อ๋องพิการผู้โปรดปรานชายาแพทย์หยิ่งยโส นิยาย บท 2339

พวกของหลานหรงเขียนจดหมายเข้ามา วาดแผ่นที่คร่าวๆ ไว้ ดังนั้นพวกเซียวหลันยวนที่มุ่งไปตงฉิงจึงมีพิกัดเป้าหมาย ตลอดเส้นทางนอกจากหยุดพักกินอาหารที่จำเป็นแล้ว ก็แทบไม่ได้แวะพักผ่อนเสียเวลาเลย

พวกเขานอกจากจะรีบเดินทางมาให้ถึงตงฉิงแล้ว ยังต้องคอยอำพรางร่องรอยอีก ถึงยังไงจักรพรรดิเจาก็ส่งคนมาตามหาพวกเขาแล้ว

และเขาชิงถงเองหลังจากพวกเขาออกมาก็เริ่มปรับปรุงก่อสร้างกลไกภูมิประเทศขนาดใหญ่ขึ้น

นี่เป็นสิ่งที่ถังอู๋เจวี้ยนกับเซียวหลันยวนหารือกันมาแล้ว เขาชิงถงในเมื่อจะเข้าร่วมกับตงฉิง ก็ต้องเสริมแกร่งการป้องกันด้วย

ถังอู๋เจวี้ยนนับจากนี้ต้องพาทุกคนในเขาชิงถงวุ่นกันไปอย่างน้อยสามเดือนเต็ม

พวกของติงเซียงก็ล้วนถูกเขาส่งตัวออกมาจากเขาชิงถง ในค่ายต่อให้มีความคิดอะไร ก็ยังไม่กล้าบุ่มบ่าม เพราะยังไม่รู้ว่าเขาชิงถงกำลังทำอะไรอยู่กันแน่

ผ่านไปครึ่งเดือนกว่า เซียวหลันยวนกับฟู่จาวหนิงในที่สุดก็มองเห็นคนขององครักษ์มังกรครามที่ประจำการอยู่ตรงตีนเขาแห่งหนึ่ง

"ท่านอ๋อง พระชายา!"

เหล่าองครักษ์ล้วนเข้ามาต้อนรับ นำกำลังคนสิบกว่าคนคารวะต่อพวกเขา

"ไม่ต้องมากพิธี"

"ท่านอ๋อง ที่นี่ถือว่าเข้าใกล้เส้นแดนแคว้นตงฉิงแต่เดิมแล้ว" องครักษ์มังกรครามร่างสูงใหญ่คนหนึ่งบอกกับพวกเขา "พวกเราขุดคูเอาไว้ด้านหน้าด้วย พอถึงเวลาที่นี่ก็จะมีทหารยามเฝ้าอยู่ ท่านอ๋องกับพระชายามาถึงที่นี่ก็สามารถพักผ่อนได้แล้ว"

ฟู่จาวหนิงแหงนตามองไปรอบๆ

ด้านหน้าเป็นทิวเขาทอดยาวต่อเนื่อง ตอนนี้เข้าสู่ฤดูใบไม้ร่วงแล้ว เริ่มมีสีสันของป่าไม้ที่ย้อมซ้อนทับกัน

ตอนถึงฤดูหนาวที่นี่ก็จะขาวโพลนไปหมด น่าจะมองไม่เห็นเส้นทาง

ด้านหลังทิวเขาผืนนี้ ก็คือเขตชายแดนของตงฉิง

แตกต่างกับเขาอวี้เหิงก่อนหน้านี้ ที่นี่มีคนของพวกเขาคอยเฝ้าอยู่ ดังนั้นความรู้สึกจึงแตกต่างกัน

พวกเขามาถึงตงฉิงแล้วจริงๆ

"เพราะข้างกายอ๋องเจวี้ยนยังมีท่านอยู่นี่ไง พี่หญิงฟู่ ท่านเองก็เก่งกาจมาก เอาแค่วิชาแพทย์ของท่าน ถึงตอนนั้นก็สามารถดึงดูดคนมากมายมาที่ตงฉิงได้แล้ว"

พันธมิตรโอสถก็จะย้ายมาตงฉิง เจ้าพันธมิตรบู๊ลิ้มพวกเขาก็จะมาที่ตงฉิง ส่วนสมาคมหมอใหญ่ มีฟู่จาวหนิงอยู่ที่นี่ พวกเขาจะไม่มากันหรือ?

ยิ่งไปกว่านั้น พี่หญิงฟู่เคยพูดไว้แล้ว ว่านางจะสร้างสำนักศึกษาวิชาแพทย์ด้วย

ถ้าสำนักศึกษาวิชาแพทย์สร้างเสร็จ ตงฉิงก็จะมีชื่อเสียงขึ้นทันที

เหล่าแพทย์ใต้หล้า ล้วนจะตรงมาที่ตงฉิง

และยังมีพวกที่อยากส่งลูกหลานมาเรียนแพทย์ ก็จะตรงมาที่ตงฉิงด้วย

อ๋องเจวี้ยนมีพี่หญิงฟู่เป็นพระชายา ถือว่าได้เปรียบอย่างมหาศาลเลยทีเดียว

"คุยอะไรกันอยู่น่ะ?" เซียวหลันยวนสาวเท้าก้าวใหญ่เดินเข้ามา ยื่นมือมากุมมือฟู่จาวหนิง "ข้างหน้ามีกระท่อมไม้อยู่ ไปพักผ่อนที่นั่นกัน"