อ๋องพิการผู้โปรดปรานชายาแพทย์หยิ่งยโส นิยาย บท 2283

งานเลี้ยงร้อยไม้ผลดำเนินการต่อภายใต้การจัดการของถังอู๋เจวี้ยน

ยิ่งไปกว่านั้น การถวายผลไม้ถัดจากนี้ ก็คึกคักมากกว่าเดิมเสียอีก

มีคนมากมายเพื่อจะเบนความประทับใจต่อเขาชิงถงของอ๋องเจวี้ยนกับฟู่จาวหนิง ก็มอบไมตรีให้อย่างกระตือรือร้นเต็มที่ มอบความเป็นกันเองโดยไม่กล้าทำอะไรเกินเลย ท่าทีน้ำเสียงกับสายตาที่มองพวกเขาแจ่มชัดสดใส ไม่มีความคิดหรือเจตนาอื่นอยู่เลย

พวกเขามอบอาหารและสุราจากผลไม้นานานชนิดที่ตนเองทำออกมา

และยังมีคนส่งสุราบำรุงที่ทำจากผลไม้มาให้กับผู้อาวุโสจี้อีกด้วย

"ผู้อาวุโสจี้ สุราผลไม้นี้ของครอบครัวเรา ใส่วัตถุดิบยาลงไปหลายชนิด น่าจะถือว่าเป็นยาได้กระมัง? ดื่มแล้วช่วยขจัดลมเย็น ลดอาการปวดหัว ท่านลองชิมดู ถ้าหากพันธมิตรโอสถอยากรับซื้อ พวกเราจัดหาให้ได้ปีละสิบไห"

"ฮ่าๆๆ ได้ เช่นนั้นข้าลองชิมหน่อย"

ผู้อาวุโสจี้วันนี้ดื่มอย่างเบิกบานเลยทีเดียว

พวกเขาไม่มีความไม่ชอบใจหรือต่อต้านกับคนที่เข้ามาแสดงความตั้งใจอย่างเปิดเผยเช่นนี้

พูดเป้าหมายออกมาตรงๆ แบบนี้ ได้ก็ได้ ไม่ได้ก็ไม่พัวพัน เช่นนี้ถึงจะเป็นการกระทำที่ตรงไปตรงมา

"อ๋องเจวี้ยน พระชายา ลูกกวาดผลไม้นี้ ลูกสาวข้าเป็นคนทำ นางใส่ดอกไม้สดลงไปด้วยหลายชนิด ลูกกวาดผลไม้จึงมีกลิ่นหอมดอกไม้อยู่"

หญิงสาวคนหนึ่งเดิมาตรงหน้าอ๋องเจวี้ยนกับฟู่จาวหนิง หยิบตะกร้าไม้ไผ่ที่สานอย่างประณีตใบหนึ่งออกมา ตัวตะกร้ามีฝาปิด พอเปิดฝาออก ด้านในมีลูกกวาดสีเขียวอ่อนกับชมพูอมแดง แค่เห็นสีสันก็รู้สึกอยากลิ้มลองแล้ว

ยิ่งไปกว่านั้นพริบตาที่เปิดฝาออก กลิ่นหอมหวานอมเปรี้ยววูบหนึ่งก็ลอยออกมา

ลูกกวาดผลไม้เหล่านี้ ดูดีกว่าที่ขายอยู่ตามแผงด้านนอกในปัจจุบันนี้เสียอีก

ฟู่จาวหนิงเห็นแล้วชอบขึ้นมา

สาวน้อยอีกคนหนึ่งเดินตามอยู่ข้างๆ หญิงสาว ก้มหน้าลงเล็กน้อยไม่มองพวกเขา

นางเองก็สวมชุดกระโปรงใหม่ เกล้าผมเป็นสองจุก ปักดอกไม้เล็กๆ หลากสี ดูแล้วสวยน่ารัก อายุราวๆ สิบหกสิบเจ็ดปี

"ข้าลองชิมหน่อย"