อ๋องพิการผู้โปรดปรานชายาแพทย์หยิ่งยโส นิยาย บท 2294

จูเฉียนเฉี่ยนรู้สึกว่าซ่งหวายยิ่งถามก็ยิ่งแปลก

แต่ว่า นางคิดอย่างละเอียด ก็ยังไม่รู้เลยจริงๆ

นางเองก็ไม่ได้เกาะติดอยู่ข้างกายอ๋องเจวี้ยนตลอด นางจะรู้ได้ยังไงว่ามีใครให้อะไรเขามาหรือเปล่า!

แต่ซ่งหวายถามคำถามนี้มาโดยเฉพาะ เช่นนั้นก็เป็นไปได้อยู่

จูเฉียนเฉี่ยนมั่นใจว่าเขากำลังหาของชิ้นนั้นอยู่

ถ้าหากซ่งหวายเองก็มาจากตงฉิงด้วย ของชิ้นนั้น จะเกี่ยวข้องกับตงฉิงด้วยไหมนะ?

นางหยั่งเชิงถามขึ้นมา "เป็นของแบบไหนล่ะ? หรือจะเป็นสมบัติที่สูญหายไปของตงฉิง?"

ซ่งหวายหัวเราะเยาะใส่นาง

"เจ้าจะถามมากแบบนี้ไปทำไม? คิดจะเอาไปบอกถังสืออวิ้นรึ?"

จูเฉียนเฉี่ยนตกตะลึงขึ้นทันที ทำไมเขารู้จักถังสืออวิ้นด้วย?

เขาคอยจับตาดูคนที่เกี่ยวข้องกับตงฉิงหรือ? เช่นนั้นระดับความสนใจต่อตงฉิงของเขาก็สูงมากเลยสิ

"ท่านไม่บอก แล้วข้าจะรู้ได้ยังไงว่าของที่คนเขาส่งให้อ๋องเจวี้ยนหน้าตาเป็นยังไง? ท่านบอกแค่ว่าเป็นสิ่งของ มันกว้างเกินไป ข้าไม่รู้จริงๆ แล้วก็ไม่เคยได้ยินอาเขยพูดอะไรมาก่อนด้วย"

"น้องสาว เจ้าอยากจะทำอะไรแทนถังสืออวิ้นจริงหรือ? เจ้าคิดว่าคนที่ภูมิหลังต่ำต้อยแบบถังสืออวิ้น เขาจะสามารถกลับไปตงฉิงแล้วขึ้นเป็นจักรพรรดิของตงฉิงได้หรือ?"

ซ่งหวายถามออกมาตรงๆ

"ท่านทำไมถึงรู้มากขนาดนี้? นี่ท่านรู้จักถังสืออวิ้นด้วยหรือ?" จูเฉียนเฉี่ยนตกตะลึงไปแล้ว

"ถังสืออวิ้นสายนั้น คือสายที่ทรยศเขาชิงถงออกมา ทำไมข้าจะไม่รู้? ค่ายเก้าวายุกับเขาชิงถงใกล้ชิดกัน ข้าเองก็วิ่งไปมาระหว่างสองที่นี้ตั้งแต่เด็ก ช่วงเวลายี่สิบปีนี้ มีอะไรที่ไม่ชัดเจนบ้างกัน?"

ที่แท้เขาก็เข้าร่วมกับค่ายเก้าวายุด้วย

จูเฉียนเฉี่ยนรู้สึกขึ้นทันที ค่ายเก้าวายุดูน่าสงสัยอยู่ ผู้นำค่ายวายุมาตั้งค่ายบนเขาใกล้กับเขาชิงถงขนาดนี้ มันจะแค่เพื่อจัดหาที่พักให้ครอบครัวกับผู้ประสบภัยเท่านั้นหรือ?

ถ้าเป็นเช่นนี้ ทำไมพวกเขาไม่ไปติดต่อจวนทางการให้จัดแจงให้ แต่ต้องขึ้นมาบนเขาแบบนี้? ไม่ใช่ว่าการใช้ชีวิตมันยิ่งไม่สะดวกหรือ

จูเฉียนเฉี่ยนจู่ๆ ก็รู้สึกว่า ถ้าตนเองเอาข่าวนี้ไปเจรจากับอ๋องเจวี้ยน ก็ไม่แน่ว่าอาจจะได้สิ่งที่นางต้องการมาก็ได้

แต่พอสบเข้ากับสายตาที่เหมือนเข้าใจอะไรทั้งหมดของซ่งหวาย นางเองก็เริ่มชะงักถอยกลับเหมือนกัน

"ท่านพี่ ท่านไม่ใช่ว่ายังมีเรื่องอีกมากต้องจัดการหรือ?" ถังอู๋เยว่กลับกังวลขึ้นมา เพราะลุงป้าพวกนั้น มีใจคิดเป็นอื่นขึ้นมาอย่างชัดเจน

เวลานี้ต้องมีถังอู๋เจวี้ยนคอยจับตาไว้ ถ้าเผื่อพวกเขาแอบทำอะไรขึ้นมาล่ะ?

"ข้าแค่จะไปกับพวกเจ้าแค่วันแรกเท่านั้นน่ะ ดูสถานการณ์ของเจ้า ถ้าหากเจ้าไม่มีปัญหาอะไรจริงๆ หลังจากนี้ข้าก็วางใจได้ แล้วก็จะไม่ตามไปแล้ว" ถังอู๋เจวี้ยนเอ่ยขึ้น

ฟู่จาวหนิงหัวเราะขึ้นมา "ถังอู๋เจวี้ยน นี่ท่านไม่เชื่อมือฝีมือแพทย์ของข้ารึ"

"ศิษย์น้องหญิงพูดอะไรออกมากัน ไม่เชื่อใจเจ้าเสียที่ไหน แต่เพราะตำแหน่งที่มีวัตถุดิบยาขึ้นค่อนข้างห่างไกลและอันตราย กลัวว่าเจ้ากับผู้อาวุโสจี้จะไม่ปลอดภัยเอา เสี่ยวเยว่เองก็ไม่เคยพาใครออกไปมาก่อนด้วย บางครั้งก็อาจจะตัดสินใจได้ไม่แม่นยำ"

ถังอู๋เยว่ฟังออกว่า "ท่านพี่เองก็ไม่เชื่อใจข้าสินะ ถึงจะให้ข้าพาพี่หญิงฟู่กับผู้อาวุโสจี้ตกหล่มไปด้วย"

"ก็หมายถึงอย่างนั้นอยู่บ้างเหมือนกัน?" ถังอู๋เจวี้ยนหัวเราะร่าขึ้นมา

น้องชายตอนนี้พูดเล่นแบบนี้มาได้ เขารู้สึกดีใจมากจริงๆ

ฟู่จาวหนิงฝังเข็มให้กับถังอู๋เยว่อีกครั้ง

หลังจากฝังเข็มครั้งนี้ ถังอู๋เยว่ก็หลับไปอีกรอบ แต่ครึ่งชั่วยามก็ตื่นขึ้นมาแล้ว