อ๋องพิการผู้โปรดปรานชายาแพทย์หยิ่งยโส นิยาย บท 2392

ฟู่จาวหนิงลงมาจากหอศาลา

เสี่ยวเยว่จึงพาเฉิงอวิ๋นโหรวมาข้างๆ นาง

ฟู่จาวหนิงพาหงจั๋วกับเฝิ่นซิงมาแล้ว เสี่ยวเถาเองก็ตามอยู่ข้างๆ

เฉิงอวิ๋นโหรวพอเห็นว่าสาวใช้ข้างกายฟู่จาวหนิงแต่ละคนเหมือนคุณหนูผู้ดี ก็อดรู้สึกประหม่าขึ้นมาไม่ได้

"คุณหนู นี่คือเฉิงอวิ๋นโหรว พี่ชายของนางคือเฉิงอวิ๋นเจี้ยน"

เรื่องที่เกิดขึ้นในช่วงนี้ของเมืองอั้น ฟู่จาวหนิงรู้อยู่แล้วแน่นอน

นางมองเฉิงอวิ๋นโหรว ยิ้มเล็กน้อย

"แม่นางเฉิง"

"อวิ๋นโหรวคารวะพระชายาอ๋องเจวี้ยน พระชายาเรียกข้าอวิ๋นโหรวก็พอแล้ว" เฉิงอวิ๋นโหรวคารวะกลับ

ช่วงนี้นางเองก็เรียนมารยาทกับเสี่ยวเยว่

"พี่ชายของเจ้าให้เจ้ามา หรือว่าเจ้าอยากจะมาอยู่ที่นี่เองล่ะ?" ฟู่จาวหนิงถาม

"ตอนแรกพี่ใหญ่แนะนำข้า หลังจากข้าฟังแล้วก็รู้สึกว่าดีเอามากๆ จึงตอบรับไป พอติดตามพี่หญิงเสี่ยวเยว่มาหลายวัน ข้าได้เรียนรู้อะไรมากมาย ดังนั้นจึงอยากจะอยู่ต่อเจ้าค่ะ"

เฉิงอวิ๋นโหรวรวบรวมความกล้าให้ตัวเอง จากนั้นจึงพูดต่อว่า

"พระชายา ข้าสนใจในด้านวัตถุดิบยามาก อันที่จริงก็ชอบวิชาแพทย์ด้วย ก่อนหน้านี้เคยเรียนบางส่วนกับหมอในเมืองมา ข้าจะขอติดตามพระชายาเพื่อเรียนรู้วิชาแพทย์ได้ไหม?"

สองวันนี้ เฉิงอวิ๋นโหรวเองก็ได้ยินคนมากมายเอ่ยถึงพระชายาอ๋องเจวี้ยน

อย่างพวกเสี่ยวเยว่ ชิงอี ฟู่จาวเฟย แล้วยังมีองครักษ์คนอื่นอีก ตอนพวกเขาเอ่ยถึงพระชายาอ๋องเจวี้ยนล้วนมีน้ำเสียงที่เคารพรักและนับถือ

นางเองก็รู้ว่าวิชาแพทย์ของพระชายาอ๋องเจวี้ยนดีมาก

และเคยถามแล้วว่าสมาคมหมอใหญ่ตอนนี้เป็นอย่างไร ที่พระชายาอ๋องเจวี้ยนเข้าร่วมสมาคมหมอใหญ่ได้ นางต้องเป็นหมอเทวดาที่เก่งกาจมากแน่

ดังนั้นเฉิงอวิ๋นโหรวจึงแอบตัดสินใจ ว่านางอยากจะเรียนวิชาแพทย์กับพระชายาอ๋องเจวี้ยน

แต่ว่า ข้างกายพระชายาอ๋องเจวี้ยนไม่รู้ว่ามีคนมากเท่าไรที่อยากจะเรียนวิชาแพทย์อยู่แล้ว มันจะวนมาถึงนางที่เพิ่งเข้ามาได้หรือ?

"เจ้าอยากเรียนวิชาแพทย์กับข้าหรือ?" ฟู่จาวหนิงกลับรู้สึกเกินคาดเล็กน้อย นางมองดูมือของเฉิงอวิ๋นโหรว และพบว่าปลายนิ้วนางมีสีออกเหลืองเล็กน้อย

น่าจะเป็นรอยเปื้อนจากการบดวัตถุดิบยาชนิดหนึ่ง

สัมผัสการดมของฟู่จาวหนิงเดิมทีก็เฉียบคมมากอยู่แล้ว บวกกับหลังจากที่นางตั้งท้อง สัมผัสการดมของนางก็ยิ่งไวขึ้นไปอีก ดังนั้นนางจึงได้กลิ่นหอมของดอกจื่อหวง