อ๋องพิการผู้โปรดปรานชายาแพทย์หยิ่งยโส นิยาย บท 2417

เมื่อคืนนี้ดูเหมือนจะมีหิมะตกหนักเลยทีเดียว

กองหิมะที่ถมกันด้านนอกหนาขึ้นมาชั้นใหญ่

หลังจากฟู่จาวหนิงลุกขึ้นมา หงจั๋วกับเฝิ่นซิงก็นำผ้าคลุมจิ้งจอกขาวคลุมให้นาง จากนั้นก็นำเตาอังมือให้นางด้วย

"พระชายาเมื่อคืนนี้หลับสบายดีไหมเจ้าคะ?" เฝิ่นซิงถาม

"ดีมากเลย พวกเจ้าล่ะ?" ฟู่จาวหนิงเองก็รู้สึกอยากรู้อยากเห็น ว่าเป็นเพราะตนเองนอนหลับสบาย หรือว่าคนอื่นเองก็รู้สึกไม่ได้ต่อต้านสถานที่แห่งนี้ ถึงได้หลับอย่างสบายด้วยเช่นกัน

นางถามไปเช่นนี้ หงจั๋วกับเฝิ่นซิงก็ตอบมาคนละคำสองคำ

"ข้าน้อยเองก็หลับสบายเจ้าค่ะ ไม่รู้ว่าเป็นเพราะเร่งเดินทางมาตลอดหรือเปล่า พอมาถึงที่นี่ ก็รู้สึกว่าในที่สุดก็วางใจลงได้เสียที"

"ข้าน้อยเมื่อคืนนี้กระทั่งไม่ฝันเลยด้วย หลับลึกมาก หลังจากตื่นมาก็รู้สึกกระปรี้กระเปร่าสุดๆ"

"พวกเราเจอคนอื่นๆ ก็ล้วนพูดกันถึงเรื่องนี้ ดังนั้นไม่ใช่แค่พวกเราที่หลับกันสบาย แต่ทุกคนก็หลับสบายกันหมด"

"นั่นสิ ยิ่งไปกว่านั้นเมื่อคืนนี้ยังมีหิมะตกหนักด้วย แต่กลับเงียบเป็นพิเศษ ตอนเช้าทุกคนตื่นมาเห็นหิมะชั้นหนาขนาดนี้ก็ล้วนตกตะลึงกัน และพวกชิงอีก็ออกไปตรวจสอบกันแล้ว ตำหนักหลายแห่งไม่มีอันตรายที่จะพังทลายเพราะถูกหิมะทับถมเลย"

"จริงด้วยพระชายา พวกเขาเองก็ไปที่ห้องเครื่องมาแล้ว วันนี้ห้องเครื่องสามารถใช้งานได้ แต่ตอนนี้กินของที่พวกเรานำมาไปก่อน ทว่าพวกของสืออีคาดเดาว่า ในวังน่าจะมีคลังเสบียงอยู่ พวกเขาจะไปค้นหากัน"

ฟู่จาวหนิงได้ยินพวกนางพูดเช่นนี้ ในใจก็สงบลงมาบ้างแล้ว

ดูท่าทั้งหมดจะเป็นไปด้วยดี

"ท่านอ๋องล่ะ?" นางถาม

หงจั๋วกับเฝิ่นซิงเพิ่งคิดขึ้นมาได้ หลังจากพระชายาลุกขึ้นมาพวกนางก็ไม่ได้บอกเลยว่าท่านอ๋องไปไหน เอาแต่พูดถึงคนอื่นตั้งเยอะแยะ ไม่สมควรเลยจริงๆ

เพิ่งมาถึงต่างสถานที่แบบนี้ พระชายาพอตื่นขึ้นเรื่องแรกที่ถามก็ต้องเป็นท่านอ๋องสิ

"พระชายา ท่านอ๋องลุกขึ้นมากว่าครึ่งชั่วยามแล้ว เขากำชับพวกข้าน้อยให้เฝ้าอยู่ที่ประตู ห้ามออกห่างแม้แต่ก้าวเดียว ท่านอ๋องบอกว่าเขาจะไปดูที่วิหารใหญ่ทางนั้น ให้พระชายาไม่ต้องกังวล"

ฟู่จาวหนิงพยักหน้า

บนโต๊ะมีข้าวต้มเนื้อหมูชามหนึ่ง และยังมีของว่างสามจาน เกี๊ยว ลูกชิ้นและแป้งทอด

นี่เป็นของที่นางชอบกินมากที่สุดช่วงนี้ ยิ่งไปกว่านั้นนางก็กินจนเกือบหมดตลอด แล้วก็ยื่นออกมาแค่ช่วงท้อง ส่วนอื่นกลับไม่อ้วนขึ้นเลย

"ข้าน้อยไปหาข่าวให้ดีไหม?" เสี่ยวเยว่บอก

"ไม่ต้องไปแล้ว" ด้านนอกมีเสียงของเสิ่นเสวียนดังขึ้น

"ท่านลุงเล็ก?" ฟู่จาวหนิงคิดไม่ถึงว่าเสิ่นเสวียนจะเข้ามาหาเวลานี้

เสิ่นเสวียนเดินเข้ามา พิจารณาดูตัวนางผาดหนึ่ง

"ดูท่า จะหลับสบายดีสินะ?"

"ใช่แล้ว ท่านลุงเล็กล่ะ?"

"วังจักรพรรดิของตงฉิง สมัยก่อนสร้างขึ้นตามฮวงจุ้ยกับค่ายกล พอพักอยู่ด้านในจึงรู้สึกสบายมาก" เสิ่นเสวียนบอก "ข้าเข้ามาก็เพื่อจะมาคุยเรื่องที่แท่นชมดาวกับเจ้าหน่อยน่ะ"