เข้าสู่ระบบผ่าน

อ๋องพิการผู้โปรดปรานชายาแพทย์หยิ่งยโส นิยาย บท 2356

เสิ่นเชี่ยวพิจารณาตัวอวี๋เซียนเอ๋อร์

ในฐานะแม่ แน่นอนว่านางไม่ได้รู้สึกดีด้วยกับอวี๋เซียนเอ๋อร์

คิดจะมาแย่งสามีลูกสาวนาง ก็คือจะมาทำลายความสุขของลูกสาว แล้วนางยังต้องทำหน้าดีดีกับคุณหนูของเจ้าเมืองคนนี้ด้วยหรือ?

"ไม่ใช่ว่าข้ายกยอตัวเองหรอกนะ แต่ลูกสาวข้าดีกว่าเจ้ามากมายนัก ไม่ว่าจะมองจากด้านไหน เจ้าก็ไม่มีอะไรที่จะเทียบนางได้เลย"

เสิ่นเชี่ยวพูดจบด้วยสีหน้าขรึม มองไปทางเซียวหลันยวน

"ท่านอ๋อง ท่านคิดว่ายังไงล่ะ?"

เสิ่นเชี่ยวก่อนหน้านี้ยังมีเลี่ยงๆ เซียวหลันยวนอยู่บ้าง แม้ว่าความแค้นระหว่างพวกเขาจะแก้ไขไปแล้ว ถูกยืนยันแล้วว่าเป็นการเข้าใจผิด แต่ถึงยังไงประสบการณ์ที่เผชิญมาตลอดหลายปีทุกคนก็แบกรับกันมาอย่างแท้จริง ได้กลืนความขมขื่นหลายปีนั้นกันลงไปจริงๆ

ดังนั้นก่อนหน้านี้นางจึงรู้สึกว่าระหว่างพวกเขาอยู่ร่วมกันอย่างมีความสุขก็ดีมากแล้ว แต่ทางที่ดีอย่าอยู่ด้วยกันนักดีกว่า ถึงยังไงก็ไม่มีอะไรจะคุยกันเท่าไรนัก

แต่ตอนนี้นางกลับพูดกับเซียวหลันยวนก่อน กระทั่งดูมีพลังอยู่หน่อยๆ ด้วย

ในฐานะสามีของจาวหนิง ถ้าเขาพูดดีดีถึงหญิงสาวคนอื่นแม้สักนิด นั่นก็คือผิดแล้ว ถึงยังไงหญิงสาวคนนี้ก็คิดจะแทรกเข้ามาระหว่างสามีภรรยา

ดังนั้นตอนนี้เสิ่นเชี่ยวต้องการท่าทีของเซียวหลันยวน

เซียวหลันยวนไม่ต้องให้นางบีบคั้นเลย เดิมทีเขาเองก็คิดแบบนี้

"ถูกต้อง หนิงหนิงนั้นดีที่สุด และเป็นคนที่เหมาะกับข้าที่สุด แต่ว่า นี่เป็นเรื่องของข้ากับหนิงหนิง ไม่ได้เกี่ยวข้องกับคนอื่น หนิงหนิงเองก็ไม่จำเป็นต้องเทียบกับใครด้วย"

เซียวหลันยวนไม่ได้มองที่อวี๋เซียนเอ๋อร์ แต่พยักหน้าให้กับฟู่จิ้นเชิน

ฟู่จาวเฟยวิ่งมาข้างๆ เขา กระซิบบอกเขาว่า "พี่เขย เจ้าเมืองอั้นคนนี้มีเจตนาร้ายแอบแฝง ท่านต้องระวังหน่อยนะ"

"รู้แล้ว เจ้าก็อย่าห่างจากพ่อแม่เจ้านักล่ะ คอยปกป้องพวกท่านด้วย รู้ไหม?" เซียวหลันยวนกำชับมา

แต่ไม่มีใครสนใจนางเลย เสิ่นเชี่ยวเองก็ไม่ได้ตอบคำพูดของนาง

อวี๋เซียนเอ๋อร์โกรธจัด

เจ้าเมืองส่งคนมาพานางออกไปแล้ว

พออวี๋เซียนเอ๋อร์ออกไป ฟู่จิ้นเชินก็เข้ามาในประตู หลังจากนั่งลงก็พูดกับเซียวหลันยวนว่า "ข้าเจอปัญหาหนึ่งแล้ว คนของเมืองอั้นล้วนมีความกลัวต่อโลกภายนอกอยู่"

"ยังไงหรือ?" เซียวหลันยวนนั่งลงตรงข้ามเขา นิ้วเคาะบนโต๊ะเบาๆ

"แม้พวกเราจะเข้ามาแล้ว แต่หลายปีนี้พวกเขาก็ไม่มีคนเคยออกไป ไม่เชื่อถือพวกเราด้วย ไม่เชื่อกับสถานการณ์ภายนอกที่บรรยายจากปากพวกเราเลย พวกเรารู้สึกว่าออกไปแล้วอาจจะอันตราย"

"พี่เขย แล้วก็ มีพวกวัยรุ่นไม่น้อยที่เข้ามาถามข้า ว่าพวกเรามีทหารเยอะมากใช่ไหม ตอนนี้มาปิดล้อมเมืองอั้นเอาไว้แล้วหรือเปล่า" ฟู่จาวเฟยก็เอ่ยขึ้นบ้าง

ประวัติการอ่าน

No history.

ความคิดเห็น

ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: อ๋องพิการผู้โปรดปรานชายาแพทย์หยิ่งยโส