อ๋องพิการผู้โปรดปรานชายาแพทย์หยิ่งยโส นิยาย บท 2394

ทั้งเมืองอั้นกำลังพัฒนาก้าวหน้าอย่างรวดเร็ว

ขณะเดียวกัน พวกเซียวหลันยวนกับฟู่จาวหนิงก็วุ่นกันจนเวลาพักผ่อนลดน้อยลงไปถึงสองชั่วยาม

แต่ว่า เนื่องจากฟู่จาวหนิงตั้งท้องอยู่ จึงมักถูกคนบีบให้ไปพักผ่อนอยู่บ่อยๆ

ตอนแรกมีแค่คนรอบข้างที่คอยจับตาดูนาง พอผ่านไปหนึ่งเดือน ชาวเมืองก็เริ่มหันมาแนะนำให้นางพักผ่อนมากขึ้นเวลาที่พบนาง

เพราะประชาชนทั้งหมดล้วนได้เห็นวิชาแพทย์ของฟู่จาวหนิงแล้ว และพวกเขาก็รู้ถึงความเมตตาและความสามารถ ทั้งยังเห็นความตั้งใจและความรับผิดชอบของนางด้วย

ช่วงหนึ่งเดือนนี้ ทุกวันนางตรวจรักษาหลายสิบคน แทบจะไม่เจอโรคที่นางรักษาไม่ได้เลย

ยิ่งไปกว่านั้น พอเจอกับคนแก่และเด็ก นางจะมีวิธีการของนางที่ทำให้พวกเขาสบายใจ ไม่เอะอะโวยวาย

นอกจากนี้ ฟู่จาวหนิงยังสอนความรู้เกี่ยวกับทฤษฎียาและการพยาบาลบางส่วนให้กับชาวเมืองที่ได้รับเลือกมา กระทั่งหมอชราแต่เดิมในเมืองก็ยังมาเรียนรู้จากนางด้วย

นางยังให้เฉิงอวิ๋นโหรวพาคนมาต้มยาน้ำหม้อใหญ่ทุกวันอีกด้วย ให้คนที่อ่อนแอมาดื่มหนึ่งชามทุกวัน ทุกวันไม่มีพัก

ผลลัพธ์นั้นดีมาก ผ่านไปกว่าครึ่งเดือน คนทั้งหมดล้วนรู้สึกได้ว่าร่างกายตนเองแข็งแกร่งขึ้นมาไม่น้อย

ฟู่จาวหนิงได้รับความรักใคร่จากชาวเมือง

ดังนั้นหลังจากที่รู้ว่านางกำลังตั้งท้อง ทุกคนก็จะช่วยกันดูนาง หลังจากที่นางยุ่งมาสักระยะ ก็จะให้นางรีบไปพักผ่อน

"พระชายา วันนี้ท่านยุ่งมาสองชั่วยามแล้วกระมัง? เหนื่อยมากเกินไปแล้วจริงๆ รีบไปพักผ่อนเถิด"

"อะไรนะ? สองชั่วยามแล้วหรือ? ไม่ใช่แค่นี้กระมัง ก่อนหน้านี้ที่ตะวันตกเมืองทางนั้น มีคนเห็นพระชายาไปรักษาคนชราที่ลงจากเตียงไม่ได้คนหนึ่งด้วยนี่?"

"ยังไปทางตะวันตกเมืองด้วยหรือ? งั้นวันนี้ก็คงยุ่งมานานมากเลยสิ ไม่ได้การแล้ว"

"พระชายา รีบกลับไปเถิด"

"แม่นางเฉิง รีบประคองพระชายากลับไปพักผ่อนเร็ว พวกเรามาดูอีกทีพรุ่งนี้ก็ได้" กระทั่งมีคนป่วยที่เข้าแถวอยู่ก็ไม่คิดจะเข้าแถวแล้ว จะกลับกันไปก่อน

"คนไข้ของพวกเรามีเยอะมากจริงๆ พระชายาเหนื่อยแย่เลย"

ยังมีคนที่ส่งของกินเครื่องดื่มมาให้ฟู่จาวหนิงด้วย

"พระชายา นี่เป็นผลไม้ที่ข้าเพิ่งเด็ดมา ท่านลองชิมสิ"

หลังจากคนเหล่านี้มาถึง ฟู่จาวหนิงก็จะได้พักบ้างแล้ว

"ท่านลุงเล็ก ข้าจะพานางกลับไปก่อน ที่นี่ท่านดูแลที"

"ไปเถอะ"

เซียวหลันยวนเดินไปข้างๆ ฟู่จาวหนิง

ฟู่จาวหนิงพอเงยหน้าเห็นเขาเดินเข้ามา ก็รู้เลยว่าตนเองคัดค้านไม่ได้แล้ว

พอเซียวหลันยวนมาถึง จะต้องพานางกลับไปพักแน่นอน

นี่เป็นช่วงเวลาที่เขากำหนดให้นานที่สุดในแต่ละวัน แต่บางครั้งนางก็วิ่งวุ่นไปทั่ว ทำให้เขาต้องใช้เวลานานขึ้นในการตามหานาง

"ได้ๆๆ ข้าเปิดใบสั่งยานี้เสร็จก็จะไปแล้ว" ฟู่จาวหนิงรีบเขียนใบสั่งยา ยื่นส่งให้เฉิงอวิ๋นโหรว

"ไปเอายาตามใบสั่งยานี้"

ผู้อาวุโสจี้ดูแลเรื่องยาอยู่กับคนของเขา