อ๋องพิการผู้โปรดปรานชายาแพทย์หยิ่งยโส นิยาย บท 2343

ฟู่จาวเฟยเองก็อยากจะทำอะไรบ้างเหมือนกัน หวังว่าจะสามารถช่วยพี่เขยอ๋องเจวี้ยนกับพี่สาวได้บ้าง

หลังจากมาถึงตงฉิง เขาก็รู้สึกตื่นเต้นเป็นอย่างมาก

สถานที่นี้ เหมาะกับเขามากกว่าแคว้นเจาเสียอีก เขาชอบตงฉิงมาก

แม้ตงฉิงตอนนี้จะยังเป็นแค่ซากปรักหักพัง แต่เขาก็รู้สึกว่า ที่นี่มีกลิ่นอายของความเป็นอิสระอยู่ ในเมืองหลวงแคว้นเจา ตัวตนฐานะเขากลืนไม่เข้าคายไม่ออกอย่างาก เพราะความสัมพันธ์กับพ่อเลี้ยง เขากระทั่งถูกกักบริเวณจนต้องอยู่แต่บ้านตระกูลฟู่เท่านั้น ออกไปไหนไม่ได้

แม้จะออกมาข้างนอก ก็ยังต้องแอบออกมา แล้วไปจวนอ๋องเจวี้ยนเพื่อหาพี่สาว

แต่พอมาตงฉิงแล้ว เขารู้สึกว่าตนเองได้รับอิสระกับความเป็นตัวของตัวเองแบบการขี่ม้าห้อตะบึงไล่ตามดวงตะวันมาอีกครั้ง

ยิ่งไปกว่านั้น แคว้นเจาทางนั้น พี่สาวก็จัดวางงานอะไรให้เขาทำได้ลำบาก แต่ว่าที่ตงฉิง มีงานมากมายรอให้เขาไปทำอยู่

หลังจากนี้เขาสามารถพยายามฟื้นฟูตงฉิงกลับมาพร้อมกับพ่อแม่และพี่สาวได้

ทุกที่ล้วนมีที่ให้เขาได้เปล่งแสงเปล่งประกาย

ส่วนเมืองอั้นแห่งนี้ เขาเองก็สนใจเป็นอย่างมาก และจะต้องเป็นคนแรกที่เข้าไปเห็นรูปลักษณ์ของเมืองอั้นแห่งนี้ให้ได้

ถ้ำภูเขาลึกมาก แต่เห็นได้ชัดว่ามีถนนอยู่

เขาก็แค่พุ่งตรงไปด้านหน้าอย่างเดียว

เพียงไม่นาน ด้านหน้าก็มีแสงสว่าง

ทางออกอยู่ตรงหน้าแล้ว

ด้านหลัง พวกหลานหรงไล่ตามเข้ามา

"ซู๊ด"

ฟู่จาวเฟยหยุดเท้าลงกะทันหัน

ใต้เท้าเขาเป็นริมผา

มีก้อนหินกลิ้งตกลงไป

แต่พอฟู่จาวเฟยมองลงไปล่างหุบเขา ก็ตกตะลึงไปแล้ว

ตอนนี้เขายืนอยู่บนหน้าผาสูงชั้น ด้านล่างเป็นหุบเขาผืนหนึ่ง ที่นั่น มีเมืองอยู่เมืองหนึ่ง!

กำแพงเมืองสีดำเทา หอเมืองสูงใหญ่สง่างาม!

บ้านเรือนผนังขาวกระเบื้องดำเรียงรายกันเป็นระเบียบ มองเห็นว่ามีถนนสายหลักหลายสาย ตัดผ่านกลุ่มบ้านเรือนเป็นเส้นตรง

ด้านนอกเมืองเป็นทุ่งนาสีเหลี่ยมผืนหนึ่ง

ตอนนี้มองลงไปดูเขียวขจีไปหมด ไม่รู้ว่าเป็นผักหรือว่าเป็นพวกพืชไร่

พวกเขาตัดสินใจแน่วแน่ติดตามท่านอ๋องมา ดังนั้น ตงฉิงหลังจากนี้ก็จะเป็นบ้านของพวกเขา ใครไม่อยากให้บ้านของตนเองเป็นแคว้นที่ดี มีประชาชนมากมายกัน?

พวกเขาไม่อยากให้ตงฉิงที่ใหญ่โตขนาดนี้ว่างเปล่าหรอกนะ

"พวกเรารีบลงไปเถอะ!" ฟู่จาวเฟยร้องเรียกขึ้นมา "ตั้งหลายปีแล้ว พวกเขาจะยังจำพี่เขยข้าได้ไหมนะ?"

คนเมืองอั้นนี้แน่นอนว่าไม่เคยเจออ๋องเจวี้ยนมาก่อน แต่จะรู้จักตัวตนฐานะของเขาหรือเปล่า?

จะสนับสนุนเขาขึ้นเป็นจักรพรรดิไหม?

เมืองอั้นตอนนี้มีหัวหน้าหรือเปล่า?

และต้องดูว่าเจ้าเมืองของพวกเขาตอนนี้มีความคิดท่าทีแบบไหน

สิ่งเหล่านี้ฟู่จิ้นเชินล้วนคิดมาแล้ว

"พวกเราจะบุกเข้าไปแบบนี้ไม่ได้ ไม่เช่นนั้นจะทำให้พวกเขารู้สึกถูกคุกคาม หลานหรง ให้ข้าเข้าไปดีกว่า"

เขาไม่มีพลังคุกคามอะไร

"ไม่ พวกเราจะตามท่านเข้าไปด้วย" หลานหรงเองก็กังวลว่าเขาจะเกิดเรื่องขึ้น

"ข้าจะเข้าไปกับท่านพ่อ!" ฟู่จาวเฟยก็รีบร้องขึ้นมา