อ๋องพิการผู้โปรดปรานชายาแพทย์หยิ่งยโส นิยาย บท 2290

ถังอู๋เยว่นั่งอยู่บนบันไดจุดหนึ่งของลานบ้าน อุ้มกระต่ายตัวหนึ่งอยู่ เขายังคงสวมหมวกคลุมหน้า มือลูบเบาๆ ที่กระต่ายน้อยตัวนั้น

ด้านล่างบันได มีสาวน้อยอายุราวสิบสามสิบสี่ในชุดกระโปรงสีชมพู มีแก้มยุ้ยเหมือนก้อนแป้งนุ่มๆ หน้าตาน่ารักมาก

เข้ามาหาถังอู๋เยว่ได้แบบนี้ ดูท่าตัวตนคงจะไม่ธรรมดาเลย

ยิ่งไปกว่านั้นนางอายุยังน้อยอยู่ นี่น่าจะเห็นสาเหตุที่ถังอู๋เยว่ยอมพบนาง

ก่อนหน้านี้คือไม่ได้เลย แต่ว่าสองวันนี้ถังอู๋เยว่ยก็ค่อยๆ ปรับเปลี่ยน หลังจากเขาไปที่งานเลี้ยงร้อยไม้ผล คนที่ช่างสังเกตหน่อยก็จะมองออก ดังนั้นตอนนี้คงมีคนเข้ามาหยั่งเชิงดูบ้างแน่นอน

แต่ว่าฟู่จาวหนิงก็คิดไม่ถึงว่าจะมาไวขนาดนี้

เมื่อคืนเพิ่งจะจบงานเลี้ยงร้อยไม้ผลไป วันนี้ตอนกลางวันก็มีคนเข้ามาแล้ว

"อู๋เยว่"

ฟู่จาวหนิงส่งเสียงขึ้น ถังอู๋เยว่กับสาวน้อยคนนั้นก็มองมาทางนาง

ถังอู๋เยว่ลุกขึ้นทันที

"พี่หญิงฟู่ ท่านมาแล้วหรือ?" พอเห็นว่าด้านหลังมีผู้อาวุโสจี้ตามมาด้วย เขาก็คารวะให้ทีหนึ่ง "คารวะผู้อาวุโสจี้"

สาวน้อยคนนั้นตาเป็นประกายขึ้นมา

นางรีบเดินเข้ามาตรงหน้าฟู่จาวหนิง น้ำเสียงดูดีอกดีใจ

"พระชายาอ๋องเจวี้ยน! อ่าไม่สิ หรือว่าข้าควรจะเรียกท่านว่าหมอเทวดาฟู่? ท่านชอบชื่อเรียกไหนล่ะ? หรือไม่งั้น ข้าเรียกตามคุณชายเล็กก็ได้ เรียกท่านว่าพี่หญิงฟู่ได้ไหม?"

"ไม่ได้"

ฟู่จาวหนิงยังไม่ทันตอบ ถังอู๋เยว่ก็เปิดปากขึ้นแล้ว

"ทำไมล่ะ? พ่อข้ากับพ่อของท่านก็เป็นเหมือนพี่น้องกันนะ ถ้าไม่ใช่ว่าท่านไม่เต็มใจ ข้าต้องเรียกท่านว่าพี่เยว่ด้วยซ้ำ" สาวน้อยทำปากยื่น

ฟู่จาวหนิงเลิกคิ้ว

"อู๋เยว่ คนนี้คือ?"

"พี่หญิงฟู่ นางเป็นลูกสาวของผู้นำค่ายเก้าวายุที่อยู่ไม่ห่างจากนี้น่ะ ชื่อว่าติงเซียง" ถังอู๋เยว่เอ่ยขึ้น "ในหนึ่งปีนางจะมาอยู่ที่เขาชิงถงสามเดือน"

ถือเป็นคนเขาชิงถงไปครึ่งหนึ่งแล้ว

"ไม่ห่างไปนี่มีค่ายด้วยหรือ?" ฟู่จาวหนิงไม่รู้เลย