อ๋องพิการผู้โปรดปรานชายาแพทย์หยิ่งยโส นิยาย บท 2338

ตงฉิงยังมีประชาชนที่รอดชีวิตอยู่ นี่เป็นเรื่องที่น่ายินดีมาก เป็นเรื่องมงคลเรื่องหนึ่งเลยทีเดียว

ฟู่จาวหนิงล้วนมองออกอย่างชัดเจน ว่าอารมณ์ของเซียวหลันยวนดีขึ้นอย่างมาก

และพวกฟู่จิ้นเชินเองก็ไปถึงตงฉิงแล้ว ถูกหลานหรงส่งคนไปรับเรียบร้อย

นอกจากฟู่จิ้นเชินแล้ว ยังมีคนจากตระกูลเสิ่นด้วย

เสิ่นฉยงลุงคนโตของฟู่จาวหนิงพาคนไปที่ตงฉิงก่อนแล้ว

ฟู่จิ้นเชินเองก็เขียนจดหมายหาฟู่จาวหนิงด้วย

ในจดหมาย เขาบอกว่าเสิ่นฉยงเป็นคนที่มีความรู้มาก ปณิธานเองก็เข้มแข็งอดทนมาก ยิ่งไปกว่านั้น ยังซื่อสัตย์สุจริตยิ่งกว่าท่านลุงเล็กเสิ่นเสวียนเสียอีก

ก่อนหน้านี้เขาถูกฝ่าบาทต้าชื่อเนรเทศ ไปทำงานขุดเหมืองที่ยากลำบากอยู่ตลอด แต่ก็ได้เรียนรู้ความสามารถการขุดเหมืองมาด้วยเรื่องนี้ไม่น้อยเหมือนกัน พอไปถึงตงฉิง เขาก็พบกับภูเขาเหมืองแร่ทันที

ฟู่จิ้นเชินบอกว่า เสิ่นฉยงจึงรับภารกิจนี้ไป การฟื้นฟูแคว้นตงฉิงมีแสงอรุณแห่งความหวังแล้ว พวกเขาต่างมีความมั่นใจกันมาก

ฟู่จาวหนิงหลังจากอ่านจดหมายก็ส่งต่อให้เซียวหลันยวน

เรื่องนี้หลานหรงก็คงจะรายงานกับเซียวหลันยวนแล้ว แต่จุดที่หลานหรงเล่าก็ไม่แน่ว่าจะแม่นยำเท่าฟู่จิ้นเชิน

"ตอนนี้มีท่านลุงตระกูลเสิ่นกับท่านพ่อตาทำงานอยู่ที่นั่น ช่วยลดภาระให้ข้าได้มากเลยทีเดียว"

"ท่านตัดสินใจจะรับพวกคนจากบู๊ลิ้มของซุนโย่วหนิงแล้วหรือ?"

"อืม เป็นเรื่องน่ายินดีจะตาย ทำไมถึงจะไม่ทำเล่า" เซียวหลันยวนไม่กลัวกลุ่มสำนักเหล่านั้นจะไปที่ตงฉิง เพราะตงฉิงยังต้องการฟื้นฟู จำเป็นต้องมีคนมาจากทุกสาขาอาชีพ

"ถังอู๋เจวี้ยนเองก็รับปากว่าจะพาเขาชิงถงเข้าร่วมกับตงฉิงแล้ว" ฟู่จาวหนิงเอ่ยขึ้นมาบ้าง

นางรักษาถังอู๋เยว่เรียบร้อย

ถังอู๋เยว่จึงตัดสินใจเรื่องหนึ่งขึ้น เขาเตรียมจะเดินทางไปกับพวกฟู่จาวหนิง หลายปีก่อนเขาอยู่แต่ในเขาชิงถงมาโดยตลอด ตอนนี้อยากจะไปดูโลกภายนอกบ้าง ไปดูผู้คนให้มากขึ้น

พอแรงกดดันจากหลายด้านหนักเข้า ฝ่าบาทต้าชื่อก็จะมาสนใจตงฉิงทางนี้ไม่ได้แล้ว

ขอแค่ให้เวลาเขาสักระยะหนึ่ง พอตงฉิงแข็งแกร่งขึ้นมา ต้าชื่อทางนั้นกว่าจะมีปฏิกิริยากลับมาก็ช้าเกินไปแล้ว

ถังอู๋เจวี้ยนเองก็รู้ หลังจากออกจากเขาชิงถง เซ๊ยวหลันยวนคงมีเรื่องใหญ่ที่ต้องทำ ดังนั้นช่วงท้ายๆ ไม่กี่วันนี้ เขากับเซียวหลันยวนจึงเจรจาลับกันหลายต่อหลายครั้ง

เซี่ยปั้นเวยคิดจะแสดงคุณค่าของตนเองให้เด่นชัด และนางก็ขุดเอาเรื่องต่างๆ จากเจ้าลัทธิฝั่งซ้ายมาได้ไม่น้อยเลย แต่ว่านางก็ไม่รู้ ว่าเรื่องเหล่านี้ไม่ได้มีคุณค่ากับเซียวหลันยวนเท่าไรนัก จิตใจของเขาตอนนี้ไม่ได้อยู่ที่การแก้แค้นแล้ว

ตอนที่เซี่ยปั้นเวยคิดว่าตนเองยังพอจะถามต่อไปได้อีกนิดๆ หน่อยๆ เซียวหลันยวนก็เข้ามา จากนั้นก็จัดการส่งเจ้าลัทธิฝั่งซ้ายสู่ความตายทันที

"ไม่ต้องถามอะไรแล้ว"

เซี่ยปั้นเวยพอเห็นเจ้าลัทธิฝั่งซ้ายที่ไร้ลมหายใจ หน้าก็ขาวซีด

นางไม่ทันจะได้ตั้งสติ เซียวหลันยวนกับฟู่จาวหนิงและคนอื่นๆ ก็ออกจากเขาชิงถงไปแล้ว คนที่ตามพวกเขาไปยังมีถังอู๋เยว่อยู่ด้วย