ่งได้ยินบทสนทนานี้ไปกว่าครึ่ง

และหญิงสาวคนนี้ก็เงยหน้าขึ้น และนางก็คือจูเฉียนเฉี่ยนที่พวกฟู่จาวหนิงเคยเจอระหว่างทางไปเมืองเจ้อตอนนั้นนั่นเอง

จูเฉียนเฉี่ยนมาปรากฏตัวที่เขาชิงถง ก็ไม่ใช่เรื่องแปลกประหลาดอะไร

เดิมทีนางตามผู้บริหารท้องถิ่นโหยวไปเมืองหลวง เพื่อจะไปหาฟู่จิ้นเชิน

แต่ผู้บริหารท้องถิ่นโหยวหลังจากอธิบายเรื่องที่เมืองเจ้อแล้ว ก้เตรียมจะกลับเมืองเจ้อ แล้วจะพานางกลับไปด้วยให้ได้

ฟู่จิ้นเชินเองก็เด็ดขาด ไม่รู้ทำได้อย่างไร ถึงยังไงก็ป้องกันนางได้อย่างเยี่ยมยอด ทำยังไงนางก็เจอเขาไม่ได้เลย