อ๋องพิการผู้โปรดปรานชายาแพทย์หยิ่งยโส นิยาย บท 2418

ฟู่จาวหนิงไม่รู้ว่าเสิ่นเสวียนทำไมถึงจะมาพูดเรื่องแท่นชมดาวกับตนเอง

"เรื่องของแท่นชมดาว ไม่ใช่ควรไปคุยกับเจ้าอารามโยวชิงกับอายวนหรือ?" นางรู้สึกเกินคาดหน่อยๆ

เสิ่นเสวียนพยักหน้า "เดิมทีก็เป็นแบบนั้น แต่วันนี้ข้าเองก็ขึ้นไปดูที่แท่นชมดาวเหมือนกัน ข้ารู้สึกว่าต้องมาคุยกับเจ้าเสียหน่อย"

"ท่านลุงเล็กรู้สึกว่ามีปัญหาอะไรหรือ?"

"แผนภูมิดวงดาวบางส่วนบนแท่นชมดาวนั้น ข้าอ่านออกอยู่บ้าง" เสิ่นเสวียนบอกกับฟู่จาวหนิง "แล้วข้าก็เห็นเรื่องที่เกี่ยวกับเจ้าจากในนั้นด้วยนิดหน่อย"

ฟู่จาวหนิงถลึงตาโต ไม่ค่อยเข้าใจความหมายของเขาไปชั่วขณะ

"ท่านลุงเล็ก แต่ก่อนทำไมท่านถึงไม่บอกข้าเลยว่าท่านมีความสามารถนี้ด้วย?"

"ข้ารู้อยู่ไม่น้อยเลยสินะ เจ้าควรนับถือข้าได้แล้วใช่ไหมล่ะ?" เสิ่นเสวียนมองนางแล้วรู้สึกขำๆ "เจ้าอย่าขัดจังหวะสิ"

"ท่านลุงเล็กว่าต่อเลย" ฟู่จาวหนิงไม่ขัดเขาแล้ว

"ตงฉิงจะเจอกับเคราะห์ แต่ก็จะมีพญาหงส์แห่งตงฉิงกลับมาอย่างสง่างาม ช่วยให้ตงฉิงกลับมามีชีวิตอีกครั้ง" เสิ่นเสวียนเอ่ยขึ้น

"นี่มันหมายความว่าอย่างไร?" ฟู่จาวหนิงไม่ค่อยเข้าใจ "แล้วมันเกี่ยวอะไรกับข้ากัน?"

"พญาหงส์ที่กลับมานี่ มีความเป็นไปได้ว่าคือตัวเจ้า" เสิ่นเสวียนบอก

ฟู่จาวหนิงไม่อยากจะเชื่อ

"ทำไมถึงบอกว่าเป็นตัวข้าล่ะ?"

"ปีที่เจ้าอายุสิบหก วันที่เจ้าถอนหมั้นกลางถนนแล้วก็แต่งกับอายวนวันนั้นน่ะ" เสิ่นเสวียนมองนาง "บนแผนภูมิดวงดาว ชี้ออกมาว่าเป็นวันนี้ เวลานี้ หรือก็คือตอนที่เจ้าแต่งงานกับอายวน"

ฟู่จาวหนิงตกตะลึงไป

นางไม่รู้จะพูดอะไรออกมาเลย

"แล้วนี่มองออกมาได้อย่างไรกัน?"