อ๋องพิการผู้โปรดปรานชายาแพทย์หยิ่งยโส นิยาย บท 2356

เสิ่นเชี่ยวพิจารณาตัวอวี๋เซียนเอ๋อร์

ในฐานะแม่ แน่นอนว่านางไม่ได้รู้สึกดีด้วยกับอวี๋เซียนเอ๋อร์

คิดจะมาแย่งสามีลูกสาวนาง ก็คือจะมาทำลายความสุขของลูกสาว แล้วนางยังต้องทำหน้าดีดีกับคุณหนูของเจ้าเมืองคนนี้ด้วยหรือ?

"ไม่ใช่ว่าข้ายกยอตัวเองหรอกนะ แต่ลูกสาวข้าดีกว่าเจ้ามากมายนัก ไม่ว่าจะมองจากด้านไหน เจ้าก็ไม่มีอะไรที่จะเทียบนางได้เลย"

เสิ่นเชี่ยวพูดจบด้วยสีหน้าขรึม มองไปทางเซียวหลันยวน

"ท่านอ๋อง ท่านคิดว่ายังไงล่ะ?"

เสิ่นเชี่ยวก่อนหน้านี้ยังมีเลี่ยงๆ เซียวหลันยวนอยู่บ้าง แม้ว่าความแค้นระหว่างพวกเขาจะแก้ไขไปแล้ว ถูกยืนยันแล้วว่าเป็นการเข้าใจผิด แต่ถึงยังไงประสบการณ์ที่เผชิญมาตลอดหลายปีทุกคนก็แบกรับกันมาอย่างแท้จริง ได้กลืนความขมขื่นหลายปีนั้นกันลงไปจริงๆ

ดังนั้นก่อนหน้านี้นางจึงรู้สึกว่าระหว่างพวกเขาอยู่ร่วมกันอย่างมีความสุขก็ดีมากแล้ว แต่ทางที่ดีอย่าอยู่ด้วยกันนักดีกว่า ถึงยังไงก็ไม่มีอะไรจะคุยกันเท่าไรนัก

แต่ตอนนี้นางกลับพูดกับเซียวหลันยวนก่อน กระทั่งดูมีพลังอยู่หน่อยๆ ด้วย

ในฐานะสามีของจาวหนิง ถ้าเขาพูดดีดีถึงหญิงสาวคนอื่นแม้สักนิด นั่นก็คือผิดแล้ว ถึงยังไงหญิงสาวคนนี้ก็คิดจะแทรกเข้ามาระหว่างสามีภรรยา

ดังนั้นตอนนี้เสิ่นเชี่ยวต้องการท่าทีของเซียวหลันยวน

เซียวหลันยวนไม่ต้องให้นางบีบคั้นเลย เดิมทีเขาเองก็คิดแบบนี้

"ถูกต้อง หนิงหนิงนั้นดีที่สุด และเป็นคนที่เหมาะกับข้าที่สุด แต่ว่า นี่เป็นเรื่องของข้ากับหนิงหนิง ไม่ได้เกี่ยวข้องกับคนอื่น หนิงหนิงเองก็ไม่จำเป็นต้องเทียบกับใครด้วย"

เซียวหลันยวนไม่ได้มองที่อวี๋เซียนเอ๋อร์ แต่พยักหน้าให้กับฟู่จิ้นเชิน

ฟู่จาวเฟยวิ่งมาข้างๆ เขา กระซิบบอกเขาว่า "พี่เขย เจ้าเมืองอั้นคนนี้มีเจตนาร้ายแอบแฝง ท่านต้องระวังหน่อยนะ"

"รู้แล้ว เจ้าก็อย่าห่างจากพ่อแม่เจ้านักล่ะ คอยปกป้องพวกท่านด้วย รู้ไหม?" เซียวหลันยวนกำชับมา