อ๋องพิการผู้โปรดปรานชายาแพทย์หยิ่งยโส นิยาย บท 2410

เจ้าอารามโยวชิงอันที่จริงก็ไม่ค่อยเชื่อฟู่จาวหนิงนัก

แต่พวกเขาก็ทดลองมาพักหนึ่งแล้ว ทว่าก็ยังเปิดกลไกไม่ได้จริงๆ

พอเห็นว่าผ่านไปกว่าครึ่งชั่วยามแล้ว เขาก็ต้องยอมรับอย่างจนใจ

"ไม่งั้นให้จาวหนิงมาลองดูหน่อยไหม?"

เซียวหลันยวนหมุนตัวเดินออกไป

ทุกคนเห็นเขาเดินออกมา แต่สถานการณ์ตรงหน้ายังไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลง ทำให้พวกเขายังไม่ค่อยเข้าใจอะไร

"อายวน เจอเรื่องยุ่งยากหรือ?" ฟู่จาวหนิงถาม

"หนิงหนิง เจ้ามานี่หน่อย"

ฟู่จาวหนิงงงงันไปครู่หนึ่ง แต่ก็ยังเดินไปหาเขาทันที

ฟู่จิ้นเชินขมวดคิ้ว คิดจะตามเข้ามา เซียวหลันยวนก็บอกว่า "ไม่เป็นไร ข้าจะปกป้องนางเอง"

เขาจูงมือฟู่จาวหนิง บอกสถานการณ์ด้านในกับนาง

ฟู่จาวหนิงประหลาดใจ "ดังนั้นท่านเลยคิดว่ากลไกนี้น่าจะให้ข้าเข้าไปเปิดหรือ?"

นางทำไมถึงรู้สึกว่าไม่ค่อยน่าเชื่อเลย

คนที่วางกลไกนี้ของตงฉิงอดีตจะรู้ได้ยังไงว่าในอนาคตจะมีคนที่ชื่อมีอักษรหนิงจะมาที่นี่? ยิ่งไปกว่านั้น ทำไมคนที่มีคำว่าหนิงถึงสามารถไขกลไกนี้ได้?

"อายวน ท่านไม่คิดว่าการคาดเดานี้มันเหลวไหลไปหน่อยหรือ?" นางรู้สึกกลืนไม่เข้าคายไม่ออก

เซียวหลันยวนกลับบอกว่า "เจ้าลืมเรื่องอาจารย์เจ้าไปแล้วหรือ?"

อาจารย์คนนี้แน่นอนว่าหมายถึงอาจารย์ในสมัยก่อน ไม่ใช่ผู้อาวุโสจี้

อาจารย์ของฟู่จาวหนิงก่อนหน้านี้ เป็นไปได้มากว่าจะเป็นอาของถังอู๋เจวี้ยนเขาชิงถง ความเชื่อมโยงระหว่างพวกเขาดูไร้สาระมาก

"เขาเคยมาที่ตงฉิง"

"ตอนที่ตงฉิงเกิดเรื่องเป็นเรื่องก่อนที่เขาเกิดนะ"

ตงฉิงไม่รู้ว่าล่มสลายมานานเท่าไรแล้ว อาจารย์ของนางถ้าตอนนี้ยังมีชีวิตอยู่ ก็น่าอายุห้าหกสิบแล้ว

"กลไกอาจจะเปลี่ยนแปลงในตอนหลัง" เซียวหลันยวนไม่ได้บอกจุดนี้กับเจ้าอารามโยวชิง

ตอนที่เขาสังเกตกลไกเมื่อครู่นี้ เขาพบความลับซ่อนอยู่

"ข้ารู้สึกว่า การคาดเดาของอายวนก็ไม่ใช่ว่าจะเป็นไปไม่ได้ ดังนั้น จาวหนิง เจ้าลองดูเถอะ"

ฟู่จาวหนิงมองเจ้าอารามโยวชิง

"เจ้าอาราม ถ้าข้าสามารถเปิดกลไกได้ ท่านจะรู้สึกอย่างไรน่ะ?" นางถาม

เจ้าอารามโยวชิงพอได้ยินก็งงงันไป จากนั้นหัวเราะขืนๆ ออกมา

เขาส่ายหัวตอบว่า "ข้าพูดกับเจ้ามาตลอด ว่าข้าไม่มีเจตนาร้ายกับเจ้า ไม่ได้รังเกียจเจ้าเลย"

กระทั่งว่า...

เขาค่อนข้างชอบนางด้วยซ้ำ

"ดังนั้นเจ้าไม่ต้องสงสัยว่าข้าจะเป็นศัตรูกับเจ้าตลอดหรอก"

เจ้าอารามโยวชิงยืนอยู่อีกด้านของนาง เขาเองก็แสดงท่าทีปกป้องนางออกมาโดยไม่รู้ตัวเช่นกัน

"ทดลองดู"

ฟู่จาวหนิงเองก็ไม่พูดอะไร มองไปยังเสาเหล็กสีดำเหล่านั้น